Ὅσο μεγαλύτερο τὸ πνεῦμα τῆς προσευχῆς στὸν ἄνθρωπο, τόσο τελειότερη καὶ ἡ ἀγάπη. Ὡς ἐκ τούτου τελειότατη ἀγάπη ἔχουν οἱ ἄνθρωποι τῆς συνεχοῦς προσευχῆς, δηλαδὴ οἱ Ἅγιοι. Εἶναι ἀληθὴς ὁ λόγος τοῦ ἀγ. Ἰσαὰκ Σύρου: «H ἀγάπη προέρχεται ἀπὸ τὴν προσευχή». Ναί, ἐκείνη λαμβάνεται διὰ τῆς προσευχῆς ἀπὸ τὸν Θεὸ ὡς τελειότατο δῶρο. Διότι «ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστὶν» καὶ δίνοντας τὴν ἀγάπη του στὸν ἄνθρωπο ὁ Θεὸς στὴν πραγματικότητα τοῦ δίνει τὸν ἴδιο του τὸν ἑαυτό. Στὴν θεϊκή, εὐαγγελικὴ ἀγάπη ὅλα ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴ θερμὴ προσευχὴ τῶν ἀγαπώντων.
Γι’ αὐτὸ ὁ ἅγιος Θεολόγος εὐαγγελίζεται: «παρρησίαν ἔχομεν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ o, ἐὰν αἰτῶμεν, λαμβάνομεν παρ αὐτοῦ, ὅτι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦμεν καὶ τὰ ἄρεστὰ ἐνώπιον αὐτοῦ ποιοῦμεν». Ὁ Θεὸς ἀνταποκρίνεται στὶς προσευχὲς τοῦ ἀνθρώπου, ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀνταποκρίνεται στὶς ἐντολές του: «Ἄκουσε τὸν Θεὸ στὶς ἐντολές του» λέει ὁ Ἅγιος Χρυσόστομος, «γιὰ νὰ ἀκούσει Ἐκεῖνος ἐσένα στὶς προσευχές σου». Ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος τηρεῖ τίς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ εἶναι πάντα καὶ σοφὸς καὶ διαρκὴς καὶ εἰλικρινὴς στὶς προσευχές: ξέρει τί πρέπει, πότε πρέπει καὶ πῶς πρέπει νὰ ζητᾷ κάτι ἀπ’ το Θεό. Πάντα πρέπει νὰ ζητᾷ μόνο ὅ,τι εἶναι χρήσιμο γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του, δηλαδὴ ὅ,τι εἶναι εὐαγγελικό, θεϊκό, ἀθάνατο, αἰώνιο. Ὁ ἅγιος Θεολόγος μας ἔχει πεί: τώρα ξέρουμε τὸ μυστικὸ τῆς προσευχῆς. Αὐτὸ βρίσκεται στὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ. Ὁ εὐαγγελικὸς κανόνας εἶναι: “Ὅποιος τηρεῖ τίς ἐντολές, ὁ Θεὸς ἐκπληρώνει κάθε προσευχή του. Παράδειγμα: Ἐπειδὴ οἱ Ἅγιοι τηροῦν τίς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, γι’ αὐτὸ ὁ Θεὸς ἀνταποκρίνεται στὶς προσευχές τους, εἴτε βρίσκονται ἐκεῖνοι στὸν οὐρανό, εἴτε στὴ γῆ.
Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, Εκδόσεις Ἑν Πλώ, σελ. 94-96.
