Άνθρωπος που θέλει να παρεξηγηθεί, χίλιους δυο λόγους θα βρει και θα το κάνει.
Άνθρωπος που θέλει να «κρατήσει μούτρα», δε χρειάζεται αφορμές. Το κάνει και από μόνος του πριν προλάβεις καν να του πεις δύο λέξεις….
Το πιο εύκολο πράγμα είναι να θυμώνεις.
Να νιώθεις ο αδικημένος. Ο καημένος. Το θύμα της υπόθεσης.
Το δύσκολο είναι να συνυπάρχεις. Να μιλάς. Να εξηγείς τι είναι αυτό που σε ενοχλεί. Να ψάχνεις να βρεις μια λύση.
Μάθαμε τώρα οι άνθρωποι, και στο παραμικρό κατεβάζουμε τα μούτρα μας.
Οχυρωνόμαστε πίσω από το «δίκιο μας» και αρνούμαστε την όποια σχέση μέχρι να «σπάσει» ο άλλος.
Ξέρεις…
Η κόλαση δεν είναι τόπος με καζάνια και φωτιές.
Είναι μέρος μοναξιάς. Ακοινωνησίας.
Είναι μέρος γεμάτο με ανθρώπους «αγίους», ανθρώπους που μπορεί να έχουν δίκιο, αλλά δεν αντέχουν να βρίσκονται παρέα με τους αδελφούς τους.
Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Ψυχολόγος Μ.Sc.
===============================
More Read
Ένα πολύ βοηθητικό βιβλίο στο καθημερινό μας αγώνα είναι το <Γεροντικό> που περιέχει ιστορίες γεμάτες από την σοφία των αγίων μας ασκητών.
Μιά τέτοια ιστορία είναι η παρακάτω:
Κάποτε, ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη:
More Read
– Έπεσα, Πάτερ. Τι να κάνω τώρα;
– Σήκω, του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ο Άγιος Γέροντας.
– Σηκώθηκα, Αββά, μα πάλι έπεσα στη καταραμένη αμαρτία, ομολόγησε με λύπη ο αδελφός.
– Και τι σε εμποδίζει να ξανασηκωθείς;
– Ως πότε; ρώτησε ο αδελφός.
-Για πάντα είπε ο γέροντας. Έως την ώρα που θα σε βρει ο θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση! Εξάλλου είναι γραμμένο <<όπου θα σε βρω, εκεί και θα σε κρίνω>>. Μόνο εύχου στο Θεό, να σε βρει την τελευταία σου στιγμή σηκωμένο με την άγια Mετάνοια.
