Ερώτηση: ΟΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΟΠΟΙΪΑ ;
Απάντηση:
Οι σεξουαλικές σχέσεις μέσα στο γάμο, όχι, δεν υπάρχουν μόνο με σκοπό τη παιδοποιία.
Και για να το αποδείξω αυτό, θα αναφέρω τρία επιχειρήματα.
Το ένα επιχείρημα θα είναι λογικό.
Το δεύτερο αγιογραφικό και το τρίτο Πατερικό.
More Read
Το λογικό επιχείρημα:
Εάν ο σκοπός του γάμου ήταν η τεκνογονία, τότε, κατά φυσικό λόγο, η Εκκλησία δεν θα έπρεπε να ευλογήσει τον γάμο δύο ανθρώπων, εάν εκ των προτέρων καθίστατο γνωστό ότι δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν.
Εάν δηλ. και οι δύο , ή ο ένας, ήταν στείροι.
More Read
Η δεν θα έπρεπε η Εκκλησία να ευλογεί το γάμο, όταν η γυναίκα είναι σε μεγάλη ηλικία. Και όμως ο απ. Παύλος στο χωριό Α’Κορινθ. 7.36, συνιστά γάμο στην «υπέρακμον»,
δηλ. σε γυναίκα, η οποία ευρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία και δεν μπορεί να τεκνοποιήσει.
Το δεύτερο επιχείρημα, το αγιογραφικό, θα είναι από το βιβλίο του προφήτου Μαλαχίου. Στην εποχή του προφήτου Μαλαχίου, σκοπόν του γάμου είχαν τοποθετήσει την τεκνογονία. Ακούτε που πάει η υπόθεση τώρα:
…Αφού τα ανδρόγυνα θα έκανα τέσσερα ή περισσότερα παιδιά, μετά, το διαλύουν…
Θα πούν: «Αφού πετύχαμε τον σκοπό, γιατί να ζούμε μαζί;»
Και, γινόταν αυτό, στην εποχή του προφήτου Μαλαχίου.
Γράφει ο Προφήτης: «…Ο άνδρας που χώριζε την γυναίκα έλεγε ωμά: «Τι άλλο αλλ’η σπέρμα (δηλ. απόγονο) ζητά ο Θεός;».
Ακούτε έκφραση αναιδή και ωμή;
Τι άλλο, δηλ…, ζητάει ο Θεός από τον γάμο παρά παιδιά, τεκνογονία;
Αυτό δεν είναι ο σκοπός του γάμου;
Έ
τσι αφού πετύχαιναν κατ’ αυτού το σκοπό του γάμου, την παιδοποιία , τα διέλυαν…
Και επεμβαίνει εδώ ο Προφήτης του Θεού, ο προφήτης Μαλαχίας, και τοποθετεί σε άλλη βάση το γάμο, και λέει:
«Και γυναίκα νεότητός σου, και γυναίκα διαθήκης, μη εγκαταλείπεις».
Τους λέει:
«Εγκαταλείπεις την γυναίκα της νεότητος σου;
Και την γυναίκα διαθήκης σου;».
Την σύζυγο τη λέει «γυναίκα νεότητος»! Ξέρετε τι θα πει αυτό;
«Ξέχασες τα ραντεβού, τα πρώτα χτυποκάρδια και τις νύκτες που περίμενες για να πάρεις τη γυναίκα σου;»
Μόνο οι ερωτευμένοι μπορούν να καταλάβουν το στίχο αυτό, είπε κάποιος.
Εγκαταλείπεις την γυναίκα που αγάπησες στα νιάτα σου,
την πρώτη σου αγάπη, που χτύπησε η καρδία, τα ξέχασες εκείνα τα χρόνια;
Ξέχασες ότι μ’ αυτή την γυναίκα σύνηψες ιερό συμβόλαιο;
Διαθήκη γάμου;
Παραβαίνεις την διαθήκη (με το να την εγκαταλείπεις).
Ο Προφήτης τοποθετεί σε άλλη βάση την συζυγία, στη βάση την αγαπητική
(«Γυναίκα νεότητός σου») και στο δέσιμο («Γυναίκα διαθήκης σου»).
Το άλλο επιχείρημα μου, ότι ο γάμος δεν έχει σκοπό μόνο την παιδοποιία, το παίρνω από τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο:
«Ο γάμος ορίστηκε και για την τεκνογονία αλλά πολύ περισσότερο, ορίστηκε για να ικανοποιήσει την σαρκική επιθυμία.
Και επικαλούμαι για μάρτυρα τον απ. Παύλο, που λέει:
Για να αποφεύγεται η πορνεία, κάθε άνδρας πρέπει να έχει την δική του γυναίκα, και κάθε γυναίκα τον δικό της άνδρα.
Δηλ. ο Απόστολος δεν λέει τίποτε για την τεκνογονία.
Και ακόμη ο Παύλος συνιστά:
Να σμίγετε τα ανδρόγυνα, όχι για να γίνεται πατέρες πολλών παιδιών, αλλά για να μην πέφτετε σε πειρασμούς του σατανά.
Δεν λέει ο Παύλος:
«αν επιθυμείτε παιδιά, τότε να σμίγετε» αλλά «αν δεν μπορείτε να μένετε εγκρατείς, ας παντρεύεστε».
Μαγδα Ζερβού
Πρεσβυτέρα
«Ὁ γάμος εἶναι συγγνώμη πάθους»
Καί στόν γάμο ὑπάρχει ἐγκράτεια καί σωφροσύνη, ὑπάρχουν ὅρια.
Ὁ γάμος δέν εἶναι ἐργαστήριο πορνείας καί φιληδονίας, ἀλλά θεώσεως.
Ὅπως μέσα στήν Ἐκκλησία μπαίνουμε γιά νά θεωθοῦμε, ἔτσι καί μέσα στόν γάμο.
Εἶναι ἕνας τρόπος, ὅπως καί ὁ μοναχισμός, γιά νά τελειοποιηθοῦμε καί νά ξεπεράσουμε τή σάρκα. Ὄχι νά ὑποδουλωθοῦμε στά σαρκικά πάθη μέ μιά ἐξωτερική νομιμοποίηση τοῦ γάμου.
Γι’ αὐτό δέν ἐπιτρέπονται καί οἱ διαστροφές,
ὅπως θά σᾶς λένε οι σωστοί πνευματικοί.
Σήμερα ὅμως δυστυχῶς στήν ἐποχή μας ἔχει κυριαρχήσει ἡ ἁμαρτία τῆς σαρκός.
Ἔτσι ὑπάρχει μιά τέτοια τάση νά ἀμνηστεύουμε αὐτά τά ἀπαράδεκτα πράγματα.
Ἔλεγε ἕνας μεγάλος πνευματικός ὅτι «χρειάζονται πολλά χρόνια κανόνας σ’ αὐτούς τούς συζύγους, πού μέσα στήν οἰκογένεια ἁμαρτάνουν σαρκικά μέσω διαστροφῶν».
Ἡ νόμιμη σχέση εἶναι αὐτή πού ἔχει στόχο τήν παιδοποιία καί τίποτα ἄλλο.
Δέν εἶναι ἐργαστήριο φιληδονίας ὁ γάμος.
Ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος ὅτι «ὁ γάμος εἶναι συγγνώμη πάθους». Ὁ ἄνθρωπος λόγω τῆς ἀδυναμίας του νά ἀσκήσει τήν παρθενία, συνάπτει, μέ τή συγκατάβαση τοῦ Θεοῦ, τόν γάμο.
Αὐτό ὅμως δέν σημαίνει ὅτι μέσα στόν γάμο θά προχωρήσεις στήν ἄκρατη ἱκανοποίηση τῆς φιληδονίας.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 17 – 10 – 2015)
Απο Π. Βασίλειος Καραγιώργος
