Σκο­πός της Χρι­στια­νι­κής ζωής εί­ναι να λά­βου­με τη Χάρη του Αγί­ου Πνεύ­μα­τος.

Οι αρε­τές εί­ναι το μέσο, για να λά­βου­με τη Χάρη.
Όταν το Πνεύ­μα του Θεού κα­τέρ­χε­ται σ’ έναν άν­θρω­πο και τον επι­σκιά­ζει με την πλη­ρό­τη­τα της εκ­χύ­σε­ώς του, τότε η ψυχή του ξε­χει­λί­ζει από μία χαρά απε­ρί­γρα­πτη, για­τί το Άγιο Πνεύ­μα χα­ρο­ποιεί ό,τι αγ­γί­ζει.
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ
===
Δεν γεν­νη­θή­κα­με για να κα­τα­κτή­σου­με τον κό­σμο. Γεν­νη­θή­κα­με μόνο, για να κα­θα­ρί­σου­με τη ψυχή μας.
Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης
===
Αυτή η ζωή δεν εί­ναι για να κα­λο­πε­ρά­σου­με. Εί­ναι να δί­νου­με εξε­τά­σεις, για να πε­ρά­σου­με στην άλλη ζωή.
Γι’ αυτό ο σκο­πός μας πρέ­πει να εί­ναι, να ετοι­μα­στού­με, ώστε να φύ­γου­με με ανα­παυ­μέ­νη συ­νεί­δη­ση, όταν μας κα­λέ­σει ο Θεός και να πε­τά­ξου­με κον­τά Του.
Επο­μέ­νως ο σκο­πός μας εί­ναι, πως θα ανα­παυ­θού­με στον Πα­ρά­δει­σο και όχι πως θα ανα­παυ­θού­με στην γη.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
===
Με­ρι­κοί ισχυ­ρί­στη­καν ότι σκο­πός του αν­θρώ­που εί­ναι η επι­στή­μη! Άλ­λοι, ότι εί­ναι οι πρά­ξεις!
Άλ­λοι, ότι πρέ­πει να αφή­σουν την ψυχή και το σώμα τους να ακο­λου­θή­σουν τις δι­κές τους τά­σεις και κα­τευ­θύν­σεις!
Όσοι ζουν όπως τα κτή­νη, εί­παν ότι σκο­πός του αν­θρώ­που εί­ναι η ηδο­νή!
Για εμάς, σκο­πός που γι’ αυ­τόν ζού­με και που σ’ αυ­τόν κα­τευ­θυ­νό­μα­στε, εί­ναι η αιώ­νια μα­κα­ριό­τη­τα στην μέλ­λου­σα ζωή.
Άγιος Βασίλειος ο Μέγας

Ηλιας Καλλιωρας