+ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ
Για να αντέξεις τα μαρτύρια του εχθρού τα δηλητήρια, που σε
πότιζε χολή με μαγεία τρομερή όπου σου κάνανε οι εχθροί.
Ήλθα εγώ κατάφθασα να δώσω σου δυνάμεις,
αναλαμπές της Πίστεως διά να απολαμβάνεις.
Χάρισμα δίνω ακριβό στην ίδια την ζωή σου,
γιατί σε θέλει σε ζητεί η Μάνα η αγνή σου.
Να παραμείνεις σταθερή εγώ σου το ζητάω, στην
Πίστη στην Πραότητα στην Ταπεινοφροσύνη,
γιατί εγώ στην δώρισα νάχεις πάντα γαλήνη.
Τα πάντα θα εμπιστεύεσαι σε μένα στην Ζωή σου.
Να λύνω τα προβλήματα και θλίψεις όπου υπάρχουν.
Εσύ να μένεις ήρεμη γιατί είμαι εγώ κοντά σου και
στέλνω σου συνέχεια λέξεις εις στα γραφτά σου.
Να δεις ότι είμαι πλάι σου μέσα στον λογισμό σου, και πάντοτε κυκλοφορώ σε ετούτην την οικία, σαν με καλέσεις έρχομαι και δίνω σου τα μύρα.
Από τον Ευφράνθη του Ουρανού τροφή σου κατεβάζω,
να μην πεινάς να μην διψάς να δίνω σου κουράγιο,
γιατί είμαι Η ΘΕΟΜΗΤΟΡΑ όπου σου κουβεντιάζω.
Σ’ έβαλα γραμματέα μου να γράφεις μου Αιτήσεις,
των πονεμένων συμβουλές δικές μου Απαντήσεις.
Μην αμφιβάλεις στα Γραφτά τα λόγια είναι δικά
μου, ότι σου λέω γράφε τα να σώσω τα παιδιά μου.
Γιατί είναι θέλημα Θεού για να δοκιμαστείτε,
στις πίκρες και στα βάσανα όπου θα υποστείτε.
Γι’ αυτό κρατήσετε γερά την Πίστη και ελπίδα
και παίρνετε συνέχεια φάρμακο ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ.
Το μόνο το κατάλληλο για να σας συντροφεύει, μα
όπου και αν πας και να βρίσκεσαι δυνάμεις θα σου
φέρνει, μαζί κοντά και αχώριστοι και πάντα ενωμένοι.
Να φέγγει σου να περπατάς του Ουρανού το Αστέρι.
Και να μην φοβάσαι και αν διαβείς δύσκολα μονοπάτια,
και αν έχεις τον Θεό μπροστά και αν πιαστείς στην φάκα.
Μα σαν θάχεις δίπλα σου Σταυρό και τον Θεό κοντά σου και έχεις και εμέν την σκέπη μου όπου θα σε σκεπάζει, τι άλλο θέλεις να πειστείς να πάψεις να φοβάσαι.
Το σφράγισμα του Αντίχριστου που μέλει να ανταμώσεις,
μην σε τρομάζει τίποτα σαν παίρνεις Θεία βρώση.
Το Άγιο Αίμα του Χριστού τα πάντα διαλύει, μα
σαν το παίρνεις καθαρή διασκορπά την θλίψη.
Σε θέλω νά σαι δυνατή γερή και θαρραλέα και να
μην φοβάσαι κόρη σου του Αντίχριστου την λέρα.
Γιατί σου δίνω άδεια εγώ και ο Υιός μου, να
παραμείνεις αμόλυντη στο έργο το δικό μου.
Και θα σηκώνεις τον Σταυρό το όπλο της σωτηρίας,
διά να ξεπερνάς τα εμπόδια και του εχθρού κακία.
Σταύρωνε την κεφαλή σου νάχεις τον Θεό μαζί σου.
Σταύρωνε και την καρδία να χτυπά για τον Μεσσία,
δόξες πάντα να του λέει με χαρά για να αναπνέει.
Σταύρωνε την ακοή σου λέξεις Άγιες για να ακούς, από
την Μάνα την αγνή σου σταύρωνε και το κορμί σου.
Νάρχεται ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ στην ζωή σου και
τα μάτια και το στόμα μην φοβάσαι τα κανόνια.
Του εχθρού την εισβολή, γιατί θα φεύγει ντροπιασμένος αποτυχημένος.
Έχεις λάβαρο κοντά σου την Μητέρα Παναγιά σου,
όπου δίνει σου ελπίδα στου εχθρού την καταιγίδα.
Με ρομφαία της Αγάπης φεύγει μακριά ο αράπης
και πομένουμε μαζί και σου δίνω θαλπωρή.
Όλα εγώ τάχω φροντίσει, το πως θα ζεις μες στην Ζωή.
Και από μικρή σε προστατεύω από τα δόντια του εχθρού,
γιατί ήθελε να σε σκοτώσει και στο λάκκο να σε χώσει.
Για να πάψεις για να ζεις και να μην τον ενοχλείς.
Και έτσι επήρε εξουσία από την Τριάδα την Αγία,
για να σε παιδεύσει αυστηρά να σε ρίξει στην φωτιά.
Μα όμως πρόλαβα και σου έστελνα
το Φως και εσταυρώνασε νοερώς.
Για να αντέξεις τα μαρτύρια του εχθρού τα δηλητήρια, που σε
πότιζε χολή με μαγεία τρομερή όπου σου κάνανε οι εχθροί.
Σε αυτόν σε παραδίδαν και ερχόταν μαύρα φίδια,
στην Ζωή σου συντροφιά και σου κόβαν την μιλιά.
Με αναπνοή κομμένη έψαχνες την Ηγουμένη.
Μες στις εκκλησιές να τρέχεις το διαμάντι να ζητάς,
η ! το Αίμα του Σωτήρα να σου δώσει γιατρειά.
Και έτσι επήρες την ελπίδα και τον δρόμο τον σωστό
και σε οδήγησε σε μένα εις στο έργο μου το αγνό.
Εις στην Απολυτρωτική Σχολή μου όπου και σε κάλεσα εγώ, με
την ίδια την φωνή μου σούπα εγώ το μυστικό, για να έλθεις στην
σχολή μου να σε σώσω από τον εχθρό και να χαίρει η Ψυχή μου.
Σου έβαλα το διάγγελμα η ίδια μες στα αυτιά σου,
Μαθήτρια μου να γενείς και νάβρεις την υγειά σου.
Και έτσι σε πήρα πλάι μου και μες στην αγκαλιά μου και να
με υπηρετάς εις στο έργο μου να γράφεις τα γραφτά μου.
Εργάτρια σε ζήτησα η Κεχαριτωμένη και στο
μαντρί μου το Άγιο πιστά να μου δουλεύεις.
Χωρίς να κουραστείς ποτέ και να βαρυγκωμήσεις,
θάμε εγώ στο πλάι σου μέχρι να αποδημήσεις.
Το χέρι σου δανείζομαι και γράφομε παρέα, ετούτα τα λόγια τα σοφά όπου τα γράφει η πένα.
Να ξέραν την αξία τους τα λόγια που σου δίνω, να
γράφεις ασταμάτητα τους Θεϊκούς μου κρίνους.
Μα εγώ όπου ζω εις στα Ψηλά Η ΚΥΡΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ,
έρχομαι και σε επισκέπτομαι και δίνω σου Θείο λόγο.
Μα μόλις κρατήσεις τον στυλό και την λευκή την κόλα
και τον Σταυρό στο πλάι σου λαβαίνεις Θεία δώρα.
Η διαθήκη της Μητρός στα χέρια σου δοσμένη, να
την κρατήσεις φυλαχτό μες στης καρδιάς τα μέρη.
Το έργο μου το Ιερό επιστέφτηκα σε σένα, για να μου
ανοίξεις την Αγία μου την Σχολή εις στο χωριό σου μέσα.
Ζήτησα την οικία σου εκεί να με στεγάσεις και την
Αιωνιότητα της Ψυχής για πάντα να μην χάσεις.
Για ετούτο εγώ σε βράβεψα όπου άκουσες την φωνή μου
και ετίμησες τα λόγια μου την Άγια συμβουλή μου.
Νάχω και εγώ το σπίτι μου μες στην Μυρτιά να μένω,
μέσα εις στο Σχολείο μου το τρισευλογημένο.
Γιατί πενθώ για το χωριό για όλα τα παιδιά μου,
που φύγανε μου μακριά και από την αγκαλιά μου.
Εβρέθηκα εις στο χωριό για να σας προστατέψω, από τον
εχθρό όπου σας σε απειλεί και όπου σας φέρνει πένθος.
Όλες οι οικογένειες περνάτε αυτό το δράμα, να
σας χτυπά καρκίνωμα του Σατανά η λαύρα.
Και πέφτουν όλες οι Ψυχές θύμα του Εωσφόρου, σαν φεύγουν οι Ψυχούλες σας πάνε στο μαύρο σκότος.
Γιατί εφύγαν αξομολόγητες χωρίς Χριστού την χάρη
και μπαίνουνε με στο βρυγμό σε απέραντο σκοτάδι.
Φωνάζουνε θέλουν έλεος νερό ζητούν να πιούνε
και κλαίνε και οδύρονται ο μαύρος να τους καίει,
χωρίς ελπίδα από πουθενά μόνοι τους τυραννιούνται.
Μα ποιος ερώτησε ποτέ για ετούτο εδώ το δράμα,
ένα χωριό να καίγετε μες στου εχθρού την λαύρα.
Είναι δικό μου μυστικό και θα σας το αναγγείλω,
σε ετούτο το άψυχο χαρτί που την Γραφή σας δίνω.
Είναι δικό μου μήνυμα δικιά μου παρουσία, να
λέγω σας απόκρυφα και του Ουρανού σημεία.
Σε ένα χαρτί τόσο φτωχό μα λόγια εδικά μου, να
στείλω σας επιταγή να σώσω σας παιδιά μου.
Γιατί είμαι Μάνα και πονώ και θέλω το καλό σας,
γι’ αυτό γυρεύω σας να σώσω το χωριό σας.
Γιατί ο Αντίχριστος καυχήθηκε όλους για να σας πάρει,
για να σας ρίξει στο βρυγμό μες στο άγριο σκοτάδι.
Γιατί του έχετε εσείς στεγάσει στο χωριό σας(μέγαρο προς τιμή του Καζαντζάκη), ετούτον τον Αντίχριστο πούνε ο θάνατος σας.
Χτυπάει όλο το χωριό με την δικιά του αρρώστια,
όλοι με καρκινώματα φεύγουν με δίχως γρόσια.
Γιατί διαμάντι του Χριστού το χούνε εγκαταλείψει,
χωρίς Χριστό βαδίζουνε και μένουνε στην θλίψη.
Χωρίς το Αίμα του Χριστού την Θεία κοινωνία,
χωρίς εξομολόγηση σε παίρνουν τα θηρία.
Είναι μεγάλος καημός είναι μεγάλο κρίμα, για
να την πάρει την Ψυχή ο μαύρος εις στο μνήμα.
Συνέχεια και ταχτικά φωνάζει η Παναγία, ελάτε
ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Που είναι το αντίδικο, του Σατανά το βόλι να
φύγει και για να εξαφανιστεί και να σωθείτε όλοι.
Να ακούσετε διάγγελμα εμού της Θεοτόκου, το
μήνυμα μου στέλνω σας για να σωθεί ο κόσμος.
Όπου και επλημύρισε του μαύρου η αμαρτία και
θέλει παρασύρει σας όλους εις στην σκοτία.
Μόλις θα φύγετε από την Ζωή τότε θα καταλάβεις,
ετούτα τα γραφόμενα της Παναγιάς λογάρι.
Μα τότε θάνε ποια αργά για να γυρίσεις πίσω και
να ζητήσεις ήμαρτον και να σε συγχωρήσει.
Εκεί η Ψυχή θεν να κριθεί όπως την έχεις στείλει,
για με την άφθαρτη στολή για με την μαύρη οδύνη.
ΕΚΕΙ ΤΟ ΤΕΡΜΑ έφθασε κάθε Ψυχή αντικρίζει,
σαν την καλέσει Ο ΚΥΡΙΟΣ ψηλά για να την κρίνει.
Και κλαίνε όλες οι Ψυχές ζητούνε προστασία, να
τους δωρίσει ο Κύριος μην πέσουν στην σκοτία.
Μα δυστυχώς παιδάκια μου το ήμαρτον δεν πιάνει, όσο
και αν κλαις και αν θρηνείς πέφτεις στον μαύρο Άδη.
Γι’ αυτό και παραχώρηση κάνω εις στον καιρό σας
και σας διδάσκω η Παναγιά τα καθαρά τα φώτα.
Εκ μέσον του Σχολείου μου θαύματα θα ποιήσω, για
να σας πάρω δίπλα μου για να σας ευχαριστήσω.
Λάβετε αυτά τα λόγια στολίδι της Ζωής σας,
μην τα κατηγορήσετε και να χαθεί η Ψυχή σας.
Γιατί είναι από άνωθεν τάλαντο ευλογίας, να δίνω σας Θείες συμβουλές να παίρνω σας την πίκρα.
Γι’ αυτό και αγωνίζομαι για να σας σε γλυτώσω από
τον μεγάλο Δράκοντα, βοήθεια να σας δώσω.
Και όσοι πιστά πιστέψετε τις Θείες συμβουλές μου, νάχετε την ευχούλα μου και το δικό μου σκέπος.
Και κλείνω ετούτο το γραφτό και δίνω ευλογία
και διάβαζε τα λόγια μου σε κάθε αγνή καρδία.
ΦΛΕΓΕΙ ΤΗΝ ΙΣΧΥΝ ΤΟΥ ΔΟΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΗΤΟΡΟΣ, Ω ! ΑΓΝΗ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ ΜΑΡΙΑΜ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΣΟΥ Η ΧΑΡΗΣ Η ΣΩΤΗΡΙΟΣ.
ΑΝΩΘΕΝ ΗΜΑΣ, ΜΗ ΕΛΛΕΙΠΗΣ ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ, ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΕΙΑ ΣΟΥ ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΗΝ ΕΚΔΕΧΟΜΕΝΟΥΣ ΧΑΡΙΝ ΔΕΣΠΟΙΝΑ.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ !
