Η προσευχή συνήθιζε να λέει πως είναι η συνομιλία του ανθρώπου με το Θεό και ο Θεός την έχει δώσει σε όλους, φτωχούς και πλούσιους.
Επέμενε πολύ στην αδιάλειπτη προσευχή.
Συνήθιζε να λέει: “Συνεχώς να προσεύχεσθε”..
Συγγενικό πρόσωπο του Παππούλη μας εξιστόρησε πως παρουσιάστηκε η ίδια η Παναγία στον παπά-Γιάννη μετά από πολύωρη προσευχή σ’ αυτήν.
Πιο συγκεκριμένα, ο πατήρ Ιωάννης αναφέρθηκε σ’ αυτήν την εμφάνιση με δάκρυα και λυγμούς ως εξής:
«Κάποιο βράδυ, μετά από πολύωρη προσευχή με κομποσκοίνι, καθώς έλεγα την καρδιακή προσευχή
“Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με”
και το
“Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς”
και τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας,
ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά μου η Υπεραγία Θεοτόκος, απαστράπτουσα σε ουράνιο φως και ευωδιάζοντας.
Εγώ σάστισα από το δέος, ενώ η Παναγία είπε σε εμένα, τον ελεεινό κι ανάξιο ιερέα, τα εξής:
“Πάτερ Ιωάννη, εσύ και οι άλλοι λειτουργοί του Υψίστου να με επικαλείστε κάθε στιγμή και θα προστρέχω πάντοτε προς βοήθειά σας”.
Ακόμη μου ανέφερε ζητήματα που αφορούσαν εμένα ή την οικογένειά μου.
Και όπως απροσδόκητα παρουσιάστηκε η Μητέρα μας, έτσι και χάθηκε και έσβησε το όραμα που έζησα.
Αυτά με αξίωσε να ζήσω η Παναγία μας και με προέτρεψε κι εμείς όλοι να την επικαλούμαστε, ώστε να προστρέχει γοργοϋπήκοος πάντοτε προς βοήθειά μας».
Βιβλίο: «Πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης», ΤΟΜΟΣ Β.