«Λέγει άφρων εν τη καρδία αυτού· ουκ έστι Θεός» (Ψαλμός 13,1).
Ο άνθρωπος που δεν καλλιέργησε ποτέ τη διάνοια και την καρδιά του με τον φωτισμό του Θεού,
είναι πάντοτε έτοιμος να απορρίψει και να χλευάσει ό,τι ξεπερνά την περιορισμένη λογική του.
Η άγνοια δεν είναι απλώς έλλειψη γνώσεων,
αλλά σκοτισμός της ψυχής, που την καθιστά ευάλωτη στα ψιθυρίσματα του πονηρού.
Ο διάβολος δεν πολεμά μόνο με πάθη και αμαρτίες,
αλλά και με την άγνοια. Ο αμαθής, που δεν γεύτηκε ποτέ το Φώς της Αλήθειας ,
αρνείται την ύπαρξή Του επειδή δεν το κατανοεί. Αντί να ταπεινωθεί για να διδαχθεί,
σκληραίνει την καρδιά του και μένει αιχμάλωτος στις σκιές της πλάνης.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας υπενθυμίζει:
«Ουδέν δεινότερον αμαθείας, ουδέν γλυκύτερον της αληθούς γνώσεως».
Ο πιστός καλείται να είναι μαθητής της Αλήθειας σε όλη του τη ζωή.
Να μη στηρίζεται μόνο στην ανθρώπινη λογική, αλλά να ζητά το Φώς του Θεού με προσευχή, μελέτη της Αγίας Γραφής και ταπείνωση. Όταν ο άνθρωπος φωτίζεται από το Άγιο Πνεύμα,
δεν αρνείται ό,τι δεν καταλαβαίνει,
αλλά εμπιστεύεται Εκείνον που γνωρίζει τα πάντα.
Η άγνοια φέρνει δέσιμο, η γνώση του Θεού ελευθερία.
Ο Χριστός είπε: «Γνώσεσθε την αλήθειαν, και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» (Ιωάν. 8,32).
Και αυτή η αλήθεια δεν είναι φιλοσοφική θεωρία,
αλλά πρόσωπο:
ο ίδιος ο Χριστός,
«η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ιωάν. 14,6).
Όποιος θέλει να σωθεί, οφείλει να ταπεινωθεί και να πει:
«Κύριε, φώτισόν μου το σκότος».
Τότε, ακόμα και μπροστά στις πλάνες και στους πειρασμούς,
θα γνωρίζει ότι το Φώς του Θεού είναι ανώτερο από κάθε σκοτάδι.
Η γνώση του Θεού δεν κλείνει την ψυχή,
αλλά την ανοίγει.
Και ο αμαθής, που αρνείται ό,τι δεν καταλαβαίνει,
αν μετανοήσει και ζητήσει Φώς,
θα δει να μεταμορφώνεται το σκοτάδι του σε ημέρα.
Αν σε αγγίζει αυτός ο λόγος, μοιράσου τη σκέψη σου:
ποια είναι η πιο βαθιά Αλήθεια που συνάντησες στη ζωή σου
και στην αρχή δεν την καταλάβαινες;
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΈΝΟΥ