Ο Άγιος Ιερομαρτυς Εφραίμ πέθανε μαρτυρικά σε ηλικία 42 ετών.
Προσευχόμενος ο Γενναίος αθλητής του Χριστού Άγιος Εφραίμ και μέσα σε φρικτά βασανιστήρια ευρισκόμενος παρέδωσε την άγια ψυχή Του στον Δεσπότη Χριστό απο τον όποιο έλαβε και του μαρτυρίου τον στέφανο και την χάρη των θαυμάτων.
Οι Τούρκοι Τον είχαν κρεμάσει ανάποδα σε αυτό το δέντρο που σώζεται εως τώρα ,τον ειχαν καρφώσει τα πόδια και την κεφαλή και τέλος το μαρτυρικό του σώμα το διαπέρασαν με αναμμένο ξύλο.
Μήνες ολόκληρους οκτώμισι βασανίστηκε ο Άγιος Εφραίμ. Επί διακόσιες πενήντα ημέρες οι Τούρκοι κατέσχιζαν τον Άγιο και έσπαζαν κάθε ημέρα τα ήδη σπασμένα οστά και τις ήδη σπασμένες κλειδώσεις. Βρύσες ανοίγονταν το αίμα και ο πόνος βαρούσε σαν τύμπανο. Με ξυλιές, με βουρδουλιές, με φτυσίματα: έτσι είχαν οι Τούρκοι τον Άγιο.
Παρέλυσαν τα χέρια του Οσίου. Τα πόδια το ίδιο ακριβώς. Το σαγόνι είχε φύγει από τη θέση του ήδη από τις πρώτες ημέρες. Το πώς υπήρχε κεφάλι στη θέση του μόνον ο Θεός το γνώριζε. Κι όμως, οι εχθροί της Πίστεως δεν είχαν ακόμη ξεθυμάνει και φούντωναν όλο περισσότερο, γιατί ο Άγιος ακόμη κρατούσε χωρίς να αρνείται την Πίστη του. Οκτώμισι μήνες με τα ξύλα (!) και ο Άγιος ακόμη προσευχόμενος!
Χραπώσανε οι Τούρκοι τον Άγιο και μετά από τόσο καιρό θελήσανε πια να τον τελειώσουνε. Τον δέσανε σε μια μουριά όλον κρεμασμένο ανάποδα, κάτω στο χώμα το κεφάλι και πάνω στο δέντρο τα πόδια να είναι δεμένα με τριχιά. Πήρανε, τότε, ένα δαυλί, ένα ξύλο αναμμένο με φωτιά, και το έχωσαν μέσα στην κοιλιά του! ναι, το έκαναν! σπρώξανε στα σπλάχνα του Αγίου ένα ολόκληρο ξύλο με φωτιά. Στην κοιλιά!
σε ένα άλλο όραμά είχε πάλι αναφερθεί ο Άγιος, «ότι ήταν το μόνο πλάσμα, το οποίο μου συμπαραστάθηκε τότε, γλείφοντας τις πληγές μου…».
Μια αδελφή της Μονής, πολύ αργότερα, οραματίστηκε το πως ετάφη ο Άγιος σ’ αυτό τον τόπο.
Είδε ότι ένα σκυλί της Μονής άσπρο με μαύρες βούλες, του καιρού εκείνου, στεκόταν κοντά στο κουφαλιασμένο δέντρο, ήταν πολύ θλιμμένο κι από τα μάτια του τρέχανε δάκρυα.
Αυτή την ώρα μπήκαν τρεις αγρότες στο Μοναστήρι, το σκυλί αμέσως πήγε στην κουφάλα του δέντρου και συνέχεια στους αγρότες, με τα σχήματα δε και τις φωνές του τους προκαλούσε να πάνε στην κουφάλα.
More Read
Εκείνοι κατάλαβαν πως κάτι συνέβη σ’ αυτό το δέντρο και πήγαν κοντά.
Το σκυλί έδειξε με το πόδι την κουφάλα όπου είχαν πεταμένο το καταπληγωμένο και κατακομματιασμένο σώμα του Αγίου, το σήκωσαν και αφού έσκαψαν ένα λάκκο, εκεί που βρίσκεται σήμερα ο τάφος του, το απόθεσαν.
Το σκυλί μόλις πήραν το σώμα του Αγίου, επήγε στην κουφάλα και πήρε ένα κομμάτι από την πλευρά του Αγίου που είχε απομείνει, από τα πολλά βασανιστήρια που του είχαν κάμει, και κρατώντας το στα δόντια του το έβαλε στον τάφο με το σώμα του Αγίου.
Οι άνθρωποι αυτοί σκέπασαν τον τάφο κι έφυγαν.
Ιερεας Γκελιας Αρσενιος
