Κατεβαίνοντας από τη Μονή Κωνσταμονίτου, ακολούθησα το παλιό μονοπάτι που οδηγεί στον αρσανά, μέσα από τη σιγή του δάσους και την ευωδία της προσευχής.
Στον αρσανά, με περίμενε μια απλή αλλά βαθιά στιγμή: ένας γέροντας με φώναξε να τον βοηθήσω ενώ προσπαθούσε να δέσει τη βάρκα του.
Πλησίασα και του πρόσφερα βοήθεια. Δεν χρειάστηκαν λόγια—η πράξη μίλησε από μόνη της. Ήταν μια μικρή διακονία, μια ευκαιρία να γευτώ την ταπείνωση και την ευλογία της προσφοράς.
