Σε συνέντευξη στον Δημήτριο Δραγάτη ο καρδιολόγος Κωνσταντίνος Αρβανίτης είπε ότι το 1986 ο νόμος για τις εκτρώσεις «έδινε μία προτεραιότητα στη γυναίκα. Με την έννοια ότι εφόσον πρέπει να σεβόμαστε τη ζωή, όπως όλοι δεχόμαστε, πρώτα απ’ όλα πρέπει να σεβόμαστε αυτόν που δίνει τη ζωή. Άρα προτεραιότητα έχουνε τα δικαιώματα της γυναίκας και η αυτοδιάθεση του σώματός της.»
Να πούμε στον κύριο Αρβανίτη ότι την ζωή δεν την δίνει η γυναίκα αλλά την δίνει ο Θεός. Ο Θεός έχει φτιάξει έτσι το σώμα της γυναίκας για να φιλοξενεί μέσα του τη νέα ανθρώπινη ζωή τους πρώτους μήνες της ύπαρξής της. Δεν συμμετέχει ενεργά η γυναίκα στην δημιουργία της νέας ζωής. Δεν λέει εκεί που κάθεται, σήμερα θα φτιάξω τα πόδια του παιδιού, αύριο το κεφάλι. Είναι έτσι «προγραμματισμένο» το σώμα της να λειτουργεί και η δική της συμμετοχή είναι είτε να ζήσει αρμονικά με αυτήν την πραγματικότητα, είτε όχι.
Επειδή όμως φαίνεται ότι ο κ. Αρβανίτης δεν πιστεύει στον Θεό θα προσεγγίσουμε το θέμα με διαφορετικό τρόπο.
Είναι άστοχο να λέγεται ότι «δίνει τη ζωή» την στιγμή που όταν πήγε στο κρεββάτι δεν το έκανε για να δώσει ζωή αλλά για να ικανοποιήσει το σώμα της. Δεν μπορώ να σεβαστώ την γυναίκα που στο μυαλό ορισμένων «δίνει ζωή» την ώρα που πάει να ξεφαντώσει και μετά καταλήγει στην αφαίρεση μίας ζωής. Να την λυπηθώ μπορώ, διότι αυτός ο κόσμος δεν την αφήνει να δει τί κάνει. Ούτε έχει κάποιο ηθικό έρεισμα η φράση ότι αυτός που (τάχαμου) δίνει ζωή έχει το δικαίωμα και να την αφαιρέσει.
Οι γυναίκες που καταφεύγουν στις εκτρώσεις, καταλήγουν εκεί ακριβώς επειδή δεν σκέφτηκαν ποτέ την ζωή που πολύ πιθανώς να προκύψει μετά την πράξη τους. Ίσα ίσα, αν την σκεφτόντουσαν, οι πιθανότητες να κατέληγαν στην έκτρωση θα μειώνονταν δραματικά. Πάρα πολλές γυναίκες δεν θα έκαναν έκτρωση εάν γνώριζαν. Θα δώσουνε βαρύ λόγο όσοι κατασκευάζουνε σύγχρονες Μήδειες πάνω στο ψευδολόγημα του δικαιωματισμού.
More Read
Δεν μπορεί να προσδίδουμε φανταστικά χαρακτηριστικά στις γυναίκες που καταλήγουν στην έκτρωση και να ψευδολογούμε για «σεβασμό στη ζωή» και «αυτοδιάθεση». Το σύστημα δημιούργησε έναν άνετο πλατύ δρόμο που οδηγεί στον θάνατο, βασιζόμενο εν πολλοίς στην άγνοια και στην καλλιέργεια της εγωπάθειας. Δεν πρέπει να συμβάλλουμε κι εμείς σε αυτό το ψέμα.
Στην ουσία είναι ένας δρόμος δίχως επιλογή.
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και όχι υποκριτές θα δείχναμε σε όλα τα νέα κορίτσια την συμπεριφορά του αγέννητου παιδιού την ώρα της έκτρωσης σε όλες τις φάσεις της ανάπτυξής του, για να καταλάβουν όντως την ζωή που έχουν μέσα τους, και δεν θα λέγαμε αερολογίες. Δεν συμπεριφέρεται σαν ένα αμύγδαλο το ανθρώπινο έμβρυο, ούτε σαν ένα αυγό όταν πάνε να το σκοτώσουν. [Ο κ. Αρβανίτης είπε ότι το έμβρυο δεν έχει δικαιώματα μέχρι να γίνει άνθρωπος. Είναι λέει εν δυνάμει ανθρωπος όπως το αμύγδαλο είναι εν δυνάμει δέντρο και το αυγό είναι εν δυνάμει κότα !] Με την σημερινή τεχνολογία τα κορίτσια μπορούν να δούνε πανεύκολα τί συμβαίνει μέσα στο σώμα της γυναίκας. Αν είστε μάγκες, κάντε το αυτό πρώτα και μετά δείτε πόσο σας παίρνει να μιλήσετε για «την γυναίκα που ορίζει το σώμα της». Όπως έλεγε ο μακαριστός Ν. Ψαρουδάκης, αν είναι σώμα σου κράτα το και μετά τους εννέα μήνες! Μπορείς;
More Read
Η σημερινή ξεπεσμένη κοινωνία με την φράση «οι γυναίκες ορίζουν το σώμα τους» εννοεί ότι έχουν δικαίωμα στην κραιπάλη και όχι ότι οφείλουν να έχουν επίγνωση των συνεπειών των πράξεών τους και να είναι υπεύθυνες. Ορίζουνε το σώμα τους ή τους ορίζει εκείνο;
Δεν σέβονται λοιπόν καμμία ζωή από την στιγμή που αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι να δείξουνε στα κορίτσια την πραγματικότητα της νέας ζωής που έχουνε μέσα τους. Ούτε σέβονται πραγματικά την ελεύθερη επιλογή τους. Γιατί έσπευσαν ο Καραμανλής και ο Μητσοτάκης να κατεβάσουν τις αφίσσες για το αγέννητο παιδί στο Mετρό της Αθήνας; Διότι δεν θέλουν οι γυναίκες να εξοικειωθούν με την αλήθεια. Μπορούνε όμως να φυτεύουνε ψέμματα και αμφιβολία στα παιδάκια για το φύλο τους, να βάζουνε διαφημίσεις στην τηλεόραση με άνδρες να φοράνε σερβιέτες και να μειώνουν το ανθρώπινο έμβρυο στο αμύγδαλο και στο αυγό της κότας!
Θέλουμε αυτήν την κοινωνία; Διάολε, ΟΧΙ.
