Και του είπε με ύπουλη γλυκύτητα:
Αν μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω, ποιο λάθος σου θα διόρθωνες για να σωθείς;
Ο γέροντας δεν απάντησε αμέσως. Σηκώθηκε αργά, άναψε το καντήλι, έκανε τον σταυρό του και είπε: Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με!
Ο διάβολος εκνευρισμένος επέμεινε:
Δεν άκουσες την ερώτησή μου; Δεν θέλεις να απαλλαγείς από τις ενοχές σου;
Τότε ο γέροντας γύρισε και του είπε ήρεμα:
Οι ενοχές μου είναι στα χέρια του Θεού. Εσύ θέλεις να μου κλέψεις το “τώρα”.
Και πρόσθεσε:
Αν ασχοληθώ με το τι θα μπορούσα να είχα κάνει, θα χάσω αυτό που μπορώ να κάνω σήμερα: να μετανοήσω.
Με αυτά τα λόγια, ο πονηρός σκοτείνιασε, γιατί κατάλαβε πως έχασε το μόνο έδαφος στο οποίο μπορούσε να σταθεί.
Και ο γέροντας είπε στους μαθητές του αργότερα:
Ο διάβολος δεν μας σπρώχνει πάντα στην αμαρτία. Πολλές φορές μας σπρώχνει στη μνήμη. Όχι για να μετανοήσουμε, αλλά για να απελπιστούμε.
Το παρελθόν θεραπεύεται με το έλεος.
Το μέλλον αναπαύεται στην Πρόνοια.
Το παρόν είναι ο τόπος της σωτηρίας.
🌻
Εκ της συντακτικής ομάδας του Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Κολωνού+