Η μοναχή Θαβωρία κατάγεται από τήν Κρήτη αλλά πολύ νωρίς αφιερώθηκε Στόν Θεό καί πήγε στό όρος Θαβώρ όπου εκεί ζεί όλα τά χρόνια τής μοναστικής της διαδρομής.
Είχε τήν ευλογία καί τό χάρισμα νά αγιογραφεί κι έτσι όλα τά χρόνια τό διακόνημά της στό μοναστήρι, ήταν νά αγιογραφεί εικόνες γιά τά μοναστήρια τών Ιεροσολύμων, τού Πατριαρχείου αλλά καί άλλων Μονών στήν Ελλάδα καί τήν Κύπρο.
Τό 2012 όμως είχε ένα πρόβλημα μέ τά μάτια της εξαιτίας τού οποίου έχασε το φώς της.
Όμως εκείνη δέν άφησε τίς εικόνες της καί ώσπου νά τυφλωθεί τελείως συνέχιζε νά αγιογραφεί.
Μάλιστα εκείνη την περίοδο μέχρι τήν απόλυτη τύφλωσή της αγιογραφούσε τήν εικόνα Τής Παναγίας Τής Παραμυθίας, τήν οποία όμως δέν είχε τελιώσει όταν τό μεγάλο πρόβλημα μευ τά μάτια της είχε επιδεινωθεί.
Κάτι μέσα της τήν οδήγησε νά δώσει τήν εικόνα καί όχι νά τήν κρατήσει κοντά της.
Ζήτησε νά τήν πάρουν στήν Ναζαρέτ όπου όσο ή εικόνα έμεινε εκεί καί επιτέλεσε πολλά θαύματα ακόμη καί σέ Μουσουλμάνους, γεγονός που έκανε τήν εικόνα ξακουστή καί πλήθος κόσμου άρχισε νά πηγαίνει γιά νά τήν προσκηνύσει.
Ή Γερόντισσα όμως έλαβε τήν πληροφορία μέσα της νά τήν στείλει στήν Ελλάδα γιά ευλογία.
Πράγματι, ή εικόνα έφθασε στήν Θεσσαλονίκη τόν Αύγουστο του 2012 καί πήγαινε από σπίτι σέ σπίτι, όπου σκορπούσε τήν παρηγοριά καί θεράπευε τούς ανθρώπους πού είχαν ανάγκη.
Τό μέγα γεγονός τό πληροφορήθηκε καί ή Καθηγουμένη τού Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίου Γεωργίου καί Παναγίας Παραμυθίας Ανύδρου Γερόντισσα Ιωάννα.
Ζήτησε από τήν κυρία πού είχε μεταφέρει τήν εικόνα στήν Ελλάδα μέ τήν ευλογία τής Μοναχής να τήν φέρει καί στο Μοναστήρι τήν εικόνα για ευλογία.
Η κυρία αυτή ανταποκρίθηκε στήν παράκληση τής Γερόντισσας και έφερε την εικόνα στο Μοναστήρι για λίγες μέρες στο πανηγύρι της Μονής στις 21 Ιανουαρίου του 2013.
Την ημέρα που ήταν προγραμματισμένο να επιστρέψει
η εικόνα στην Θεσσαλονίκη και την ώρα που κατεβάζανε οι μοναχές την εικόνα από τα κελλιά στην εκκλησία συνέβη το εξής θαυμαστό γεγονός.
Χιλιάδες πουλιά, αμέτρητα πουλιά, συγκεντρώθηκαν και πετούσαν χαρούμενα ακριβώς πάνω από τη Μονή.
Κατά διαστήματα χωρίζονταν σε κοπάδια και κατέβαιναν στις ρεματιές, στα χωράφια και στους ελαιώνες της περιοχής και μετά από λίγο όλα μαζί πάλι συγκεντρώνονταν πάνω από το Μοναστήρι και συνέχιζαν το χαρούμενο πέταγμά τους, σαν ενα αόρατο χέρι να τα κατηύθυνε.
Ήταν κάτι το καταπληκτικό και ανερμήνευτο μια που βρισκόταν στην καρδιά του χειμώνα και δεν μπορούσε να γίνει λόγος για αποδημητικά πουλιά.
Όταν μάλιστα η εικόνα έφθασε μπροστά στην εκκλησία, όλα εκείνα τα πουλιά έπεσαν στο έδαφος μέσα στους κήπους και στα παρτέρια της Μονής για να προσκυνήσουν την Μητέρα του Κυρίου.
Το φαινόμενο, που δεν είχε το προηγούμενό του ούτε επαναλήφθηκε κατόπιν, ήταν ένα σημάδι για την ευλογία που θα ακολουθούσε.
Όταν το απόγευμα ήρθε η κυρία να παραλάβει την εικόνα και πληροφορήθηκε το θαύμα με τα πουλιά, ήχησαν στ’ αυτιά της τα λόγια της Γερόντισσας Θαβωρίας.
– Πάρτε την εικόνα στη Ελλάδα και η Παναγία θα σας δείξει που θέλει να μείνει.
Δεν χωρούσε αμφιβολία,
το μοναστήρι ήταν το σπίτι της και εκεί ήθελε η Παναγία να μείνει και έμεινε.
Από τότε η Ιερά Μονή πλουτίζεται και με δεύτερο θαυματουργό αντίγραφο της Παναγίας Παραμυθίας προς μεγάλη χαρά της Γερόντισσας Θαβωρίας.
Την μοναχή την συναντήσαμε στο Όρος Θαβώρ κι εκεί μας διηγήθηκε από πρώτο χέρι την ιστορία που έγινε γνωστή παντού.
Μάλιστα η μοναχή Θαβωρία μετά την παραμονή της εικόνας στο μοναστήρι στην Θεσσαλονίκη είδε το φως της και μετά από αυτό τραγούδησε ένα τραγούδι το οποίο εμπνεύστηκε η ίδια και έγινε γνωστό μέχρι και στην Κίνα.
Η μοναχή Θαβωρία, σήμερα έχοντας πια το φως της συνεχίζει να αγιογραφεί και να ευχαριστεί την Παναγία που την χρησιμοποίησε για να κάνει τόσα θαύματα.
Στο όρος Θαβώρ σήμερα, στο όρος της μεταμόρφωσης του Κυρίου όπου μονάζει η ίδια, πλήθος κόσμου την επισκέπτεται για να ακούσει το τραγούδι της και την ιστορία της
Το δεξί χέρι Του Θεού