Κάθε πρωί, μόλις η πρώτη ηλιαχτίδα αγγίξει τη γη, η Παναγία κατεβαίνει από το θρόνο της. Δεν φοράει χρυσά στέμματα, αλλά ένα απλό, γαλάζιο μαντήλι και παπούτσια που δεν κάνουν θόρυβο, για να μην την καταλαβαίνουν όσοι δεν την αναζητούν.
Πού πηγαίνει;
Περπατάει ανάμεσά μας και κάνει μικρά, «αθόρυβα» θαύματα που εμείς συχνά τα λέμε τύχη:
Στο Νοσοκομείο
Στέκεται δίπλα στο κρεβάτι ενός αρρώστου και του χαϊδεύει το μέτωπο. Ξαφνικά, εκείνος νιώθει μια γαλήνη και ο πόνος του μαλακώνει.
Στο Σχολείο.
Στέκεται στην άκρη της αυλής και κοιτάζει το παιδάκι που είναι μόνο του και δεν έχει φίλους. Του δίνει θάρρος στην καρδιά, και λίγο μετά, ένα άλλο παιδάκι πλησιάζει και του λέει «παίζουμε;».
Στο Σπίτι μας.
Όταν η μαμά ή ο μπαμπάς είναι κουρασμένοι και στενοχωρημένοι, εκείνη φυσάει απαλά πάνω από το τραπέζι της κουζίνας. Τότε, η κούραση γίνεται υπομονή και το σπίτι γεμίζει πάλι με γέλια.
Το Καλάθι με τις Προσευχές
Η Παναγία κρατάει ένα μεγάλο, αόρατο καλάθι. Μέσα εκεί μαζεύει όλες τις προσευχές που κάνουμε:
«Παναγίτσα μου, βοήθησε τη γιαγιά…»
«Σε παρακαλώ, ας πάνε όλα καλά αύριο…»
Αγαπώ τον Χριστό
Kelly Sakali