+ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΨΥΧΗ
Και διά να μην αρνηθείς την πρόσκληση, μα
όπου και σου την δίνω διά να προφθάσεις.
Άρχισε πάλι κόρη μου να λάβεις την Γραφή
μου, γιατί την δίνω εγώ η Παναγιά την κάθε
αίτηση μου, μα και εις κάθε ένα παιδί μου.
Μα εδικιά μου παραχώρηση και δίνω σου
εγώ τα λόγια, η Αγία Γραφή διά να γραφτεί.
Και το Άγιο το Πνεύμα μα αοράτως σας σε καθοδηγεί.
Το χέρι γράφει αμαρτωλό και λόγια αοράτως παίρνεις, διά
να σας σε στέλνω συμβουλές και διά να ζείτε ευτυχισμένοι.
Και πάντα καλεί ο Κύριος την κάθε μια ψυχή,
και αν σωτηρία θέλει και τον επικαλείται.
Και σας σε φωνάζει μετανιώσετε στην κάθε μια
Ψυχή, γιατί είναι εδική του και θέλει διά να σωθεί.
Και έλα με την βεβαιότητα ακλόνητη κοντά του, και διά
να λάβεις Θεία φώτιση και διά να μπεις στην αγκαλιά του.
Γιατί έχει ανοίξει Κιβωτό μα όπου θα σας σε προφυλάξει, και
θα σας σε δωρίσει θησαυρό μα και Ψηλά διά να σας σε ανεβάσει.
Και έλα διά να μην ταλαντεύεσαι και να δεις και διά να θαυμάσεις,
μα και τα μεγαλεία ΤΟΥ ΘΕΟΥ μα μέσα σου διά να απολαύσεις.
Και αν θα έχει πικρία η Ζωή εδώ θα γαληνέψεις, και
εδώ θα βρεις την άνεση και μόνη σου θα πιστέψεις.
Σωτήριο η συνταγή και η διδαχή της ΜΑΝΑΣ,
μα όπου και την Ψυχή εξαγνίζει και ανοίγουνε
οι οφθαλμοί, και η Μάνα επισφραγίζει.
Και είναι η κλήσης Ουράνιος και δεν ταλαιπωρείσαι,
μα φθάνει διά να το θες μα από καρδιάς μέσα διά
να φοιτήσεις, και διά να λάβεις τα ευφρόσυνα,
ΚΑΙ ΔΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΔΙΑ ΝΑ ΒΑΔΙΖΕΙΣ.
Και πάρε δροσιά μα από την πηγή την δίψα σου διά να σβήσεις,
γιατί τον καύσωνα της Γης το πως θα αντιμετωπίσεις.
Και θα έχεις μα και πολλά προβλήματα μα αν δεν με πλησιάσεις.
Γιατί χαρίζω την δροσιά και διώχνω το φαρμάκι.
Και σας σε χαρίζω ανακούφιση στο κάθε πρόβλημα σου,
και αν με καλέσεις γρήγορα θάρθω εγώ κοντά σου.
ΜΑ Η ΙΔΙΑ Η ΜΑΝΑ ΣΕ ΚΑΛΕΙ ΔΙΑ ΝΑ ΡΘΕΙΣ ΔΙΑ ΝΑ ΣΕ ΑΓΙΑΣΩ,
ΤΟ ΜΥΡΟ ΜΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΘΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΣΕ ΞΕΚΟΥΡΑΣΩ.
More Read
Λέγομαι Μυροβλύτισσα μα όπου και δίνω σας θεραπεία, το Άγιο
το μύρο μου μα όπου και σας σε χαρίζω εγώ σε κάθε πιστή καρδία.
Μα ποιος ; ήλθενε στην χάρη μου και εζήτησε μου μύρο,
και εγώ δεν του το έδωσα διά να μην τον ανακουφίσω.
Και χαράς μα αυτός μα όπου και μου το ζητεί με Πίστη και με
Θάρρος, θα βρει την ανακούφιση και το έλεος μα από εμένα.
Η ΜΥΡΟΒΛΥΤΙΣΣΑ Η ΠΑΝΑΓΙΑ σου ομιλώ μα άκουσε με εμένα.
Μα και αυτήν την έσχατη εποχή έρχομαι μα εγώ κοντά σας,
διά να σας σε δώσω γιατρικό και διά να σώσω τας Ψυχάς σας.
Ξηρά και θάλασσα περνώ διά να σας σε βοηθήσω, μα
και εις στην κάθε δύσκολη στιγμή να σας σε βοηθήσω.
Και δεν κάθομαι μα εγώ ξέγνοιαστη μα για τα πιστά παιδιά μου, μα
εκείνα μα όπου και με επικαλούνται εγώ τα έχω στην αγκαλιά μου.
Μα και εκείνα μα όπου και αγνοούν τα δάκρυα μου χύνω,
και μεσιτεύω στον Θεό διά να μην με λησμονήσουν.
Γιατί δεν θέλω διά να υστερηθούν το Φως της μετανοίας,
και διά να απολαύσουνε μα οι ! στα Ψηλά Θεού τα μεγαλεία.
Και διά να μην αρνηθείς την πρόσκληση, μα
όπου και σου την δίνω διά να προφθάσεις.
Μα εσείς μα όπου και είσαι μακριά μα από την εδική μου αγκάλη,
και δεν με αναζητήσανε και διά να πάω εγώ κοντά σας.
ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΦΑΛΜΑ ΣΑΣ ΠΙΚΡΟ ΚΑΙ Η ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΛΑΒΩΜΕΝΗ, ΚΑΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΩ ΜΑ ΜΟΝΟ ΕΓΩ Η ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ.
More Read
Και κλαίω και οδύρομαι και εσείς διά να μην χαθείτε,
και στα Αιώνια δεσμά και διά να μην τιμωρηθείτε.
Γιατί δεν θα έχουνε τελειωμό τα βάσανα και η πίκρα,
και η Ψυχή διά να καίγετε νερό δεν θα έχει δίπλα.
Μα τώρα σας σε φαίνονται αυτά μα αστεία μα όπου και
τα ακούτε, και τα κοροϊδεύετε και ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ μισείτε.
Μα μεγάλη η απώλεια μα ωσάν θα πέσεις στο σκοτάδι, και
το Φως μα ποια δεν θα το ξαναδείς και πάντα θα έχεις βράδυ.
Μα και αν θα ήτανε μπορετό και διά να βλέπετε
παιδιά μου, μα και το τι μαρασμός επικρατεί.
Και πόσες Ψυχές θρηνούνε και κλαίνε οδύρονται,
και Σωτηρία με σπαραγμό ζητούνε.
Μα και ποτέ και εσάς τα χείλη σας δεν θα θελε διά να
γελάσει, μα από τον πόνο τον πικρό και το βαθύ σκοτάδι,
Θηρίο και διά να λυσσομανεί και διά να σε εξουσιάζει.
Μα και γιατί τον ακολουθήσανε στην ζώσα στην Ζωή τους,
και τώρα διά να τους έχει δίπλα του ζητάει την ποινή τους.
Μα τόσο πολύ είναι άσπλαχνος Ψυχές διά να βασανίζει,
με δηλητήριο πικρό με αυτό διά να τους ποτίζει.
Και αυτοί τότε τώρα διά να ζητάνε το έλεος και διά να
κλαίνε, και διά να παρακαλούνε και δεν τον αντέχουνε
η ! τον εχθρό, βοήθεια ζητούνε.
Μανούλα μας φωνάζουνε βγάλε μας μα από το σκοτάδι,
το Φως μονάχα διά να βλέπαμε δεν θα θέλαμε άλλη χάρη.
Μα όσο και αν κλάψουνε και αν θα θρηνούν το Τέλος έχει
φθάσει, και η Ψυχή διά να καίγετε και δίχως ελπίδα νάχει.
Μα δεν είναι μα ετούτα ψέματα μα ούτε παραμύθια, και
είναι τα λόγια αληθινά και σας στα στέλνει Η ΠΑΝΑΓΙΑ.
Μα και γιατί και εγώ θρηνώ κλαίω και λυπούμε, Ψυχές
διά να βασανίζονται και μέσα στο σκότος διά να θρηνούνε.
Μα και εγώ Η ΜΑΝΑ δεν μπορώ διά να τους βοηθήσω,
και αν μεσιτεύω ΣΤΟΝ ΥΙΟΝ παράτα δεν τους δίνω.
Και εσβήσανε οι ελπίδες τους μα αφού επάτησαν στο σκοτάδι,
ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΝ ΔΡΑΚΟΝΤΑ ΘΑ ΕΧΟΥΝΕ ΟΜΑΔΗ.
Γιατί δεν θέλανε εις στην Ζωή ΧΡΙΣΤΟ διά να ακολουθήσουν, να φάνε
μα από την σάρκα του και από το Άγιο το Αίμα του διά να πίνουν.
Μα και γιατί δεν ετρέξανε εις στον Πνευματικό
Ψυχή διά να καθαρίσουν, και διά να σβήσουνε τα
αμαρτήματα και ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ διά να ομολογήσουν.
Και μέσα στην φάκα επιαστήκανε στου Σατανά τα δίχτυα,
και ότι αυτός τους επρόσταζε το επέρνανε συνήθεια.
Και δεν είχανε φόβο για Θεό τα Θεία δεν ετιμούσαν,
και τον Θεό υβρίζανε και εχθρόν υπηρετούσαν.
More Read
Θάνατον δεν εφοβόντουσαν στην ζώσα στην Ζωή τους,
και παραμύθια τα άκουγαν, ΤΑ ΘΕΙΑ δεν ετιμούσαν.
Και σαν κλέφτης ήλθε ο Θάνατος τους επήρε το ποτάμι,
και η Ψυχή η αθάνατη διά να πέφτει μες στον Άδη.
Και τώρα διά να μην έχει τελειωμό ο πόνος και η πίκρα,
και ο Χριστός αποχωρεί και δεν έχει γι’ αυτούς μερίδα.
Τα ώτα αποστρέφει τους και με πόνο διά να τους διώχνει, μα
και τον τόπο μα όπου αυτοί εκερδίσανε τώρα τους τον δηλώνει.
ΜΑ ΕΓΩ ΔΙΑ ΕΣΑΣ ΕΣΤΑΥΡΩΘΗΚΑ ΚΑΙ ΥΠΕΦΕΡΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ,
ΜΑ ΔΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΣΕ ΠΑΡΩ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΜΑ ΑΥΤΟ ΕΓΩ ΕΠΟΘΟΥΣΑ.
Και άφησα τότες εντολές μα εσύ διά να τις διαβάζεις, και διά να
δεις τα μεγαλεία μου και διά να ρθεις και διά να ξαποστάσεις.
Και άφησα το παράδειγμα, μα κάτω στην Γης μα και εζούσες,
και αν θα με ακολούθαγες ΨΥΧΗ θα ωφελούσες.
Και σας σε άφησα αντιπρόσωπο δεν σε άφησα μονάχο, και διά
να λέγεις τα αμαρτήματα μα όπου και έκανες στην ζώσα στην
Ζωή σου, και μια πηγή του Σιλωάμ είχες στην θέληση σου.
ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΘΑ ΤΑ ΕΚΑΘΑΡΙΖΕΣ ΤΑ ΤΡΟΜΕΡΑ ΣΟΥ ΛΑΘΗ, ΚΑΙ
ΤΩΡΑ ΘΑ ΗΣΟΥΝΑ ΕΥΤΥΧΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΧΑΡΕΣ ΓΕΜΑΤΗ.
Και τώρα θα έβλεπες το Φως και όχι το σκοτάδι,
και τώρα θα εζούσαμε μαζί σε Αιώνιο παλάτι.
Μα γιατί διά να μείνεις άπιστος ; και
διά να ρθεις διά να με ανταμώσεις.
Μα αφού υπάρχει φάρμακο και την Ψυχή σου διά
να γλυτώσεις, και διά να ζούσε πάντοτε μα μέσα
εις στο Φως, μα και χωρίς διά να υπάρξει πτώση.
Μα ποτέ δεν θα το ήθελα καμιά ψυχή διά να πάει στο σκοτάδι,
και ήθελα διά να είναι αδειανός παντοτινά ο Άδης.
Και τα τέκνα μου μα όπου και τα έπλασα μα εγώ ο ίδιος με Αγάπη,
αυτά με απαρνηθήκανε και επήγανε μέσα εις στο σκοτάδι.
Και γιατί διά να ακολουθήσετε το μίσος την κακία,
και διά να ακούτε μοναχά τα πονηρά Θερία ;
Μπαγίδα σου εστήσανε και σε επιάσανε στην φάκα,
διά να σου καίνε την Ψυχή και διά να πονάς Αιώνια.
Μα και χωρίς το Τέλος διά να υπάρξει.
Μα και τώρα και αν μου ζητούνε το ήμαρτον και διά να τους συγχωρήσω, δεν ημπορώ δεν δύναμαι διά να τους βοηθήσω.
Γιατί σας άφησα ελεύθερα μα δίχως δεσμά καθόλου, και αν θα με εζητούσανε εις στην Ζωή, μα τότε και εγώ θα ερχόμουνα κοντά τους.
Και να ήτανε συγκληρονόμοι μα μέσα εις στην Βασιλεία
μου, και μέσα εις στα Ουράνια τα αγαθά μου, και αν
ταχτικά θεν διά να πέρνανε τα δώρα τα εδικά μου.
ΜΑ ΟΠΟΥ ΑΥΤΑ ΕΚΔΙΔΟΝΤΑΙ ΕΚ ΜΕΣΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΜΕ
ΤΑ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.
Και τότε θα είχες ένσημα Ψηλά διά να καταθέσεις, και
τότε θα εκέρδιζες Ψηλά της Παραδείσου φέξη.
Και όταν πετάξει η Ψυχή γυμνή και τεθλιμμένη, δεν
έχει θέση στα ψηλά και πάντα στην θλίψη μένει.
ΓΙΑΤΙ ΜΑ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ
ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ, ΚΑΙ ΟΤΑΝ Η ΨΥΧΗ ΘΑ
ΒΓΕΙ ΕΠΑΝΩ ΑΚΑΘΑΡΤΗ ΘΑ ΠΑΕΙ ΜΕΣ ΣΤΟΝ ΑΔΗ.
Μα τίποτα δεν αξίζουνε τα πλούτη και τα κάλλη, μα ωσάν
θα της υστερήσεις της Ψυχής του Ουρανού την δόξα.
Και τότε θα κλαίει μέσα εις στην Αιωνιότητα,
και μες στου Αντίχριστου τα τόξα.
ΜΑ ΟΤΑΝ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΨΧΕΣ ΣΤΟΥ ΑΔΟΥ ΤΟ ΛΗΜΕΡΙ, ΟΛΟΣ
Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΘΡΗΝΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΚΛΑΙΕΙ.
Και δεν σου τα γράφω διά να φοβηθείς μονάχα δια
να προσέξεις, μα τώρα μα και όπου ζεις στα χαμηλά
φρόντισε τηνέ την Ψυχή διά να την θεραπεύσεις.
Γιατί μα τώρα μα όπου και έχεις τον καιρό να μην
το παραμελήσεις, και διά να τηνέ δικάσεις την
Ψυχή, και διά να ζει παντοτινά στην θλίψη.
Μα ο Κύριος είναι εύσπλαχνος και θα σε συγχωρήσει, μα
αρκεί διά να τον ενθυμηθείς μα πριν διά να αποδημήσεις.
Και κράτα του το εισιτήριο λευκό με στο δεξί σου το χέρι,
διά να σε βάλει στον μπαξέ μα όπου και ψέλνουνε οι Αγγέλοι.
Και διά να χαίρεσαι Αιώνια το Φως της Παραδείσου.
Γι’ αυτό και εγώ σας επισκέπτομαι, διά
να σε βγάλω μα από τους κινδύνους.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ ! ΗΕΛΠΙΣ ΗΜΩΝ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ !
