Οἱ καμπάνες στοὺς ναοὺς ἀπὸ τὴν Τιφλίδα μέχρι τὰ βουνὰ τοῦ Καυκάσου ἤχησαν πένθιμα, ἀποχαιρετῶντας τὸν Πατριάρχη Γεωργίας Ἠλία Β’ ποὺ γιὰ 49 χρόνια ὑπῆρξε ὁ πνευματικὸς πατέρας τῆς Γεωργίας, ἡ ἐλπίδα καὶ ἡ ἑνότητα τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν.
Ἡ διακονία του στὴν Γεωργιανὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ξεκίνησε κατὰ τὶς τελευταῖες ἡμέρες τῆς ΕΣΣΔ. Μὲ μεγάλο ἀγῶνα κατάφερε κι ἔγινε ὁ ἠθικὸς πυρῆνας ποὺ βοήθησε τὴ Γεωργία νὰ διατηρήσει τὴν πίστη καὶ τὴν ταυτότητά της κατὰ τὴ διάρκεια δύσκολων καιρῶν. Τὴν κατάρρευση τῆς ΕΣΣΔ, τὸν ἐμφύλιο πόλεμο, τὶς ἐθνοτικὲς συγκρούσεις στὴν Ἀμπχαζία καὶ τὴ Νότια Ὀσετία ἀλλὰ καὶ τὸ οἰκονομικὸ χάος τῆς δεκαετίας τοῦ 1990. Τότε ἡ φωνὴ τοῦ Πατριάρχη Ἠλία Β’ ἦταν ἡ μόνη ἔκκληση γιὰ εἰρήνη καὶ λογική. Ἐπανειλημμένα ἐνήργησε ὡς μεσολαβητὴς μεταξὺ τῶν ἀντιμαχόμενων πολιτικῶν δυνάμεων, ἀποτρέποντας τὴν αἱματοχυσία. Τὴν περίοδο ποὺ ἡ χώρα βρέθηκε στὸ χεῖλος τῆς καταστροφῆς, ὁ Ἠλίας Β’ ὀργάνωσε πολλὲς λιτανεῖες καὶ προσευχές, εὐλογῶντας τὰ σπίτια μὲ ἁγιασμὸ καὶ παρακαλῶντας τὸν Χριστὸ νὰ ἀποτρέψει τὸ κακό.
Ὅταν ὁ Ἠλίας Β’ ἔγινε Πατριάρχης Γεωργίας στὶς 23 Δεκεμβρίου 1977, λειτουργοῦσαν περίπου 50 ἐκκλησίες μόνο στὴ Γεωργία. Ἡ ἀθεϊστικὴ σοβιετικὴ μηχανὴ ἔκανε ὅ,τι μποροῦσε γιὰ νὰ μειώσει καὶ νὰ ἐξαλείψει τὴν Ὀρθοδοξία. Ὡστόσο, χάρη στὶς ὑπεράνθρωπες προσπάθειες τοῦ Πατριάρχη ἡ κατάσταση ἄλλαξε καὶ στὶς ἀρχὲς τοῦ 2020 ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐνεργῶν ἐκκλησιῶν πλησίασε τὶς χίλιες. Ἄνοιξαν θεολογικὰ σεμινάρια καὶ ἀκαδημίες καὶ ἀναβίωσε τὸ σύστημα θεολογικῆς ἐκπαίδευσης. Ἡ δημιουργία τοῦ μεγαλοπρεποῦς Καθεδρικοῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Τριάδας (Tsminda Sameba) στὴν Τιφλίδα ἔγινε σύμβολο τῆς πνευματικῆς ἀναγέννησης τῆς χώρας.
Ὁ Πατριάρχης δὲ δίστασε νὰ προχωρήσει σὲ ποιμαντικὲς καινοτομίες γιὰ νὰ ἐνισχύσει τὴν πίστη τοῦ λαοῦ καὶ νὰ φέρει τὴν ἠρεμία καὶ τὴν τάξη. Τὴ δεκαετία τοῦ 1980, μὲ τὴν εὐλογία του, πολλὲς ἱερὲς εἰκόνες ἄρχισαν νὰ ταξιδεύουν σὲ οἰκογένειες. Κάθε οἰκογένεια μποροῦσε νὰ φιλοξενήσει μία θαυματουργὴ εἰκόνα γιὰ μιὰ ἑβδομάδα ὅπου κατὰ τὴ διάρκεια αὐτῆς τῆς περιόδου, τὸ σπίτι της γινόταν ἀνοιχτὸ γιὰ ὅλους τοὺς πιστούς. Αὐτὴ ἡ παράδοση συνεχίζεται μέχρι σήμερα στὴ Γεωργία.
Τὰ παιδιὰ καὶ οἱ ἀδύνατοι κατεῖχαν μιὰ ξεχωριστὴ θέση στὴν καρδιά του. Μὲ πολὺ ἀγάπη τὴ δεκαετία τοῦ 1990, ἵδρυσε συσσίτιο στὸ Πατριαρχεῖο ποὺ τάϊζε ἑκατοντάδες ἀνθρώπους καθημερινά. Παράλληλα ἄνοιξε καταφύγια γιὰ ὀρφανὰ παιδιὰ καὶ ἄστεγους. Ἡ εὐαισθησία του στὸν πόνο τῶν ἄλλων ἦταν ἐκπληκτική. Ὅταν μητέρες ποὺ εἶχαν χάσει τὰ παιδιά τους κατέφευγαν σὲ αὐτόν, ἔκλαιγε μαζί τους, παρηγορῶντας τὲς μὲ τὴ σκέψη ὅτι τὰ παιδιά τους ἦταν ζωντανά, ἐφόσον εἶχαν γίνει «κάτοικοι τῆς Οὐράνιας Γεωργίας».
Κατάφερε μάλιστα νὰ λύσει τὸ σοβαρὸ δημογραφικὸ πρόβλημα στὴν Γεωργία στὰ τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 2000 κάνοντας κάτι ἁπλὸ ἀλλὰ πολὺ ἀποτελεσματικό.
More Read
Ὑποσχέθηκε δημόσια ὅτι θὰ βάπτιζε ὁ ἴδιος προσωπικὰ κάθε τρίτο παιδὶ (ἀλλὰ καὶ τὰ ἑπόμενα παιδιὰ) κάθε ὀρθόδοξης οἰκογένειας, μὲ τὴν προϋπόθεση οἱ γονεῖς νά εἶναι παντρεμένοι μὲ θρησκευτικὸ γάμο.
Οἱ βαπτίσεις γίνονταν ὄχι μεμονωμένα ἀλλὰ σὲ μεγάλες ὁμαδικὲς τελετὲς στὸν Καθεδρικὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Τριάδας (Sameba) στὴν Τιφλίδα καὶ τελοῦνταν ἀρκετὲς φορὲς τὸν χρόνο. Ὁ Πατριάρχης γινόταν ἀνάδοχος τῶν παιδιῶν ὅπως εἶχε ὑποσχεθεῖ. Σὲ κάθε τελετὴ βαπτίζονταν ἑκατοντάδες βρέφη ταυτόχρονα. Ὁ Ἠλίας Β’ εἶχε γίνει ἀνάδοχος σὲ περισσότερα ἀπὸ 40.000 παιδιὰ στὴ Γεωργία!
Ἡ κίνηση αὐτὴ θεωρεῖται ἀπὸ πολλοὺς ἀναλυτὲς ὡς ἕνας ἀπὸ τοὺς βασικοὺς λόγους τῆς «ἔκρηξης» τῶν γεννήσεων ποὺ παρατηρήθηκε στὴ Γεωργία τὰ ἑπόμενα χρόνια.
Γιατί γιὰ μιὰ βαθιὰ θρησκευόμενη ὀρθόδοξη χώρα, τὸ νὰ ἔχει μιὰ οἰκογένεια τὸν Πατριάρχη ὡς πνευματικὸ πατέρα τοῦ παιδιοῦ της ἀποτελοῦσε ὕψιστη τιμὴ καὶ εὐλογία.
Ὁ Πατριάρχης μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἦταν μιὰ πολυτάλαντη προσωπικότητα. Συνέθεσε πολλὰ ἱερὰ μουσικὰ ἔργα καὶ ἁγιογράφησε εἰκόνες. Ὁ χαρακτῆρας του συνδύαζε τὴ σταθερότητα ἑνὸς ἀρχιερέα μὲ μιὰ ἀξιοσημείωτη πριγκιπικὴ εὐγένεια. Συχνὰ ἔλεγε στὸ ποίμνιό του ὅτι ἡ χαρὰ εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀγάπης καὶ ζητοῦσε τὴν ἐξάλειψη τῶν δυνατῶν λόγων καὶ τῶν διαφωνιῶν ἀπὸ τὰ σπίτια, θυμούμενος τοὺς γονεῖς του, οἱ ὁποῖοι ποτὲ δὲν ὕψωσαν τὴ φωνή τους στὰ παιδιά τους.
Γιὰ ἑκατομμύρια Γεωργιανοὺς θὰ παραμείνει ὁ πνευματικὸς τοὺς πατέρας, ἀλλὰ καὶ πρεσβευτής τους στὸ Θρόνο τοῦ Θεοῦ. Τὴν εὐχή του νὰ ἔχουμε!!!
