Είχαν και ένα μοναδικό αγόρι. Ήταν 12 ετών. Αφηνιασμένο σε απόλυτο βαθμό.
Το παιδί όταν μπήκε μέσα στο σπίτι της Γερόντισσας, αρχικά κόντεψε να γκρεμίσει τα πάντα… Είχε μελανιασμένο πρόσωπο, γιατί έβγαζε σπυράκια της ηλικίας και τα πείραζε συνέχεια… Εκείνη, άνοιξε χαρούμενη την αγκαλιά της και το έβαλε μέσα.
Κούρνιασε μέσα στην αγκαλιά της, σαν σπουργιτάκι στη φωλίτσα του, όταν ειδικά το κυνηγούν αρπακτικά πουλιά… Ημέρευσε…
Η γιαγιά, στράφηκε στους γονείς και τους είπε:
– «Άγγελος! Τέλειος! Εσείς το βλέπετε άρρωστο!
Σας το έστειλε ο Μέγας, κι έδειξε τον ουρανό, για να μη σας πάρει εσάς στο πυρ το εξώτερο!».
Έπειτα, χτύπησε με το χέρι της ελαφρά το πρόσωπο του παιδιού και είπε:
-.. «και το χρώμα του μελανό είναι της Μεγάλης Παρασκευής!
Εσείς ξέρετε… μια πληγή στην ψυχή εκείνη τη μέρα (αμαρτία), είναι σαν όλες μαζί της υπόλοιπης χρονιάς…
Άλλο δεν θα κάνετε! Αυτό αρκεί να σας σώσει…».
Έβαλαν εκείνοι τα κλάματα.
Ομολόγησαν σε εμάς τους παρόντες, ότι το παιδί αυτό συνελήφθη μεσημέρι Μεγάλης Παρασκευής.
Μετά την ακολουθία της Αποκαθήλωσης στην οποία συμμετείχαν..!
Διάβαζαν, τότε, εξήγησαν, μοντέρνους θεολόγους που μιλούσαν για αγάπη και ελευθερία, για ανάπτυξη θείου έρωτα μέσω κάθε είδους σαρκικής συνεύρεσης, για υποβοήθηση της πνευματικής ζωής μέσω της ψυχολογίας,
για νευρωτικές καταστάσεις μέσω της απώθησης των σεξουαλικών επιθυμιών κ.α.
Αργότερα κατάλαβαν, ότι ακολουθούσαν δασκάλους που μιλούσαν για Θεό με υποβολέα το διάβολο!
Μιλούσαν για Θεό με αντίθεο πνεύμα, όπως όλοι εκείνοι που θέλουν, όχι μόνο να δώσουν ελαφρυντικά στις βρώμικες πράξεις τους, αλλά θέλουν να τις επιβάλλουν και στους άλλους
ως ιδανικό τρόπο ζωής για να νοιώθουν και οι ίδιοι πιο άνετα…
Είναι ο γνωστός μύθος του Αισώπου περί κολοβής αλεπούς…
Κόψανε σε μία αλεπού την ουρά της και έπειτα δεινοπαθούσε η καημένη να πείσει και τις άλλες να κόψουν μόνες τους τις ουρές τους, γιατί ήταν ξεπερασμένο θέαμα να κυκλοφορούν έχοντας ουρές… Απομακρύνθηκαν οι γονείς του παιδιού απ’ αυτές τις δηλητηριώδεις θεωρίες αλλά υπέστησαν επιτίμιο αγάπης από τον Χριστό! – “Τώρα, τους εξήγησε η γιαγιά, πού οφείλονταν ο αφηνιασμος του παιδιού τους και το μελάνιασμα του προσώπου του..
Νὰ λέτε τὴν εὐχή:
” Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησον με».
Σὰν Μεταλαβιὰ εἶναι,
γιατί παίρνετε τὴν δύναμη τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ!
Νὰ ’στε μόνο καθαροί.
Νὰ ἐξομολογεῖσθε καὶ ἔπειτα νὰ τὴν λέτε. Τότε ὀχυρώνεσθε, ἁγιάζετε.
Διαφορετικά, ζεματίζετε τὸν κακὸ ποὺ κάθεται πάνω στὶς ἁμαρτίες σας. Καὶ θὰ λυσσάξει νὰ σας φάει….”
______________________________________________
Και ο άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης έλεγε :
-” Ἀφιέρωσε έστω μισὴ ὥρα τὸ εἰκοσιτετράωρο γιὰ νὰ λὲς τὴν εὐχούλα. Ὅποτε μπορεῖς.
Καλύτερα τὸ βράδυ.
Νὰ τὴν λὲς χωρὶς νὰ κρατᾶς κομποσχοίνι, ἱκετευτικά, παρακλητικά, κλαψιάρικα.
Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με!
Καλλιέργησε αὐτὸ καὶ θὰ δεῖς τί καρπὸ θὰ βγάλει.
Ἀπὸ μισὴ ὥρα, θὰ γίνει μία ὥρα.
Καὶ πρόσεξε ἐκείνη τὴν ὥρα.
Ἢ τὸ τηλέφωνο θὰ κτυπήσει, ἢ αὐτὴ τὴν δουλειὰ πρέπει νὰ τὴν κάνω τώρα, ἢ ὕπνος θὰ σοῦ ἔρθει, ἢ καμμιὰ βλασφημία θὰ σὲ κτυπήσει.
Τίποτε!
Κλεῖσε τὸ τηλέφωνο, τέλειωσε τὶς δουλειές σου καὶ κάνε αὐτὸ μισὴ ὥρα καὶ θὰ δεῖς. Φύτεψες ἕνα δενδράκι κι αὔριο μεθαύριο θὰ κάνει καρπό.
ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΎ ΧΡΙΣΤΈ ΕΛΈΗΣΟΝ ΜΕ…!!!+
Άγγελος Κουνατίδης