Καὶ αὔριο ἂν τολμήσει ἡ Τουρκία νὰ τὰ βάλει μὲ τὴν Ἑλλάδα, ὅλες αὐτὲς οἱ χιλιάδες τῶν κρυπτοχριστιανῶν Ἑλλήνων Ρωμιῶν θὰ ξεσηκωθοῦν ἐναντίον τῶν Τούρκων καὶ θὰ δράσουν ὡς 5η φάλαγγα. Οἱ Τοῦρκοι κάτι ξέρουν καὶ δὲν προχωροῦν παρέκει. Ξέρουν. Ξέρουν…
Μοῦ ἔλεγε πρὸ ἐτῶν, ἕνας Ἑβραῖος δημοσιογράφος, φίλος μου. Ὑπάρχουν κι ἀγαθοὶ Ἰσραηλῖται, ὅπως ὁ Ναθαναήλ, ὅτι «Ἡ Ρωμιοσύνη, πάτερ, ὑπέστη τρεῖς Ἁλώσεις. Τρεῖς πτώσεις. Τρεῖς πτώσεις! Μία εἶναι ἡ Ἅλωσις τῆς Βασιλευούσης ἀπὸ τοὺς Τούρκους». 1453, 29 Μαΐου, ἡμέρα Τρίτη, ὥρα 9η πρωϊνή. «Ἡ Τρίτη ἡ ἀσβολερὴ* καὶ ἡ φαρμακωμένη».
Πηγή: «Λόγοι γιὰ τὴ Ἅλωση τῆς Πόλης», Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, ἐκδ. Ἀκτή, τόμ. Β΄, σελ. 44-48
«Ἡ ἄλλη πτώση εἶναι ἡ καταστροφὴ τῆς Σμύρνης. 1922.» Μὲ τὴν πρώτη πτώση δὲν ξεριζώθηκαν οἱ Ἕλληνες οὔτε ἀπ’ τὴν Πόλη οὔτε ἀπ’ την Μικρασία οὔτε ἀπ’ τὶς ἀλησμόνητες πατρίδες. Μὲ τὴ δεύτερη πτώση προσπάθησαν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ὁ Πάπας, ἐκεῖνοι ποὺ σταύρωσαν τὸν Χριστό… – Ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου ἐσταυρώθη ὁ Χριστὸς καὶ ἐπὶ ἀρχιερέων Ἄννα καὶ Καϊάφα.
Μὲ τὴ δεύτερη πτώση προσπάθησαν νὰ ξεριζώσουν τὴ Ρωμιοσύνη ἀπὸ τοὺς τόπους καὶ τὶς πατρογονικὲς ἑστίες. Ἀπὸ τὸ περιβόλι τους. Ἀπὸ κεῖ, ποὺ φύτρωσαν. Ξερίζωσαν ἀρκετούς, ἀλλὰ ἔμειναν καὶ πολλοὶ ἀκόμα. Στὸν Πόντο. Στὴν Καππαδοκία. Στὴν Μικρὰ Ἀσία. Καὶ στ’ ἄλλα τὰ μέρη. Ἀκόμα καὶ στὴ Συρία, ποὺ δοκιμάζεται σήμερα, ὑπάρχουνε Ρούμ. Τί εἶναι Ρούμ; Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας. Ὁ ἀείμνηστος Παντελεήμων Φωστίνης, ὅταν εἶχε πάει στὴν Κατοχή, στὴ Μέση Ἀνατολή, νὰ ὑπηρετήσει ἐκεῖ τὸ στρατό, ὡς ἱεροκῆρυξ τοῦ κράτους καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ, ἔβρισκε πολλοὺς Σύριους, ποὺ δήλωναν Ἀσσύριοι καὶ δήλωναν Ρούμ. Τί θὰ πεῖ Ρούμ; «Ἐμεῖς εἴμαστε Ἕλληνες τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας. Ἐσεῖς δὲν μᾶς θέλετε!» Ναί! Μάλιστα! Ρούμ!
Κι ἔμειναν καὶ εἶναι ἀρκετοί! Καὶ αὔριο ἂν τολμήσει ἡ Τουρκία νὰ τὰ βάλει μὲ τὴν Ἑλλάδα, ὅλες αὐτὲς οἱ χιλιάδες τῶν κρυπτοχριστιανῶν Ἑλλήνων Ρωμιῶν θὰ ξεσηκωθοῦν ἐναντίον τῶν Τούρκων καὶ θὰ δράσουν ὡς 5η φάλαγγα. Οἱ Τοῦρκοι κάτι ξέρουν καὶ δὲν προχωροῦν παρέκει. Ξέρουν. Ξέρουν!
More Read
Καὶ ἡ τρίτη ἅλωση καὶ πτώση τῆς Ρωμιοσύνης ἄρχισε… Ξέρετε πότε; Θὰ τὸ πῶ. Κι ἂς τὸ πιῶ. 18 Ὀκτωβρίου 1981. Σᾶς λέει τίποτα αὐτό; Ἅμα σᾶς λέει… Αὐτὸ εἶναι πράξη γενναία καὶ ἀντίσταση, ποὺ μιλῶ τέτοια στιγμή, κάτω ἀπὸ ἕνα καθεστώς, τὸ ὁποῖο μᾶς ἔχει φτάσει πλέον στὸ χειρότερο σημεῖο παρακμῆς. Ἡ Ἑλλὰς ποτὲ δὲν εἶχε φτάσει σ’ αὐτὴ τὴν κατάντια, ποὺ ἔχει φτάσει σήμερα, κύριοι καὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί. Δὲν εἶχε φτάσει ποτὲ σ’ αὐτὴ τὴν κατάντια, ποὺ ἔφτασε σήμερα. Ποτέ! Γίναμε «παλιόψαθα τῶν ἐθνῶν». Γίναμε ἐμπαιγμὸς τῶν μεγάλων. Καὶ μᾶς ἔφεραν ὅλα τὰ ἔθνη ἐδῶ. Αὐτὴ κι ἂν εἶναι Ἅλωση.
Πηγή: «Λόγοι γιὰ τὴ Ἅλωση τῆς Πόλης», Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, ἐκδ. Ἀκτή, τόμ. Β΄, σελ. 44-48
*Ἀσβολερή: μαύρη, σκοτεινὴ σὰν τὴν ἀσβόλη (καπνιά, αἰθάλη).
More Read
ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
