Μακαριστός Γέροντας Γρηγόριος ο Δοχειαρίτης: «Η έκτρωση είναι η αμαρτία του αιώνα». Οι εκτρώσεις είναι αναμφισβήτητα έργα του διαβόλου, ο οποίος πάντοτε εναντιώνονταν στον Θεό.
Αν μαζέψουμε όλες τις εκτρώσεις που έχουν γίνει με ευθύνη των κυβερνώντων, μπορούμε να συγκροτήσουμε ένα ολόκληρο νέο λαό…
Είμαι ήδη πάνω από 40 χρόνια πνευματικός και άκουσα τόσο άσχημα πράγματα για αυτό το θέμα που δεν θέλω όχι μόνο να μιλάω για αυτά αλλά ούτε να τα θυμάμαι καν…
Δυστυχώς, όταν στις μέρες μας ο άνθρωπος το αποκαλύπτει στην εξομολόγηση, το λέει με τόση αναισθησία λες και είχε πλησιάσει ένα δέντρο για να φάει ένα μήλο…Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία γραμμένη στα γερμανικά.
Ένας γιατρός δούλευε σε μαιευτήριο και κάθε μέρα έκανε μεγάλο αριθμό εκτρώσεων, και, βεβαίως, έπαιρνε πολύ καλά λεφτά, γεγονός που χαροποιούσε τη γυναίκα του.
Κάθε μέρα επέστρεφε σπίτι του μετά τη δουλειά με ένα μπουκάλι ουίσκι. Καθόταν στην πολυθρόνα, με το ένα χέρι κρατούσε το κεφάλι του, και με το άλλο κρατούσε μπουκάλι με το ουίσκι. Η γυναίκα προσπαθούσε να τον καθησυχάσει, λέγοντας: μην το παίρνεις τόσο στα σοβαρά. Δεν είναι τίποτε. Ώσπου μια μέρα δεν άντεξε και έσπασε το μπουκάλι στο κεφάλι της. Αυτή πέθανε αμέσως και ο ίδιος βρέθηκε στην αστυνομία και στη συνέχεια στη φυλακή.
Έβλεπε μια λεκάνη γεμάτη αίμα, από την οποία έβγαιναν κεφαλάκια παιδιών…
Στη φυλακή τον επισκέφτηκε μια γυναίκα, κοινωνική λειτουργός, και τον ρώτησε πώς έφτασε στο σημείο να κάνει αυτό το έγκλημα. Της είπε την ιστορία του. Της είπε ότι λόγω της δουλειάς του κάθε νύχτα έβλεπε το ίδιο όνειρο. Έβλεπε μια λεκάνη γεμάτη αίμα, από την οποία έβγαιναν κεφαλάκια παιδιών και του έτριβαν τα δόντια.
Ακριβώς αυτό ήταν που δεν άντεχε και τώρα στη φυλακή νιώθει ότι βρίσκεται στη θέση που του αξίζει και ότι τώρα είναι πολύ καλύτερα, που δε βλέπει αυτά τα όνειρα…
Αυτή η φοβερότατη αμαρτία θα επισπεύσει το τέλος του κόσμου. Και, δυστυχώς, σήμερα, οι πνευματικοί δεν ζυγίζουν καλά αυτά τα πράγματα, γι΄ αυτό το κακό διαδίδεται.
Σε εκείνο το μικρό βιβλιαράκι, που ο Κύριος με αξίωσε να εκδώσω, αναφέρω διάφορες ιστορίες. Μια από αυτές είναι για μια γυναίκα που είχε παράνομη σχέση με τον ξάδελφο της και το αποτέλεσμα αυτής της σχέσης ήταν να πλημμυρίσει ολόκληρη χαράδρα με αίμα από τις εκτρώσεις. Μετά παντρεύτηκε και γέννησε σε νόμιμο γάμο τρία παιδιά.
Μια φορά ένα από αυτά χτύπησε με τσαπί τον άλλο και το σκότωσε. Μόλις άκουσε φωνές, βγήκε έξω, οπότε αντίκρισε όλη αυτή την φρικαλέα κατάσταση. Τότε η ίδια πολύ δυνατά αναφώνησε: «Είναι το αίμα των παιδιών μου!» Και αυτό ήταν αλήθεια. Έτσι πρέπει να φωνάζουν εν μετανοία όλοι αυτοί που έχουν διαπράξει αυτή την τρομερή αμαρτία, για την οποία οπωσδήποτε θα έχουν θεία δίκη και εδώ, στη γη, και στην αιωνιότητα.
Ο άνθρωπος που έχει κάνει έκτρωση, γενικώς, δε χρειάζεται να κάνει άλλες αμαρτίες για να πάει στην κόλαση. Είναι αρκετό.
