+ ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Αλλά από το εδικό μου μάτι δεν θα μου κρυφτεί κανείς, και θα πληρώσει
Μεγάλο το παράπονο μα όπου και έχω μα και ο πόνος,
γιατί με απαρνήθηκε ο εδικός μου ο κόσμος.
Και τα εδικά μου πλάσματα τα τράβηξε η ύλη, και αυτοί
μα όπου και μένουνε σε εμένανε κοντά, είναι πολύ ολίγοι.
Και τα εδικά μου πλάσματα τώρα με απαρνούνται, και
ότι είναι εδικό μου, αυτό καθόλου δεν θυμούνται.
Μα τώρα η νέα γενεά εμένα δεν γνωρίζει, αλλά
με δίχως δισταγμό και με ντροπή με βρίζει.
Μεγάλος είναι ο πόνος μου και το παράπονο μου, μα τόσο
σκληρά διά να μου φέρνουνται το πλάσμα των χειρών μου.
Και με αρνιέται σήμερα ο κόσμος δημοσία, και
μου καρφώνουνε δίκοπο μαχαίρι στην καρδία.
Και κάνω μεγάλη υπομονή και όλο παραβλέπω,
και τον μεγάλο πόνο μου Αιώνες τώρα αντέχω.
Και πολλές φορές αποφάσισα διά να ρίξω την οργή μου,
μα πέφτει εις στα πόδια μου Η ΜΑΝΑ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ.
Μα και πολλές φορές ετοίμασα μα φωτιά και διά να σας σε εξοντώσω, αλλά διά πρεσβειών οι ! των Αγίων μου τηνέ κρατάω πίσω.
Μα και δεν ημπορώ διά να βλέπω ποια του κόσμου την κακία,
ύβρεις και έργα αμαρτωλά μα και την βλασφημία.
Και δεν ημπορούν τα μάτια μου πλέον διά να αντικρίζουν,
με τόσο φθόνο και κακία την Μητέρα μου διά να βρίζουν.
Και δεν αντέχω και διά να ακούω και διά να αντικρίζω ποια την Γη, και έχω το βλέμμα μου αποστρέψει μα από την δυσοσμία την πολύ.
Και το πρόσωπο μου έχω στρέψει διά να μην βλέπω ποια
στην Γης, την μεγάλη αμαρτία των νηπίων την σφαγή.
Και δεν ημπορώ διά να αντικρίσω τα σατανικά σας έργα,
μα όπου και εγίνατε με τον διάβολο αχώριστη παρέα.
Δεν ημπορώ ποια διά να ακούω μα και τα μάτια μου διά να βλέπουν,
και όλοι εις στην αμαρτία μικροί μεγάλοι διά να τρέχουν.
Είναι ασυγχώρητα μα ετούτα μα όπου και κάνετε στην Γη,
και σε εμένα μου έχετε ανοίξει μια αστείρευτη πληγή.
Και ρέετε στην αμαρτία μα όλοι σας μικροί και μεγάλοι.
Και δεν ξέρω ως πότε θα κρατήσει η κατάσταση αυτή, και
έχω αποφασίσει διά να ρίξω την δικιά μου την οργή.
Γιατί αλλιώς δεν καθαρίζει, μα από την βρωμιά η Γης.
Μα πολύ πονώ και δεν θα το ήθελα ποτέ μα ετούτο διά να ποιήσω,
αλλά τρόπο δεν βρίσκω άλλο την βρωμιά διά να καθαρίσω.
Θα πονέσω και θα κλάψω είναι η γνώμη μου αυτό, και
στην καρδιά μου θα κυλήσει μαύρο δάκρυ και καυτό.
More Read
Θα πονέσω γιατί είστε ένα κομμάτι
μα από το εδικό μου, της πνοής μου.
Είστε η πνοή μου και τα έργα των χειρών μου.
Μα και γι’ αυτό και όλο και υπομένω και όλο και μακροθυμώ, των Πιστών οι Προσευχές τους μου καταπραΰνουν τον θυμό.
Μα και οι πρεσβείες της Μητρός μου και το δάκρυ το καυτό,
μα αυτά με συγκρατούνε ακόμα την οργή μου διά να κρατώ.
Και των Αγγέλων η ψαλμωδία και η μεγάλη χαρμονή, και αυτά με
κάνουνε διά να ξεχνώ τον πόνο, μα όπου και παίρνω μα από την Γη.
Και όλο δίνω προθεσμία και παράτα στην οργή.
Αλλά δεν μετανοούνε οι Άνθρωποι εις στην Γη.
Και ο λαός μου δεν ακούει τις εδικές μου συμβουλές,
άλλα πράττουνε στον κόσμο και όλο πράξεις πονηρές.
Την οργή μου προκαλείτε και θα πέσει εις στην Γης, και
προειδοποίηση μου είναι οι πλημμύρες και οι σεισμοί.
Αλλά δεν μετανοείτε αλλά βρίζετε μονάχα, μα και τις
εδικές μου τις συμβουλές τις πετάτε εσείς στην άκρα.
Τα σημεία μου θα δείτε και θα τρέμει το κορμί,
και θα τρέχει ο καθένας καταφύγιο διά να βρει.
Αλλά από το εδικό μου μάτι δεν θα μου κρυφτεί κανείς, και
θα πληρώσει ο καθένας μα και ότι και έπραξε στην Γης.
Μα τώρα με περιφρονείτε και με υβρίζετε πολλοί, αλλά θα έλθει
και κάποια ημέρα, μα όπου ο καθένας την βοήθεια μου θα ζητεί.
Και θάρθει η ώρα να φωνάζεις με φωνή σπαραχτική, αλλά
για εσάς θα έχω και εγώ κλείσει το εδικό μου το αυτί.
Μα όπως και κλείνετε και εσείς τώρα μα όπου εγώ σας ομιλώ,
και διά να γυρίσετε κοντά μου και διά να πράττετε καλώς.
More Read
Μα τις συμβουλές μου δεν ακούτε μα εσείς κλείνετε το
αυτί, και όλο διά να βαδίζετε μα εις στην καταστροφή.
Μα και τους νόμους μου μα εσείς καταπατείτε.
Και κάνετε μα ότι σας σε αρέσει, αλλά θα έλθει και
κάποια ώρα μα ο καθένας σας θεν διά να πονέσει.
Μα ωσάν φιλοκάλαμο θα τρέμετε στην εδικιά μου την οργή,
αλλά τότε δεν θα ακούω και εγώ την εδικιά σας την φωνή.
ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ ΘΑ ΣΚΕΠΑΣΩ ΔΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΒΛΕΠΩ Η ! ΤΗΝ ΓΗΣ. ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΩ ΜΑ ΚΑΗΜΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΠΕΝΘΟΣ ΑΝΕΠΑΝΤΕΧΟ ΒΑΡΥ.
Μα και γιατί πολύ έχω πονέσει, εγώ πολύ διά τον εδικό μου τον
λαό, και δεν θα το ήθελα ποτέ διά να πονέσει μα όπως εγώ.
Αλλά αφού έχω εξαντλήσει μα όλη μου την καλοσύνη, αλλά
ο κόσμος δεν αρνείται την αμαρτία και δεν την αφήνει.
Και μέχρι μα ως πότε θα τραβήξει μα αυτό το κακό, μα
και την οργή μου θα την ρίξω, αλλά πότε θα σκεφτώ.
Μετανοήστε φωνάζω γιατί και έχω πλέον κουραστεί,
αλλά ο κόσμος δεν με ακούει και έχω ποια απελπιστεί.
Μα και προκοπή μα εγώ δεν βλέπω μα και καμιά μεταβολή,
αλλά μέσα εις στην αμαρτία έχει ο κόσμος βουτηχτεί.
Και νέους νόμους έχουνε βγάλει μα τώρα η νέα η γενεά, και βαδίζουνε μα μέσα εις στο σκοτάδι, και μου πληγώνουνε και εμένα την καρδιά.
Μα διά τους νέους δεν υπάρχω και δεν έχω επαφή, και καμιά
κουβέντα εις σε μένα, και ο άλλος την ζωή τους κυβερνά.
Και εγώ τότε μένω μακριά τους και την χάνουν την χαρά,
και έχει πένθος η καρδιά μου και πονάω πολύ βαριά.
Γιατί χάνω κάθε ημέρα τα εδικά μου τα παιδιά.
Και εγώ επόνεσα διά χάρη σας και συνέχεια μα εγώ σας σε πονώ,
και σας στέλνω τις ειδήσεις και διά να απολαύσετε μα Αιώνια,
η ! της Παραδείσου η ! το Φως.
Μα και γιατί η αμαρτία σας έχει θολώσει και σας σε πιπιλίζει
το μυαλό, και με αρνηθήκατε εμένα τον ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΘΕΟΝ.
Με τα λόγια σας τρυπάτε την εδικιά μου την καρδιά, και το τι ακούω κάθε ημέρα, και διά να με υβρίζουνε μα ολοένα τα εδικά μου τα παιδιά.
Και δεν ημπορώ πλέον διά να υπομένω και έχω πλέον οργιστεί,
μα και χρόνια τώρα την αντιμετωπίζω την κατάσταση αυτή.
Και δεν ημπορώ ποια διά να αντέξω τον αχάριστο λαό.
Μα όπου και ολοένα μα αυτός με αγνοεί, και
δεν το ζητά μα ποτέ το Θείο το έλεος μου.
Και γι’ αυτό και την οργή μου θα την ρίξω σας το λέω καθαρά,
μα και ας πονέσει και εμένα η εδικιά μου η καρδιά.
Μα και την βρωμιά διά να καθαρίσω μα όπου και εμόλυνε την
Γης, γιατί έχουνε φλομώσει μα από δυσοσμία οι Ουρανοί.
More Read
Μα λίγοι Άνθρωποι θα μείνουν μα οι εδικοί μου οι οπαδοί, μα όπου
και διά να υπηρετήσουνε την γήινη αυτήν την σφαίρα, με Αγάπη και
στοργή.
Μα και μετανοήστε φωνάζω σας το λέω διαρκώς, και διά να
φύγετε μα από το σκοτάδι και διά να ρθείτε μες στο Φως.
Και σας σε συμβουλεύω και σας σε διδάσκω μα και χρόνια σας σε κατηχώ, και διά να μην έχετε παράπονο και ότι σας σε εξέχασε
Ο ΘΕΟΣ.
Και πιστέψετε στα λόγια και στις εδικές μου συμβουλές.
Αλλά θα έλθουνε και μες στον κόσμο και θα ειδήτε και ημέρες θλιβερές, και γιατί οι αμαρτίες σας θα σας σε φέρουνε μα αυτές τις συμφορές.
Μα και τώρα εσείς τα Θεία λόγια και όλοι τα περιφρονείτε,
αλλά θα έλθει και ο καιρός μα όπου και θα τα ενθυμηθείτε.
Μα τώρα τα Θεία λόγια πετάτε μακριά, γιατί σας
έχει πάρει ο εχθρός παιδιά μου τα μυαλά σας.
Και θάρθει καιρός τα λόγια μου να ψάχνετε διά να βρείτε,
με πόνο και με δάκρυα θεν διά να τα αναζητείτε.
Και εύχομαι αυτά τα λόγια μου μα κανείς διά να μην τα χάνει,
αλλά στο κέντρο της καρδιάς εικόνα διά να τα κάνει.
Και διά να γίνουνε οδηγός καλός στην πρόσκαιρη ζωή σας,
και σωσίβιο διά να γίνουνε στην άυλον Ψυχή σας.
Και σας δίνω την ευλογία μου ο κόσμος διά να προφτάσει,
και την Βασιλεία μου μα κανείς διά να μην χάσει.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ !
