Κάποια μέρα εκεί που περνοδιάβαινε στον κήπο της βλέπει κάποιον άνθρωπο έτοιμο να κρεμαστεί.
Τρέχει και του φωνάζει·
-“Τι πας να κάνεις, άνθρωπέ μου;”.
-“Άσε με, γυναίκα, είμαι καταστεναχωρημένος” της απαντάει.
-“Πες μου την αλήθεια, και ίσως να μπορώ να σε βοηθήσω”, του λέει η κοπέλα.
-“Χρωστάω ολάκερη περιουσία και με πιέζουν πολύ οι δανειστές μου. Προτίμησα έτσι να πεθάνω γρήγορα και να μην ζω τέτοια τυραννισμένη ζωή”, της εξομολογήθηκε.
-“Σε ικετεύω, πάρε όσα έχω και δώστα στους δανειστές σου, φτάνει να μην αυτοκτονήσεις”,
τον παρακάλεσε εκείνη.
Πήρε εκείνος από τη θεόσταλτη ευεργέτρια όσα του χρειαζόταν και ξόφλησε το χρέος του.
Από τότε εκείνη στενεύτηκε οικονομικά και αναγκάστηκε να γίνει πόρνη.
Δεν πέρασε πολύς καιρός όπου αρρώστησε και νιώθοντας κατάνυξη ήρθε στα συγκαλά της και παρακαλούσε τους γείτονες της·
-“Για το όνομα του Θεού, λυπηθείτε την ψυχή μου και πέστε στον πατριάρχη της Αλεξάνδρειας, να με κάνει Χριστιανή”.
More Read
Όλοι την περιγελούσαν κατάμουτρα και την κοροΐδευαν·
-“Ποιος σε θέλει εσένα τέτοια κοινή γυναίκα;”.
Αυτό της μάτωνε την ψυχή.
Σε τέτοια κατάσταση βρισκόταν και ήταν βουτηγμένη στη λύπη,
όταν της παρουσιάστηκε άγγελος Κυρίου με τη μορφή του ανθρώπου, που είχε ελεήσει, και τη ρωτάει·
-“Τι σε βασανίζει;”.
-“Θέλω ανθρωπέ μου να γίνω χριστιανή και κανείς δεν μου κάνει τη χάρη να μιλήσει για μένα στον πατριάρχη”, του αποκρίθηκε.
More Read
-“Εγώ θα φέρω μερικούς ανθρώπους είπε και θα σε πάνε στην εκκλησία”, τη διαβεβαίωσε ο κρυφός Άγγελος .
Πραγματικά φέρνει και άλλους δύο, που ήταν και αυτοί άγγελοι, και την πηγαίνουν στην εκκλησία.
Μεταμορφώνονται σε κάποια σπουδαία πρόσωπα της Αλεξάνδρειας και καλούν τους κληρικούς, που ήταν για τα βαφτίσματα.
Αυτοί τους ρωτάνε·
-“Εσείς αγαπητοί μας δίνετε εγγύηση γι’ αυτήν;”.
-“Ναι”, απάντησαν.
Αφού οι κληρικοί τέλεσαν την ακολουθία γι’ αυτούς που πρόκειται να βαφτιστούν, τη βάφτισαν. Την έντυσαν με τα ρούχα των νεοφώτιστων και έτσι λευκοφορεμένη επέστρεψε στο σπίτι της με τη συνοδεία των αγγέλων.
Την άφησαν και έγιναν άφαντοι.
Οι γείτονες λοιπόν βλέποντάς την με τα άσπρα ρούχα τη ρώτησαν·
-“Ποιος σε βάφτισε;”.
Δεν ήξερε τι να τους απαντήσει και εκείνοι γρήγορα τα πρόφτασαν στον πατριάρχη, που κάλεσε τους υπεύθυνους για τη βάφτιση·
-“Πείτε μου, εσείς βαφτίσατε αυτήν τη γυναίκα;”, ζήτησε να μάθει·
-“Από τον τάδε και τον τάδε του αυγουστάλιου βαφτίστηκε”, του λένε.
More Read
Στέλνει ο επίσκοπος και φωνάζουν αυτούς τους επίσημους που αναφέρθηκαν, και ζητά να μάθει αν έτσι έχουν τα πράγματα.
-“Εσείς εγγυηθήκατε γι’ αυτήν;”, τους ρωτάει.
-“Ούτε είδαμε ούτε ξέρουμε, κύριε, αυτούς που το έκαναν”, του είπαν.
Κατάλαβε τότε ο επίσκοπος ότι πρόκειται για θεϊκό θέλημα,
προσκάλεσε τη νεοφώτιστη κοπέλα και τη ρώτησε·
-“Πες μου, γυναίκα, έχεις κάνει τίποτα καλό ή ξέρεις ίσως κάτι;”.
-“Μια κοινή πόρνη ήμουν, Δέσποτα , και πάμφτωχη,
τι καλό θα μπορούσα να κάνω;”, απόρησε εκείνη.
-“Πραγματικά δεν ξέρεις να ’χεις κάνει τίποτα καλό;
Πες μου”, την ξαναρωτάει.
-“Όχι, δέσποτά μου, μόνο να, είδα κάποτε έναν άνθρωπο που ήθελε να κρεμαστεί, επειδή πνιγόταν από τους δανειστές του,
και δίνοντάς του όλο μου το βιός, που πραγματικά ήταν πολύ, τον έσωσα”, του λέει.
Μόλις τα είπε, ξαφνικά αναπαύτηκε στην μακαριότητα του Θεού λυτρωμένη και αυτή από τα κρίματά της, τα θεληματικά και τα αθέλητα».
Οι Αγιοι Πατέρες Θεωνάς και Θεόδωρος αφηγούνταν αυτην τήν Ιστορία.
__________________________
Μια πονεμένη χήρα μάνα βρίσκεται σ’ ένα νοσοκομείο με το δίχρονο παιδάκι της να χαροπαλεύει από λευχαιμία.
Ὁ πόνος της είναι μεγάλος, διότι ήδη έχει χάσει άλλα δύο παιδιά, και τώρα έβλεπε να της φεύγει και το τελευταίο, τρίτο βλαστάρι της.
Όσο περνούσαν οἱ ώρες, τόσο και πιο πολύ μεγάλωνε ἡ απελπισία της.
Ήταν ήδη 2:00 μετά τα μεσάνυκτα,
όταν όλως εκτάκτως πέρασε από το θάλαμο ο διευθυντής του τμήματος, να δει ένα διπλανό κοριτσάκι «επί πληρωμή» και από παρόρμηση πρόσεξε και το δίχρονο παιδάκι της χαροκαμένης εκείνης μάνας.
Το εξέτασε και της είπε:
-“Λυπάμαι πολύ κυρία μου. Πάρε τό παιδάκι σου και φύγε τώρα,
για να πεθάνει τουλάχιστον στην αγκαλιά σου και στο σπίτι σου.”
Σαν το άκουσε αυτό ἡ δύστυχη μάνα από το στόμα του γιατρού,
με λυγμούς, τύλιξε το παιδάκι της με μία κουβερτούλα, το έσφιξε στην αγκαλιά της και έφυγε τρέχοντας.
Βγήκε στο δρόμο σαν τρελή
Παντού επικρατούσε ερημιά και ησυχία.
Τίποτα δεν κυκλοφορούσε.
Σε μία στροφή του δρόμου, βλέπει ξαφνικά μπροστά της μία νεαρή σχετικά γυναίκα, περίπου 30 ετών.
Μόλις είχε τελειώσει τη «δουλειά της» ήταν πόρνη.
Μόλις έφθασε ἡ μάνα μπροστά της,
την σταμάτησε και της έβαλε με βία το παιδάκι της μέσα στην αγκαλιά της.
Ταυτόχρονα, έπεσε στα πόδια της και φώναξε: – “Σώσε το παιδί μου!
Σώσε το παιδί μου…..!!!”
Τα έχασε αυτή!
Πόρνη ήταν, αμαρτωλή ήταν, βυθισμένη στο βούρκο της ακολασίας!
Τί να κάνει;
Στα πόδια της μία μάνα, στα χέρια της ένα παιδί πού έσβηνε.
Το είδε ότι έσβηνε.
Σήκωσε τα μάτια της στον ουρανό και είπε με δυνατή φωνή:
-” Τί προσευχή να κάνω τώρα Θεέ μου;
Εγώ είμαι αμαρτωλή, εγώ είμαι πόρνη!
Τώρα μόλις «τελείωσα» την δουλειά μου.
Αν δεν μ’ ακούς εμένα και δεν θα με ακούσεις, βέβαια, γιατί είμαι αμαρτωλή άκουσε τουλάχιστον αυτή τη πονεμένη μάνα.”
Εκείνη τη στιγμή έγινε το θαύμα!!!
Κατέβηκε ένα Φώς από τον ουρανό και το παιδί άνοιξε τα ματάκια του, φώναξε
«μανούλα μου!»
κι άπλωσε τά χεράκια του αγκαλιάζοντας τή πόρνη,
γιατί νόμισε ότι αυτή ήταν ἡ μανούλα του.
Πάρ’ το της είπε.
Ὁ Θεός έκανε το θαύμα Του!
Ὁ Θεός άκουσε τη προσευχή μίας αμαρτωλής, μίας πόρνης και όχι της μάνας!
Αυτό συντάραξε τα λιμνάζοντα «νερά» στη ψυχή της αμαρτωλής γυναίκας,
ώστε με συντριβή και μετάνοια, και με εξομολόγηση, οριστικά πλέον άλλαξε το σκοτάδι της αμαρτίας με τη νέα εν Χριστώ ζωή.
Δόξα στο Όνομα σου, Κύριε!
π. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου+
Βιβλίο «Πνευματικές διαδρομές στους μακαρισμούς
” Η επιστήμη το λέει” τύχη κι αναγκαιοτητα”.
Η θρησκεία το λέει” θέλημά Θεού”.
Η λαϊκή σοφία το λέει “έχει η ζωή γυρίσματα”.
Η τέχνη το λέει ” άποψη”.
Η πνευματικοτητα το λέει ” υπέρβαση”.
Η ΑΓΆΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΎ το λέει ” είμαι πάντα εδώ”.
Η ΤΑΠΕΙΝΉ ΑΓΆΠΗ δεν δίνει ερμηνεία, δίνει ΘΑΎΜΑ!
Η Αγάπη είναι παντού Πολυξ.Ρέρρα
