+ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ… και κάθομαι στο τηλέφωνο διά να μου τηλεφωνήσεις….

Πάρε δύναμη και γράφε χάρη δίνω στο χαρτί, και
διά να τυπώσεις μεγαλεία του Ιησού του Λυτρωτή.

Εκατέβηκα και πάλι διά να σου κάνω συντροφιά, και διά
να σου πω λόγια ωραία, και διά να τα γράψεις στα χαρτιά.

Και όταν θα με ζητήσεις τρέχω και ακούω την φωνή, μα
μέσα στην σιγή της νύχτας και διά να σου δώσω αμοιβή.

Και ήλθα και πάλι διά να σου ορίσω μα το τι θα γράψεις στο χαρτί,
και διά να σου πω στην διάνοια την εδική μου προσταγή.

Φως χαρίζω στην Ψυχή σου με τα λόγια μου αυτά, μα όπου
και σου δίνει ο Σωτήρας και γράφε τα, και μην σταματάς.

Είμαι πολύ πικραμένος και συμπόνια ζητώ μα από τα παιδιά μου,

μα όπου φοιτούν και αγαπούνε τα Άγια τα Απολυτρωτικά τα Σχολειά μου.

Και εργασία σας σε ορίζω πολύ μα αυτόν τον καιρό,
και ποιο πολύ Προσευχή, διά να μου γλυκάνετε
και εμένα μα λίγο, την πονεμένη την Ψυχή.

Μα ελάτε εις στην αγκαλιά μου μα εσείς μα όπου και έχετε φύγει,
διά να σου δώσω την χαρά μα αυτήν μα όπου και δεν γνωρίζεις.

Μα κάλεσμα κάνω και ζητώ τα παραστρατημένα, και αυτά μα
όπου και με αρνηθήκανε και εφύγανε μα από τον Ποιμένα.

Μα εγώ σε περιμένω τέκνο μου μα όπου και έχεις παραστρατήσει,
και το ήμαρτον σου καρτερώ διά να μην πιαστείς σε κρίση.

Μα εγώ σου τάζω μα ωσάν θα έλθεις δίπλα μου βασιλικό παλάτι,
διά να γίνεις βασιλόπουλο μα και εμέν διά να έχεις προστάτη.

Γίνεται τέλειοι εσείς παιδιά μου αγαπημένα,
διότι έχει μολυνθεί μα όλη η ατμοσφαίρα.

Και ανάμεσα σας τριγυρνά ο κακούργος ο εχθρός σας,
γιατί του δίνετε δικαιώματα με λόγια και με πράξεις.

Και αυτός σας σε δίνει στην ζωή πίκρα μα πού μεγάλη, και
άκουσον εμένα τον Χριστό και βγες μα από την πλεκτάνη.

Διά να βοηθήσεις την Ψυχή μα ποτέ διά να μην πεθάνει.
ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΔΙΝΩ ΣΑΣ ΜΑ ΕΓΩ ΣΥΜΠΟΝΙΑ,
ΚΑΙ ΣΑΣ ΔΙΝΩ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ.

Και δίνω το νέκταρ διά να πιεις την δίψα σου διά να σβήσεις,
και διά να ξεκουράσεις την Ψυχή και ευχάριστα διά να ζήσεις.

Μα πάρα πολύ σε αγαπώ μα και γι’ αυτό και σας το επιτρέπω,
και διά να δοκιμάσω το κορμί σε βάσανα διά να σε έχω.

Και μέσα στον πόνο σου κοντά και ήμαρτον θες διά να
κράξεις, και έτσι τις αμαρτίες σου πέρα θα τις πετάξεις.

Παρέα μα μέσα στην Ζωή και διά να είμαστε ενωμένοι, μα
θα με ζητάς εμένανε στις πίκρες σου, θα είσαι ευτυχισμένη.

Και στάσου και διά να πάρεις μα από την εδικιά μου χάρη,
και διά να καθαρίσεις την Ζωή και διά να γίνεις παλικάρι.

ΜΑ ΠΑΡΕ ΑΓΑΠΗ ΜΑ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΗΝ
ΔΙΟΡΙΖΩ ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΚΑΛΟ.

Μα τώρα περπάτησε σε ανηφορικό το μονοπάτι, αλλά μια ημέρα
θα έλθεις κοντά μου, και θα αντικρίσεις το Θείο μου το Φως.

Και σε περιμένω γιατί ήλθε η ώρα και διά να ζούμε παρέα εμείς.

Και εγώ θα σου δωρίζω το τίμιο μου Σώμα και το άγιο μου το Αίμα,
μα όπου με αυτήν την τροφή θα περνάς την εδικιά σου ζωή.

Και εγώ ξεκουράζω και τρέφω τις πονεμένες Ψυχές, και τις στολίζω

με ελπίδα και Αγάπη, και διά να μην αντικρίσουνε μα ποτέ συμφορές.

Στολίδι παιδί μου διά να με έχεις μα εμπρός εις στην εδικιά
σου Ζωή, και διά να μην σε πιάσει ποτέ η καταιγίδα,
και εμένα τον Άγιο τον Σωτήρα διά να αρνηθείς.

ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΧΩ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΩΡΑΙΟ.

Μα και γι’ αυτό παιδί μου προχώρα εμπρός, για να μην αντικρίσεις
μα ποτέ το μοιραίο, και διά να βρεθείς ξαφνικά στον γκρεμό.

Μα μέρα και νύχτα μα εγώ σου φωνάζω όταν χτυπούν οι εδικοί σου

οι παλμοί, μες στο εδικό σου το σώμα επάνω ρίζω εγώ την εδικιά σου Ζωή.

Και σου ρίχνω Αστέρια διά να σε φωτίσουν και ο Ουρανός λάμπει
Ψηλά και σου γνέθει παιδί μου, διά να έλθεις και εσύ μία ημέρα κοντά.

Μα αυτός είναι ο προορισμός μα όπου και σε έχω διά να
ζήσεις, μα κάτω στην Γης. Και διά να δουλέψεις τίμια για
την Ψυχή σου, και σε χρέος μα ποτέ διά να μην βρεθείς.

Τίμια δώρα διά να στείλεις σε εμένα και διά να πάρεις
διπλό το μιστό, και διά να ξεκουραστείς μα κάποια
ημέρα, γιατί θα έχεις σε εμένα σπιτικό.

Μα μόνο εγώ σου ανήκω παιδί μου, και σε άλλο
για την Ψυχή σου εμπιστοσύνη καμιά, μα
εγώ είμαι ο εδικός σου ΠΑΤΕΡΑΣ μα όπου και
σου δίνω σιγουριά και τα Ουράνια τα αγαθά.

Μα εσάς περιμένουν διότι είστε εσείς τα εδικά μου παιδιά,
μα όπου και με εγκωμιάζουν με τους ύμνους τους ωραίους, μα
όταν εσείς ζείτε στα Άγια μου Σχολεία μα τα Απολυτρωτικά.

ΜΑ ΣΑΝΙΔΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΣΑΣ ΣΕ ΣΤΕΛΝΩ ΔΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΕΙΣ,

ΜΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ, ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΗΠΟ ΩΡΑΙΟ ΘΑ ΑΝΤΑΜΩΣΕΙΣ ΤΟ ΘΕΙΟ ΜΟΥ ΤΟ ΦΩΣ.

Και εγώ σου στέλνω ελπίδα παιδί μου και σε ζητάω
μα εγώ ο Πατήρ, και διά να παίρνεις άνθη.

Μα όπου και σας σε κατεβάζω εν ουρανοίς ανθοδέσμες πολλές
κράτησε τις, όπου και έχω δωρίσει εγώ σε πονεμένες Ψυχές.

Και σου γνέθω και ότι εγώ μα είμαι κοντά τους, και λόγια εδικά μου
σου διωρίζω μα εγώ ο ΚΥ΄ΡΙΟΣ ΣΟΥ μέσα σε μια κόλα χαρτί.

Και σου προσφέρω μα ωσάν ανθοδέσμες τα λόγια μου τα Ιερά,
και εσύ γράφε τα, διά να τα διαβάζεις και στα άλλα μου παιδιά.

Και διά να παίρνουνε και αυτά την εδικιά μου ευλογία, και διά να
κερδίσουνε το Ουράνιο το Φως μου, και της Παραδείσου την χαρά.

Και αυτό εγώ σας το ζητάω ταχτικά, διά να μην καταστραφείτε.

Και αν θα με ζητήσεις θα με δεις με Φως θα με αντικρίσεις,
και κάνε θερμή την Προσευχή διά να με κερδίσεις.

Γονάτισε και ζήτησε τα δώρα τα εδικά μου, και διά
να σου δοθούνε στην Ζωή πολλά τα αγαθά μου.

Μα είναι οι ώρες που μπορείς μαζί μου διά να μιλήσεις,
και κάθομαι στο τηλέφωνο διά να μου τηλεφωνήσεις.

Και κάθομαι και σε καρτερώ διά να ακούσω την λαλιά σου, και διά
να σου δώσω τα Αιτήματα μα όπου και μου ζητά η καρδιά σου.

Το δάκρυ μετανοίας πολύ σε βοηθεί και διά να
μιλάς μαζί μου μα μέσα στην σκοτεινιά, και εγώ διά
να ακούω την φωνή σου και διά να δίνω σου χαρά.

Και πάρε θάρρος μα όπου και σε κράζω και έλα διά να

μιλήσουμε μαζί, και διά να μου πεις το τι σε βαραίνει και διά

να αλαφρώσεις την Ψυχή.

Όταν πονά και εσύ τηνέ αφήνεις μόνη της διά να γιατρευτεί,
γιατί φάρμακο δεν βρίσκεις και την βαραίνεις και πονεί.

Μα και δώστεις τα φτερά διά να με έβρει εμένα μα ωσάν
θα πετάξει στα Ψηλά, και καθάρια διά να πομείνει, και διά
να με ανταμώσει μα εμένα ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΑ.

Και εκμεταλλεύσου την ώρα μα όπου και έχεις εμπρός
σου και περνά, και δώστεις γρήγορα συμπόνια,
και διά να μην τύχει και βρεθεί στην σκοτεινιά.

Μα και οι ώρες γρήγορα τελειώνουν μα και οι ημέρες
γοργά περνούν, και ο χρόνος μα και αυτός γρήγορα κυλάει.

Και περιθώρια λίγα σου αφήνει, μα όπου
και πρέπει διά να βιαστείς οριστικά.

Γιατί εσύ δεν το γνωρίζεις το πότε θεν διά να σε καλέσω,

και διά να πάρω την αθάνατη την Ψυχή σου, μα εδώ

επάνω εις στον Ουρανό Ψηλά.

Και μην μου τηνέ στείλεις λερωμένη γιατί θα
κλαις, μα τότε Αιώνια το τι την περιμένει.

Θα δεις τότε το δράκο του βυθού, διά να σας σε περιπλανάει
να σε βουτάει στις φωτιές στις σκοτεινές του Άδη.

Μα και γι’ αυτό και σε επισκέπτομαι με λόγια φανερά,
γιατί σου τα προλέγω και διά να ζήσεις στα Ψηλά.

Μα εγώ δεν θέλω διά να σας σε χάσω και αν είστε αμαρτωλά,
και θέλω διά να σας σε απαλλάξω μα από του Άδη τα δεσμά.

Μαθήτριες και μαθητές καλώ μα αυτά τα χρόνια, και
βάζω σας στην στάνη μου, και διά να ζήσετε Αιώνια.

Και καλώ τα αγράμματα μαζί διά να συνδεθούμε, και
διά να τους δώσω εγώ Γραφτά μαζί διά να μιλούμε.

Μα σε ένα άψυχο χαρτί σας δίνω εγώ Αιτήσεις, και πάρε
τις διά να απαλλαγείς μα από του Αντίχριστου την κρίση.

Και πάρε το κάθε πρόγραμμα και εδικιά μου Αγγελία, και
τύπωσε τηνέ μα μέσα εις στην καρδιά διά να εύρεις Σωτηρία.

Και πάρε δελτία μα όπου και έρχονται μα από τον
Χριστό σταλμένα, διά να τάχεις φυλαχτά μες στην
ζωή, και διά να θυμάσαι και διά να με ζητάς εμένα.

Πάρε αυτό το πρόγραμμα δώρο διά το ψυχικό σου, γιατί
μιλάει Ο ΧΡΙΣΤΟΣ μα όπου είναι για καλό εδικό σου.

Μα και γιατί μιλάω και διά να σου πω διά να με ακολουθήσεις,
και πάρε προγράμματα πολλά και κάτσε διά να τα μελετήσεις.

Αυτά σου δίνω συνταγή και πολύ διά να φροντίσεις.

Μα αυτά τα Θεία ρήματα μα όπου και δίνω σου και γράφεις, και
διά να τα φυλάξεις ακριβά γιατί έχουνε Χριστού την ευλογία.

Και όσοι θα τα διαβάσουνε και τα πιστέψουνε ότι είναι εδικά μου

δώρα, και διά να αξιωθούν και διά να ανεβούν μες στου Ουρανού την χώρα.

Και αυτά δίδονται μα από άνωθεν μα δεν είναι παραμύθια.

Και κλείνω σου επιταγή με λόγια εδικά μου, και
διάβαζε τα εσύ κόρη μου να χαίρετε η καρδιά μου.

ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ !

Ουράνια Χαρά