Ένας συγκλονιστικός διάλογος μεταξύ του Οσίου Ιακώβου Τσαλίκη και του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου, όπως καταγράφηκε από μαρτυρίες και μαγνητοφωνημένο υλικό. Λόγια που προβληματίζουν, συγκλονίζουν και καλούν σε πνευματική εγρήγορση.
Το παρόν κείμενο βασίζεται σε μια παλαιά μαγνητοφώνηση, στην οποία αποτυπώνεται ζωντανά ο λόγος του Γέροντος Ιακώβου Τσαλίκη, καθώς διηγείται την εμπειρία αυτή. Η ποιότητα του αρχικού ηχητικού είναι περιορισμένη και σε αρκετά σημεία δυσχεραίνει την κατανόηση, ωστόσο η αυθεντικότητα και η πνευματική του αξία παραμένουν αναλλοίωτες. Με σεβασμό στο πρωτότυπο υλικό, έγινε επιμέλεια και απόδοση του περιεχομένου, ώστε να αποδοθεί με σαφήνεια και καθαρότητα, διατηρώντας το νόημα και το ύφος της διήγησης.
Παράλληλα, ο σχετικός διάλογος καταγράφεται και σε έντυπη μορφή στο βιβλίο «Όσιος Ιακώβος ο Τσαλίκης, ένας σύγχρονος Άγιος. Ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Οσίου Δαβίδ του Γέροντος», έκδοση των Πατέρων της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ του Γέροντος, Λίμνη Ευβοίας 2018 γεγονός που ενισχύει την αξιοπιστία της μαρτυρίας. Στο παρόν παρουσιάζεται ένα επιλεγμένο απόσπασμα, βασισμένο κυρίως στη μαγνητοφωνημένη αφήγηση, το οποίο έχει διαμορφωθεί με εισαγωγική επεξεργασία, προκειμένου να γίνει πιο κατανοητό και προσιτό στον αναγνώστη ή ακροατή.
– Άγιέ μου Γιάννη, πολύς κόσμος έρχεται στη χάρη σου.
– Αχ, πάτερ μου, πολύς κόσμος έρχεται στη χάρη μου, αλλά λίγα είναι τα τέκνα μου, οι πιστοί είναι πολύ λίγοι.
– Τι να σου πω, πάτερ μου. Νομίζουν ότι κοιμάμαι στη λάρνακα μέσα, αλλά εγώ είμαι ζωντανός. Όλους τους βλέπω, όλους τους ακούω τι λένε και φεύγω πολλές φορές από τη λάρνακα και τρέχω να βοηθήσω τους ανθρώπους που ζητούν τη βοήθειά μου. Αυτοί δεν με βλέπουν, δεν μ’ ακούνε, εγώ όμως τους βλέπω, τους ακούω τι λένε και γυρίζω πάλι εδώ μέσα στη λάρνακά μου.
– Πολλή η αμαρτία, πάτερ μου, στον κόσμο, πολλή η ασέβεια, πολλή η απιστία, εμένα δεν με βλέπουν, όπως τώρα εσύ με βλέπεις, διότι εσύ είσαι δικός μου άνθρωπος, πιστός άνθρωπος. Επειδή πολλή η αμαρτία στον κόσμο, πολλή η ασέβεια, γι’ αυτό πρέπει να γίνει πόλεμος. Άκουσες τι σου λέω, πρέπει να γίνει πόλεμος.
[Άγιος Ιάκωβος]: – Άγιέ μου Γιάννη, να μη γίνει πόλεμος, γιατί εβδομήντα χρόνια που ζω εδώ στη γη όλο με ταλαιπωρίες! Με πολέμους γεννήθηκα στη Μικρά Ασία. Μετά στην εξορία από τους Τούρκους και μετά στην Εύβοια. Μετά με τους Ιταλούς, τους Γερμανούς. Με πιάσανε οι Γερμανοί και με έστειλαν να με σκοτώσουν. Σώθηκα, με κράτησε πάλι το Χέρι του Θεού. Και τώρα, Άγιέ μου Γιάννη, πάλι στα τελευταία μου να έχω αυτούς τους πολέμους, αυτές τις καταστάσεις;
[Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος]: – Πρέπει να γίνει πόλεμος. Πρέπει να γίνει πόλεμος. Τρεις φορές το είπε, πρέπει να γίνει πόλεμος, διότι πολλή η απιστία και η ασέβεια στον κόσμο.
[Άγιος Ιάκωβος προς τους προσκυνητές]:
Εμείς ας προσευχόμεθα να μας στηρίζει πάντοτε η Χάρις του Θεού. Ο Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος είναι πολύ θαυματουργός, να σας ευλογεί πάντα η Χάρις του, να σας φροντίζει, να σας προστατεύει και να σας είναι πάντοτε βοηθός σας.
Ειρήνη να έχουμε, παιδιά μου, μη γίνει πόλεμος. Εγώ δεν λυπάμαι τον εαυτό μου. Έχω ζήσει παρόμοιες καταστάσεις. Εγώ εσάς λυπάμαι, τα παιδιά λυπάμαι. Γιατί όταν γίνει πόλεμος και πάρουν τα παιδιά μας και σκοτωθούν! Πώς πέθαναν οι δικοί μας στη Μικρά Ασία, πέθαναν στις ερημιές. Πέθαναν και από τρομοκρατίες ανταρτών. Από το σόι μας έσβησαν οι πάντες. Φύγανε και έμεινα μόνος μου. Εγώ μία συγκοπή να πάθω σήμερα και φεύγω, όπως μου είπαν για έναν ιερομόναχο στο μοναστήρι Αγάθωνος, στης Λαμίας τα μέρη, που εκοιμήθη.
Ένας-ένας φεύγει, πεθαίνουμε, αλλά πώς πεθαίνουμε, παιδιά μου, πού πάμε; Γι’ αυτό πριν πεθάνουμε πρέπει να είμαστε κοντά στον Χριστό.
Εύχομαι την ευλογία και τη Χάρη του Αγίου Δαυίδ να έχετε, βοήθειά σας.
