«Ἤμουν νεκρός καί ἀνέζησα», εἶπε συγκλονισμένος ὁ κ. Σπύρος Φωκᾶς.
«Ἦρθα νά εὐχαριστήσω τόν Δεσπότη, τόν ξάδελφό μου, πού μέ ἐπισκέφτηκε στό νοσοκομεῖο στό Ρίο», συνέχισε δείχνοντας στόν π. Βασίλη Παυλάτο τόν τάφο τοῦ Μητροπολίτη Γερασίμου. Ἀκούγοντας αὐτά τά λόγια ἀναζητήσαμε ἀργότερα τόν κ. Σπῦρο Φωκᾶ στήν παραλιακή ταβέρνα «Καλαφάτης» στό Ἀργοστόλι, ὅπου ἐργάζεται καί μέ τήν ἄδειά του, θά μοιραστοῦμε μαζί σας τήν ἀληθινή του διήγηση:
«Στίς 18 Αὐγούστου τό 2015 ἐδῶ στό μαγαζί ὅπου δουλεύω ἔπεσα κάτω λιπόθυμος. Ὅπως ἔμαθα ἀργότερα, μέ μετέφεραν στό νοσοκομεῖο. Ἡ ἀξονική τομογραφία ἔδειξε δύο ἀρτηρίες στόν ἐγκέφαλο νά αἱμορραγούν.
Μεταφέρθηκα στό Ρίο καί παρέμεινα σέ καταστολή στό νοσοκομεῖο γιά ἑνάμιση μῆνα. Ὅτάν ἄνοιξα τά μάτια μου, ἡ γυναῖκα τοῦ ἀσθενοῦς δίπλα μου εἶπε: «Εἶχες ἐπίσκεψη ἀπό ἕναν ἱερομόναχο». «Ἀποκλείεται, δέν ἔχω σχέσεις μέ παπᾶδες, καί δέν ξέρω κανένα». Ἐκείνη τήν ὥρα ἦρθε καί ἡ ἀδελφή μου, ἡ Τασία. Ἡ γυναίκα ἐπέμενε. «Μέ ξύπνησε εὐωδία ἀπό λιβάνι». Τότε ἐπιβεβαιώνει καί μιά νοσοκόμα πού ἄκουσε τή συζήτηση ὅτι ὅλος ὁ θάλαμος εὐωδίαζε λιβάνι. «Ναί, μέ ξύπνησε εὐωδία ἀπό λιβάνι καί βλέπω ἕνα ψηλό ἱερομόναχο μέ μακριά γενειάδα νά στέκει δίπλα στό προσκέφαλό σου καί νά σέ σταυρώνει». Ἡ ἀδελφῇ μου ἡ Τασία ἔμεινε γιά λίγο σκεφτική καί μετά ἔβγαλε τό κινητό ἀπό τήν τσάντα της καί ἔδειξε στή γυναῖκα τή φωτογραφία του π. Γεράσιμου Φωκά, τοῦ Δεσπότη μας, τοῦ ξαδέλφου μας, πόὺ ὁ πατέρας του ὁ Σπῦρος μέ βάφτισε καί μοῦ ἔδωσε καί τό ὄνομά του.
«Μήπως ἦταν αὐτός»; ρωτάει τή γυναῖκα,
More Read
«Ναί βέβαια, αὐτός ἦταν, αὐτός ἀκριβῶς ἦταν»!
«Μά δέν μπορεῖ αὐτός ἔχει πεθάνει. Εἶναι ὁ Δεσπότης μας ποῦ δέν πρόλαβε νά ἐνθρονιστεῖ, ποῦ πέθανε στίς 22 Ἰουνίου», εἶπα ἐγώ σαστισμένος.
«Δέν ξέρω τί λέτε, αὐτός, αὐτός ἀκριβῶς ὁ ἱερομόναχος ἦταν ἐδῶ καί σέ σταύρωνε». Ἡ γυναῖκα ἦταν κάθετη, δέν σήκωνε καί μία ἀντίρρηση.
Ὁ κ. Σπύρος Φωκᾶς τά ἔλεγε ὅλα αὐτά πολύ συγκινημένος. Στιγμές, στιγμές ἡ φωνή του ἔσπαγε, τά μάτια του θόλῳναν. «Ἑφτά γιατροί σήκωσαν ψηλά τά χέρια καί συνεχίζουν νά ὑποστηρίζουν ὅτι μέ ἀνθρώπινα μέσα αὐτή ἡ σοβαρή κατάσταση σίγουρα ἔπρεπε νά ἀφήσει σημάδια, πρόβλημα στήν ὁμιλία, στήν κίνηση… καί τώρα εἶμαι ἐδῶ καλά καί δουλεύω καί μιλῶ καί γελῶ…
Καί κάτι ἄλλο. Δυστυχῶς, ἐγώ βλαστήμαγα…
Ε λοιπόν, κόπηκε ἡ βλαστήμια, ἦταν σχοινί καί κόπηκε».
“Ἐγώ τώρα ζῶ. Δέν ὑπάρχει θάνατος”, Ὁ μητροπολίτης Γεράσιμος Φωκάς πού δέν μᾶς ἄφησε ποτέ , Κυριακή Σιάκου-Πύριλλου, Ἠλίας Πύριλλος. 281, 283
ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
