Η Christina είχε αναπτύξει εγκεφαλίτιδα Rasmussen, μια σπάνια νευρολογική ασθένεια που προκαλεί χρόνια φλεγμονή στη μία πλευρά του εγκεφάλου και μπορεί να προκαλέσει αδιάκοπες κρίσεις. Στην περίπτωσή της, οι αναφορές αναφέρουν ότι οι κρίσεις έγιναν τόσο σοβαρές που είχε περισσότερες από 100 την ημέρα, με ορισμένες αναφορές να ανεβάζουν τον αριθμό έως και 150. Η φαρμακευτική αγωγή δεν ήταν αρκετή.
Έτσι, το 1996, χειρουργοί στο Johns Hopkins πραγματοποίησαν μια ριζική επέμβαση που ονομάζεται ημισφαιρεκτομή, αφαιρώντας το άρρωστο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου της σε μια χειρουργική επέμβαση που φέρεται να διήρκεσε περίπου 14 ώρες.
Ακούγεται αδύνατο, αλλά ο νεαρός εγκέφαλος έχει μια εξαιρετική ικανότητα προσαρμογής. Μετά την επέμβαση, η Christina έπρεπε να ξαναμάθει τις καθημερινές κινήσεις και έζησε με διαρκή αδυναμία στην αριστερή πλευρά του σώματός της και αλλαγές στην όρασή της. Αλλά η μνήμη, η προσωπικότητα και η νοημοσύνη της παρέμειναν ισχυρές. Δεν επέζησε απλώς.
Επέστρεψε στο σχολείο, αποφοίτησε, έμαθε να οδηγεί με τροποποιήσεις οχημάτων, απέκτησε πτυχία πανεπιστημίου και αργότερα έγινε λογοθεραπεύτρια — βοηθώντας άλλους ανθρώπους να ξαναχτίσουν τις ίδιες δεξιότητες που πολλοί πίστευαν ότι μπορεί να έχανε.
Η ιστορία της δεν αφορά μόνο μια σπάνια χειρουργική επέμβαση. Αφορά την ικανότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου να προσαρμόζεται και ένα κοριτσάκι που συνέχισε να χτίζει μια πλήρη ζωή αφού έχασε τη μισή του.
