Φωτογραφία: Oana Nechifor.
«Πήγα στον Χριστό και στη Μητέρα του Θεού, στον Παράδεισο, όπου υπάρχουν πολλά σύννεφα. Καβάλησα στο άσπρο άλογο του Αγίου Γεωργίου. Είδα τον θείο Φάνη (τον γείτονά μας που είχε πεθάνει πριν από οκτώ μήνες) και τη Δεσπούλα (ένα κοριτσάκι που είχε πεθάνει πριν από τρία χρόνια). Υπήρχαν πολλοί άγνωστοι άνθρωποι εκεί, που φορούσαν χρυσά φτερά και όλοι τους τραγουδούσαν».
Ο Ηλίας και η Θεοφανώ Τσιραμπίδη από το Δροσάτο Κιλκίς, γονείς τριών παιδιών, αναφέρουν ότι: «Στις 30 Μαρτίου 2001, μεταφέραμε τον Μιχάλη, το τεσσεράμισι ετών παιδί μας, στο Νοσοκομείο Γεννηματάς στη Θεσσαλονίκη ως επείγον περιστατικό με αφόρητους κοιλιακούς πόνους. Μετά τις απαραίτητες εξετάσεις και τη διάγνωση που δόθηκε, εντερική απόφραξη από στρέψη, υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για τρεισήμισι ώρες.
Αφαιρέθηκε μισό μέτρο αλλοιωμένου εντέρου. Οι γιατροί μας είπαν ότι ο Μιχάλης είχε περάσει έναν πολύ μεγάλο κίνδυνο , αλλά ότι δεν τον είχε ξεπεράσει ακόμα. Το βράδυ της Δευτέρας, δηλαδή την επόμενη μέρα, η θερμοκρασία του ήταν 40 βαθμοί. Την Τρίτη μεταφέρθηκε επειγόντως στη μονάδα εντατικής θεραπείας, έχοντας σηψαιμία και σοβαρό αναπνευστικό σοκ. Οι πιθανότητες να επιβιώσει ήταν μόνο 10%.
Εν τω μεταξύ, χωρίς να ξέρει καθόλου τι συνέβαινε στη Μιχάλη, μια γειτόνισσα είδε σε όνειρο τον Άγιο Ραφαήλ που της είπε: «Αντωνία, φεύγω, δεν με χρειάζεσαι πια. Θα πάω στον Ηλία, που με χρειάζεται τώρα!». Η γυναίκα αργότερα έμαθε για τον γιο μας. Μια οικογένεια που γνωρίζαμε από τη Γουμένισσα πήγε στον Άγιο Ραφαήλ στη Γρίβα και, γονατίζοντας μαζί με τον ιερέα εκεί, διάβασαν ένα παρεκκλήσι για τη σωτηρία του παιδιού μας.
Ο θείος Αβραάμ ήρθε μια μέρα στο άδειο σπίτι μας για να φτιάξει ένα παρεκκλήσι στον Άγιο Γεώργιο, για την υγεία του ανιψιού του. Κάποια στιγμή η κρεβατοκάμαρα έλαμπε τόσο έντονα που τρόμαξε. Από πού προερχόταν τόσο φως; Μπορεί να έφταιγε η χάρη του Αγίου.
Μετά από όλα αυτά, η κατάσταση του παιδιού μας άρχισε να βελτιώνεται, μέχρι το Σάββατο του Λαζάρου, όταν άνοιξε τα μάτια του. Τη Μεγάλη Δευτέρα ήταν απόλυτα υγιής και βγήκε από την εντατική. Μετά από είκοσι τρεις ημέρες ιατρικής περίθαλψης, φύγαμε από το νοσοκομείο.
Όταν συνήλθε, άρχισε να μας λέει τα εξής:
«Πήγα στον Χριστό και την Παναγία, στον Παράδεισο , όπου υπάρχουν πολλά σύννεφα. Καβάλησα το άσπρο άλογο του Αγίου Γεωργίου . Είδα τον θείο Φάνη (τον γείτονά μας που είχε πεθάνει πριν από οκτώ μήνες) και τη Δεσπούλα (ένα κοριτσάκι που είχε πεθάνει πριν από τρία χρόνια). Υπήρχαν πολλοί άγνωστοι άνθρωποι εκεί, που φορούσαν χρυσά φτερά και όλοι τους τραγουδούσαν. Ο Χριστός και η Παναγία με ρώτησαν αν έχω αδέρφια, πώς τα λένε, και μου είπαν:
– Μη φοβάσαι, γιατί θα επιστρέψεις στη μητέρα σου και στους αδελφούς σου.
– Δεν ξέρω πώς να ξαναπάω εκεί.
– Με το άλογό μου, είπε ο Άγιος Γεώργιος .
– Φοβάμαι, δεν ξέρω να ιππεύω άλογο.
«Μη φοβάσαι, θα τον οδηγήσω εγώ ».
More Read
«Ο Μιχάλης είναι μαζί μας, ένα υγιές παιδί όπως και πριν, και κάθε μέρα δοξάζουμε τον Θεό, τη Μητέρα Του και όλους τους Αγίους που μας τον έδωσαν πίσω».
Μετάφραση μέσω της Google Πηγή εδώ ⤵️
https://doxologia.ro/am-mers-la-hristos-la-maica-domnului…
ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
