θα έρθει άγγελος κατηφής και βίαιος και θα σε πάρει, βρίσκοντας την ψυχή σου δεμένη με τις αμαρτίες σου.
Η ψυχή σου θα ζητά να γυρίσει πίσω στην γήινη ζωή και θα οδύρεται, χωρίς να μπορεί να φωνάξει, γιατί το όργανο των φωνών και των θρήνων, που είναι το λαρύγγι, θα έχει αποχωριστεί από το σώμα. Πόσο τότε θα σπαράξεις! Πόσο τότε θα στενάξεις!
Χωρίς φυσικά τίποτα να πετύχεις, γιατί η μετάνοιά σου, θα είναι ανώφελη. Τότε θα είναι πια αργά…!!! Πόσο πόνο θα νιώθεις, όταν θα δεις την χαρά των δικαίων, που θα λαμβάνουν τα δώρα της Βασιλείας του Θεού και από την άλλη μεριά, την κατήφεια των αμαρτωλών, που θα είναι βυθισμένοι στο σκοτάδι. Πόσα θα πεις τότε με την πονεμένη σου καρδιά! Θα λες, γιατί να μην είχα πετάξει το βαρύ αυτό φορτίο της αμαρτίας, όσο ήταν καιρός… Γιατί να μην είχα ξεπλυθεί από τους λεκέδες της αμαρτίας και να είμαι τώρα μαυρισμένος απ΄αυτές; Τώρα θα ήμουν με τους αγγέλους!
Τώρα θα απολάμβανα, τα αγαθά του ουρανού! Αλίμονο, αυτές οι πονηρές σκέψεις! Για πρόσκαιρη απόλαυση της αμαρτίας, βασανίζομαι αθάνατα. Για την ηδονή της σάρκας, παραδόθηκα στη φωτιά. Είναι δίκαιη η κρίση του Θεού! Με καλούσε και δεν άκουγα. Με δίδασκε και εγώ δεν πρόσεχα. Με παρατηρούσαν και με έλεγχαν και εγώ τους περιγελούσα. Αυτά και άλλα πολλά θα πεις με πόνο στον εαυτόν σου και με κλάματα, αν τελικά πεθάνεις, χωρίς να μετανοήσεις.
Άνθρωπε ή τη φωτιά της κολάσεως να φοβηθείς ή τη Βασιλεία του Θεού να επιζητήσεις. Σε μένα έρχονται δάκρυα, όταν θυμηθώ, ότι προτιμάς τα έργα της αισχύνης από τη μεγάλη δόξα του Θεού. Και για την απόλαυση της ακολασίας, αποκλείεις τον εαυτόν σου, από τα αγαθά που μας έχει υποσχεθεί ο Θεός.”
Άγιος Βασίλειος
ο Μέγας
ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
