ΗΛ. ΛΙΑΜΗΣ: Τί λέμε σέ ἕνα παιδί ὅταν ἔχει βιώσει το διαζύγιο τῶν γονιῶν του; Δηλαδή ἄν ἔχω ἕνα παιδί μπροστά μου πού μοῦ δηλώνει ὅτι «οἱ γονεῖς μου χώρισαν». Καί οἱ δύο γνωρίζουμε, ἐσεῖς στήν ποιμαντική σας καί ἐγώ ἀπό τό σχολεῖο, πώς τά ἐπίσημα διαζύγια ἔχουν φτάσει σε ἀπίστευτους ἀριθμούς, χωρίς νά ὑπολογίσουμε τά ἀφανῆ καί κεκρυμμένα. Πολλές φορές πάλι γινόμαστε μάρτυρες ἀκραίων συμπεριφορῶν μέ ἀνταγωνισμούς καί ἐντάσεις καί τά παιδιά παρατηρητές καί συχνά, μῆλον τῆς ἔριδος. Ὑπάρχουν φορές πού οἱ δύο γονεῖς ἔρχονται σε διαφορετική ὥρα να πάρουν τούς βαθμούς τοῦ παιδιοῦ τους καί εἶναι φορές πού ἀπολογούμεθα ἐπειδή τούς δώσαμε πρῶτα στόν ἄλλον.
Λοιπόν, τί νομίζετε; Τί κάνουμε; Τί λέμε;
ΜΗΤΡ. ΣΙΣΑΝΙΟΥ: Μπῆκα μιά φορά σε μιά τάξη καί λέω:
«Παιδιά, μπῆκε ἕνας παπάς στην τάξη. Ἔχετε κάτι νὰ τοῦ πεῖτε;»
Πετάγεται ἕνα δεκαπεντάχρονο, κατακκόνικο, τά μάτια του ἔξω, μέ ὁρμή, μέ θυμό, μέ ὅση δύναμη φωνῆς εἶχε, καί μοῦ λέει:
«Εγώ ἔχω κάτι νὰ σᾶς πῶ. Πρίν ἀπό τρεῖς ἡμέρες χωρίσανε οἱ γονεῖς μου. Ἐσεῖς τί ἔχετε νὰ μοῦ πεῖτε;»
Πάγωσε ὅλη ἡ τάξη. Βέβαια ἡ πείρα μου μοῦ λέει ὅτι ἕνα παιδί πού μιλάει ἔτσι δημόσια ἔχει φτάσει σε ἀπόγνωση. Ὁ Θεός, λοιπόν, μέ φώτισε καί τοῦ ἀπάντησα μέ τήν ἴδια ἔνταση:
«Ναί», τοῦ λέω, «ἔχω κάτι νὰ σοῦ πῶ».
More Read
Τὰ ἔχασε αὐτό.
«Τό πρῶτο πού ἔχω νὰ σοῦ πῶ εἶναι ὅτι πρέπει να σταθεῖς στα πόδια σου. Καί τό δεύτερο, πρέπει να μάθεις τό γιατί οἱ γονεῖς σου σήμερα ἐσένα σέ κάνουν καί ὑποφέρεις, γιά νά μήν ὑποφέρουν τά δικά σου τα παιδιά αὔριο. Ἀλλιῶς δέν ἔχεις το δικαίωμα να ρωτᾶς».
Πάγωσαν ὅλοι. Σιγά σιγά ἠρεμήσαμε καί μιλήσαμε ἐπί δύο ὧρες μέ ὅλη τήν τάξη. Καί τοῦ εἶπα μετά, καί πιό ἁπλά, ὅπως καί στούς ἄλλους:
«Παιδιά μου, εἶναι σημαντικό να μάθετε το γιατί ὑποφέρετε. Νά καταλάβετε, δηλαδή, ὅτι οἱ γονεῖς σας εἶναι ἀνίκανοι νὰ ἀγαπηθοῦν καί ἄρα ν᾿ ἀγαπήσουν κι ἐσᾶς. Πρέπει ὅμως να καταλάβετε, ὅτι αὐτή τους ἡ ἀναπηρία ἀρχίζει ἀπ᾿ τὰ δικά σας τά χρόνια».
Κοιτάω ἕναν νεαρό καί τοῦ λέω:
«Γιατί ἐσύ, λεβέντη μου, πρέπει να ξεκαθαρίσεις μέσα σου ἐάν αὐτή ἡ κοπελιά που στέκεται ἐκεῖ δίπλα σου εἶναι πρόσωπο ἀγάπης ἤ ἀντικείμενο χρήσης. Καί τό ἴδιο καί ἐσύ κοπελιά μου», λέω.
«Να μάθετε ν’ ἀγαπᾶτε. Μαθαίνεται ἡ ἀγάπη; Καί βέβαια. Μάθημα πρῶτο, ἡ ἀναγνώριση τοῦ ἐγωισμοῦ. Ἄν δέν ὑπερβεῖτε τὸν ἐγωισμό σας, δέν θά φτάσετε ποτέ στήν ἀγάπη. Ἀκολουθοῦν ἀκόμη πολλά μαθήματα».
More Read
Ἀργότερα, μέ τό παιδί ἐκεῖνο μιλήσαμε καί ἰδιαιτέρως:
«Ναί, σέ καταλαβαίνω», τοῦ λέω, «σοῦ συμβαίνει κάτι φοβερό σε κάτι πού ἐσύ ἀγαπᾶς: Καί τούς δύο γονεῖς σου. Θέλεις νά εἶναι καί οἱ δύο μαζί σου. Ἐκεῖνοι ἴσως δέν εἶναι ἱκανοί οὔτε κἄν να διαχειριστοῦν μὲ ἀγάπη ἐσένα. Καί ἐδῶ ἀναδεικνύεται ἡ δική σου εὐθύνη: Νά μήν ἐμπλακεῖς σ’ αὐτήν τή δική τους διαμάχη καί νά μπορέσεις νά σταθεῖς πιό μακριά. Θα σηκώσεις ἕνα βάρος. Κάποια ἄλλα παιδιά τῆς ἡλικίας σου σήκωσαν τό βάρος μιᾶς ζωῆς ὅταν πέθανε ὁ πατέρας τους μικρός, πόνεσαν κι ὅμως, τό ἀντιμετώπισαν. Πρέπει ν’ ἀντιμετωπίσεις κι ἐσύ τά πράγματα καί ὄχι νά συντριβεῖς ἀπό αὐτό καί νά καταλήξεις σε λάθος δρόμους».
Το λέω συχνά:
«Καλά μου παιδιά, πρέπει νά καταλάβετε τό γιατί οἱ γονεῖς σας φτάσανε ἐδῶ. Τό χρειάζεστε καί στή δική σας ζωή: Νά δεχτεῖτε τά λάθη τους καί τίς ἀποτυχίες τους. Καί κάποτε, νά συγχωρήσετε».
Μοῦ κάνει ἐντύπωση, ξέρεις, ἡ ὡριμότητα πού δείχνουν τα παιδιά. Θυμᾶμαι ἕνα παιδί πού μίλησε γιά τή συμπεριφορά τοῦ πατέρα του καί στο τέλος μοῦ λέει:
«Τί νὰ πεῖς ὅμως, πάτερ. Πατέρας σου εἶναι…».
Καί λέω: Κοίταξε αὐτό τό παιδί, ἔφτασε να σηκώνει τό βάρος τοῦ ἀποτυχημένου πατέρα.
ΗΛ. ΛΙΑΜΗΣ: Ἔφτασε νά τόν σκεπάζει, ἔ;
ΜΗΤΡ. ΣΙΣΑΝΙΟΥ: Ναί. Τί νὰ πεῖς γι᾿ αὐτόν καί τί να τον κάνεις;
ΗΛ. ΛΙΑΜΗΣ: Ἀλήθεια, τί νά τόν κάνεις; Γιά φαντάσου! Ἀντιστροφή ρόλων, ἔ;
ΜΗΤΡ. ΣΙΣΑΝΙΟΥ: Δηλαδή δέν μπορεῖς νά παρηγορήσεις ἕνα παιδί μέ ψεύτικα λόγια, ἀλλά, ἀπ’ τήν ἄλλη μεριά, εἶναι σημαντικό να σταθεῖ στα πόδια του. Μήν τρέχει σάν τήν ἄλλη κοπελιά πού συνάντησα, πού παίρνει ναρκωτικά γιά νά ἐκδικηθεῖ τὸν δικό της πατέρα!
Πηγή: “«Ἄκουσε καλό μου παιδὶ» Ἀπαντήσεις σὲ νέους ἀπὸ ἕναν Ἐπίσκοπο Ἀγάπης”, Συνεντεύξεις στόν Ἠλία Λιαμῆ, ἐκδ. Ἀρχονταρίκι, 14η ἔκδοση, σέλ.99-103
