Ο μακαριστός ιεροκήρυκας κ. Δημήτριος Παναγοπουλος ειπε:
-“Κάποτε μίλησα στο Αγριλόβουνο της Μεσσηνίας.
Είχα στο νου μου κάτι να πω, μα δεν έβγαινε με τίποτα.
Η γλώσσα μου έλεγε άλλα, που δεν περνούσαν από το μυαλό μου!
Αισθανόμουν ότι κάποιος άλλος την οδηγούσε…
Όταν βγήκαμε από την Εκκλησία, με πλησιάζει κάποιος, βγάζει από τη τσέπη του ένα χαρτί και μου το δίνει, λέγοντάς μου:
– “Πάρτε το και σκίστε το.
Αυτά που είπατε, ήταν αποκλειστικά για μένα και είμαι βέβαιος, ότι δεν με γνωρίζετε ή ότι κάποιος άλλος σας είπε για μένα.”
Το διαβάζω και βλέπω, ότι ήταν μήνυση εναντίον κάποιου, έτοιμος να την υποβάλλει!
Να γιατί δεν μπορούσα να πω αυτά που είχα στο μυαλό μου.
Ο Θεός έβλεπε μεγαλύτερες ανάγκες.
More Read
Μια άλλη φορά βρισκόμουν στην Κέρκυρα, στο Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, με άλλους προσκυνητές.
Ήθελα να πω δύο λόγια για τον Άγιο, ως ήταν πρέπον και φυσικόν.
Σταμάτησε όμως ο νους μου, όταν άρχισα την ομιλία και δεν θυμόμουν ούτε λέξη σχετικά με τον Άγιο, αλλά η γλώσσα μου έλεγε, έλεγε για τον Κύριο! Προσπαθούσα να αλλάξω θέμα,
διότι αισθανόμουν ντροπή προς τον Άγιο, αλλά τίποτε…
Πάντως αυτά που είπα για τον Κύριο εκείνη την ημέρα, δεν τα έχω ξαναπεί ποτέ!
Άκουσα στο μεταξύ κάποιον θόρυβο γύρω μου,
αλλά η αφοσίωσή μου προς τα λόγια που έρχονταν και έβγαιναν από το στόμα μου ήταν τέτοια, που δεν με άφηναν να δω τι γινόταν γύρω μου.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας μου είπαν, ότι ένας κωφάλαλος νέος 21 χρονών, κάποια στιγμή, την ώρα της ομιλίας μου είπε:
-” Τι ωραία λόγια είναι αυτά, που λέει ο κ. Παναγόπουλος για το Χριστό μας, μητέρα!
Δόξα τω Θεώ!”
Τότε λοιπόν εννόησα γιατί ο θόρυβος γύρω μου και γιατί δεν μπορούσα να πω ούτε λέξη για τον Άγιο…
Ο Κύριος είχε άλλο σκοπό και από την ώρα εκείνη,
αποκαταστάθηκε πλήρως η ακοή και η φωνή του νέου…
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ!
Έχει την γνώμη ο άνθρωπος ότι όταν θλίβεται και περνάει μια δοκιμασία, ο Θεός είναι μακριά του.
Θυμάστε τι απάντησε στον Μέγα Αντώνιο ο Θεός, όταν τον άφησε δεκαέξι χρόνια να βασανίζεται από τον σατανά;
Ρώτησε ο Μέγας Αντώνιος τον Θεό
– Κύριε, που ήσουνα τόσα χρόνια;
– Εδώ ήμουν δίπλα σου, του απάντησε ο Κύριος.
– Και γιατί με άφησες τόσα χρόνια να παιδεύομαι, από τον σατανά;
– Για να γίνει μεγάλο το όνομά σου!
του απάντησε ο Κύριος.
Και πράγματι από Αντώνιος, έγινε ο Μέγας Αντώνιος.
Στέκει κοντά στο θρόνο του Θεού!
Δημήτριος Παναγόπουλος + Ιεροκήρυκας
Πολυξένη Ρέρρα
