Μπαίνεις σε έναν ορθόδοξο ναό.
Σηκώνεις το βλέμμα προς το Ιερό.
Και ψηλά, στην κόγχη, βλέπεις Εκείνη.
Την Παναγία.
Με τα χέρια ανοιχτά σε προσευχή και τον Χριστό μπροστά Της.
Την έχουμε δει αμέτρητες φορές.
Την αποκαλούμε Πλατυτέρα των Ουρανών.
Αλλά γιατί;
More Read
Γιατί Εκείνη έγινε πλατύτερη ακόμη κι από τους ουρανούς.
Όχι στο σώμα.
Στο μυστήριο.
Οι ουρανοί δεν μπορούν να χωρέσουν τον Θεό.
Κι όμως, μια νεαρή γυναίκα από τη Ναζαρέτ Τον κράτησε μέσα στα σπλάχνα Της.
Ο Αχώρητος χώρεσε μέσα Της.
More Read
Ο Δημιουργός έγινε παιδί.
Και η Μαριάμ έγινε η γέφυρα από την οποία Ο Θεός μπήκε στην ανθρώπινη ιστορία.
Γι’ αυτό και η θέση της Πλατυτέρας στο Ιερό δεν είναι τυχαία.
Στέκεται εκεί όπου συναντώνται ουρανός και γη.
Και κάθε φορά που σηκώνουμε τα μάτια προς Εκείνη, η εικόνα Της μάς θυμίζει το μεγαλύτερο «ναι» που ειπώθηκε ποτέ:
«Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου.»
Ένα «ναι»…
και ολόκληρη η ιστορία του κόσμου άλλαξε.
Ίσως λοιπόν την επόμενη φορά που θα μπεις σε έναν ναό, πριν φύγεις, να σηκώσεις για λίγο το βλέμμα ψηλά.
Εκεί θα είναι η Πλατυτέρα.
Να κρατά τον Χριστό.
Και να μας θυμίζει ότι μια καρδιά που ανοίγεται πραγματικά στον Θεό μπορεί να χωρέσει πολύ περισσότερα απ’ όσα φαντάζεται.
Ιερεας Γκελιας Αρσενιος
