….όσο πιο διακριτικά μπορούσα, τη ρώτησα αν είναι καλά και αν χρειαζόταν κάτι.
Δεν χρειάστηκε πολύ. Από μια απλή ερώτηση βρεθήκαμε να μιλάμε για τη ζωή της, για τις δυσκολίες της, για όσα την απασχολούσαν.
Κάποια στιγμή, καθώς οι μέρες μάς έφερναν κοντά στη γιορτή της Παναγίας, η συζήτηση πήγε στην πίστη.
Μου είπε κάτι που ακούω συχνά από νέους ανθρώπους:
«Δεν μου πολυαρέσει η Ορθοδοξία. Έχει, νομίζω, κάποιες περίεργες θέσεις για τη γυναίκα. Άλλες θρησκείες με εκφράζουν περισσότερο».
Δεν θέλησα να την αντικρούσω. Τη ρώτησα απλώς:
«Σε ποια άλλη θρησκεία έχει η γυναίκα μια θέση αντίστοιχη με αυτή που έχει η Παναγία στην Ορθοδοξία;»
Σιώπησε για λίγο.
«Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι».
«Έχεις μελετήσει άλλες θρησκείες και γι’ αυτό σου άρεσαν περισσότερο;»
«Ε, όχι και τόσο».
«Τότε πώς μπορείς να απορρίπτεις τη δική σου και να προτιμάς κάποια άλλη, χωρίς πρώτα να την έχεις γνωρίσει;»
More Read
Κι εγώ σκεφτόμουν πόσο ακατήχητοι είναι οι νέοι. Πόσο εύκολα απορρίπτουν αυτό που δεν γνωρίζουν.
Η Εκκλησία όμως, όταν μιλά για τη γυναίκα, έχει μπροστά της ένα πρόσωπο: την Παναγία.
Η Μαρία δεν είναι μια περιφερειακή μορφή της πίστεως. Είναι η Θεοτόκος· η γυναίκα που, με το ελεύθερο «γένοιτό μοι», έγινε συνεργός του μυστηρίου της Ενανθρωπήσεως. Ο Θεός προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση και αυτή η πρόσληψη περνά μέσα από το «ναι» μιας γυναίκας.
Γι’ αυτό η Εκκλησία την ονομάζει Παναγία, Υπεραγία, Θεοτόκο και την τιμά «τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ».
Δεν είναι απλώς ότι η Ορθοδοξία «σέβεται» τη γυναίκα. Στο πρόσωπο της Γυναίκας, της Θεοτόκου, φανερώνει το ύψος στο οποίο μπορεί να φθάσει ο άνθρωπος διά της χάριτος και της ελεύθερης ανταποκρίσεώς του στον Θεό.
«Διάβασε. Ρώτησε. Ψάξε. Μίλησε με ανθρώπους που γνωρίζουν. Δες τι πραγματικά διδάσκει η Εκκλησία. Μελέτησε και τις άλλες θρησκείες, αν αυτό σε ενδιαφέρει. Και ύστερα αποφάσισε.
Γιατί η ελεύθερη απόρριψη προϋποθέτει γνώση.
Αλλιώς δεν είναι επιλογή.
Είναι απλώς μια γνώμη που κληρονομήσαμε από το περιβάλλον μας.»
Μου ζήτησε το τηλέφωνό μου. Μαζί μ’ αυτό της έδωσα και ένα δεύτερο Προσευχητάρι που είχα στην τσάντα μου.
Το πήρε στα χέρια της και με κοίταξε χαμογελώντας.
«Πιστεύετε πως για κάποιον λόγο γίνονται όλα;» με ρώτησε.
«Πιστεύω πως τίποτε δεν είναι τυχαίο, όταν ο Θεός επιτρέπει να συναντηθούν δύο άνθρωποι.»
Χρόνια πολλά ευλογημένα!
Επιστρέφοντας από τη σημερινή Θεία Λειτουργία, ο Κύριος μάς χάρισε αυτή την όμορφη συνάντηση.
Η μορφή της Υπεραγίας Θεοτόκου και η προσευχή «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ἡμᾶς» έγιναν η πιο γλυκιά συνέχεια της λατρείας και έφτιαξαν την ημέρα μας…
Chistel Paschalidou Gallika
Η Αγάπη είναι παντού Πολυξ.Ρέρρα
