Άργησα ν’ ανακαλύψω τι θησαυρός ήταν ο μακαριστός Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης. Ευτυχώς όμως υπάρχουν ομιλίες του στο διαδίκτυο και έτσι διαπιστώνω συνεχώς την ιδιαίτερη χάρη που είχε να παρουσιάζει την αλήθεια των πραγμάτων. Προς το τέλος της ομιλίας του με τίτλο «οι οπλίτες της ειρήνης» που έγινε στην Κύπρο αναφέρθηκε στον γάμο κι επειδή μου έκαναν εντύπωση τα λόγια του τα πληκτρολόγησα.
Τι μέσα θα χρησιμοποιήσουμε εμείς για ν’ αγαπήσουμε τον Θεό ; πρώτα η ταπείνωσή μας, η πραότητα. Η ταπείνωση είναι το υποπόδιο του μεγάλου θρόνου του Θεού. Έτσι χρειάζεται κι εμείς για να στήσουμε τον θρόνο της ειρήνης μας.
Η μακροθυμία. Έρχεται κάποιος και μου φέρεται μοχθηρά. Μ’ έβρισε. Να μην του πω κουβέντα. Τι έχω να χάσω ; το πολύ πολύ να με κατηγορήσει και αλλού. Ξέρει ο Θεός. Όταν ανεχόμεθα ο ένας τον άλλο, όταν δηλαδή δεν θέλω να τον αλλάξω, τα χούγια που έχει να τα έχει. Η γυναίκα μου αυτή είναι, ο άντρας μου αυτός είναι.
Άμα θ’ αρχίσω εγώ να λέω στην γυναίκα μου «ε γυναίκα μου, κάνε μωρέ έτσι, κάνε μου τούτο, κάνε μου εκείνο», τι θα γίνει ; Θ’ αρχίσει να ζητάει τα δικά της και θα τσακωθούμε. Δεν θα γίνει ειρήνη, θα γίνει πόλεμος. Πρώτα μέσα στις καρδιές, μέσα στους λογισμούς, μέσα στα λόγια και στην συνέχεια θ’ αρχίσει η διαίρεση και θα πάει η δυστυχία και ο πόλεμος στα παιδιά.
Έχουμε αγαπητοί μου γέρους 70, 80, 90 χρονών που τους εξομολογούμε ή τους εξομολογούσαμε και λένε τα αμαρτήματά τους. Και μπορούν να πουν τα μεγαλύτερα αμαρτήματα, σαν να μην λένε τίποτα, αλλά μετά αρχίζει και βγάζει δάκρυα, κλαίει. Σκέφτομαι, τέτοια που είπε αμαρτήματα, τι άλλα βρε παιδί μου να έχει κάνει ; Και το κλάμα του : «θυμάμαι όταν ήμουν παιδί, την νύχτα μ’ έβαζαν στο άδειο δωμάτιο να κοιμηθώ και άκουγα που τσακωνόντουσαν οι γονείς μου. Και δεν μπορούσα, κι έλεγα, τώρα θα σκοτώσει την μάνα μου, τώρα θα τον βρίσει τον πατέρα μου». Θυμάμαι ένα παιδί έκλεινε τις πόρτες και τα παράθυρα για να μην ακούει τις φωνές των γονιών. Το παιδί αυτό 70, 80, 90 χρονών έγινε κι ακόμα ζει με αυτό το δράμα. Καταλαβαίνετε τι πόλεμος είναι μέσα στην ψυχή του ν’ αντέξει εκείνα τα επεισόδια τα μικρά;
More Read
Να ανεχόμαστε όπως είναι ο καθένας. Ο ένας θα με βρίσει, μάλιστα, ο άλλος θα με επαινέσει, μάλιστα, ο ένας θα με δώσει μισό νερό, μάλιστα. Ότι νόημα έχει ο καθένας ας τον αφήσουμε. Να μην μπερδευόμαστε στις ζωές, μόνο αν θα μας ζητήσουν την αγάπη μας, να δώσουμε την αγάπη μας, όπως την δίνει και ο Θεός επί δικαίους και αδίκους. Να τηρούμε την ενότητα του πνεύματος, δηλαδή να τηρούμε την πίστη μας την αγία που μας έδωσε ο Θεός.
Αυτά είναι ο προκείμενος αγών μας. Όταν εγώ βάζω τον εαυτό μου σε κάτι που δεν αξίζει τον κόπο, τότε ταπεινώνω τον Θεό, καταλαβαίνω και καταλαβαίνει κι εκείνος ότι δεν έχω την αίσθηση τι σημαίνει Θεός. Για παράδειγμα, θέλω να κάνω μια σοβαρή δουλειά, να προαχθώ στο επάγγελμά μου και λαμβάνω πρόνοια, εργάζομαι, βάζω ανθρώπους, στέλνω επιστολές, παρακαλάω, προσπαθώ να κερδίσω τους ανθρώπους, προσπάθεια από δω, προσπάθεια από κει, πάει η ειρήνη μου.
Κι αν δεν γίνει τίποτε δεν θα είναι απλώς πόλεμος μέσα στην ζωή του, δεν θα πολεμήσει μόνο με την γυναίκα του επειδή θα είναι τραυματισμένος που δεν πέτυχε, δεν θα πετάει τα παιδιά του επειδή θα είναι κουρασμένος απ’ όλη την υπόθεση, αλλά θα έχει χάσει και τον Θεό που τον ξέχασε μέσα στην επιδίωξη να επιτύχει κάτι.
Απροσπάθεια. Ότι βγει. Όπως έρθουν. Θα βρέξει ; καλώς θα βρέξει. Θα ρθει σεισμός ; καλώς ναρθεί σεισμός. Θα το τακτοποιήσει ο Θεός. Να μην έχουμε την αγωνία. Να είμεθα ήρεμοι, στο καθετί. Και την ώρα των κυμάτων, την ώρα της καταιγίδος, να μην έχουμε αγωνία, ούτε όταν αμαρτήσαμε. Ούτε όταν κάναμε τις φρικτότερες κακίες. Να πούμε «είμαι παιδί του Θεού. Θα του πω Θεέ μου συγχώρησον και θα με συγχωρέσει ο Θεός». Να έχουμε αυτή την άνεση, αυτή την λαχτάρα, να μην αγωνιούμε ποτέ.
Ακόμα ένα άλλο μυστικό. Να μην αφήνουμε το μυαλό μας να πηγαίνει παντού. Μια εξωστρέφεια και μια δραστηριότης που δεν μας βοηθάει στην πνευματική ζωή. Εάν φτιάχνεις χωράφι, θα μπορείς να είσαι και στην τράπεζα ; δηλαδή να είσαι και κάπου αλλού που θα εργάζεσαι ; δεν γίνεται. Εάν είσαι επιστήμων, θα είσαι και ορειβάτης κάθε μέρα στα βουνά ; Δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα, για αυτό να μην συγχεόμεθα με το να διασχίζεται η ύπαρξή μας και να απασχολείται με πολλά πράγματα και με πολλές δραστηριότητες.
Όσο ανοίγουμε τον ορίζοντα, τόσο χάνουμε. Όσο συγκεντρώνουμε τον νου μας και την καρδιά μας στην γυναίκα μας πρώτα ή στον άντρα μας, δεύτερον στα παιδιά μας. Πρώτα στην γυναίκα μας και στον άντρα μας, μετά στον Θεό. Διότι, η γυναίκα μου είναι ο Θεός. Ο άντρας μου είναι ο Θεός. Εάν πω ο Θεός και ο άντρας μου, θα κάνω λάθος. Ξέρετε γιατί ; διότι τότε την αγάπη μου στο ομόζυγόν μου θα την θεωρώ κατά την δική μου αντίληψη.
Τι μου ζητάει ο άντρας μου ή η γυναίκα μου ; εκεί κλείνεται η ζωή μου. Μέσα στο σπίτι μου που έχω, στο μοναστήρι μου εγώ, στο σπιτάκι σου εσύ. Με τον σύντροφο της ζωής σου που σου χάρισε ο Θεός. Αυτά είναι τα ενδιαφέροντά σου, το επάγγελμά σου και όλη η υπόλοιπη δραστηριότης του νου και της καρδιάς να διοχετεύεται στον Χριστό.
Έτσι αν μεν εξαντλούμεθα με τα κοσμικά πράγματα, όταν δίνουμε τον εαυτό μας, πως θα τον δώσουμε στον Θεό ; Και όταν τότε κάνουμε τόσα και τόσα κοπιώδη παθαίνουμε και υπερκοπώσεις και ατονεί η καρδιά μας και το μυαλό μας δεν μπορεί να θυμάται τον Θεό. Και γίνεται μια ματαίωση της ζωής μας.
Ματαίωση της ζωής μας. Δηλαδή τι σημαίνει ; όχι μονάχα χάσαμε την ειρήνη αλλά νικηθήκαμε και είμαστε άχρηστοι, αδύνατοι να προχωρήσουμε. Εκείνο δε πρακτικότατο και ωραίο που μπορούμε να κάνουμε για να καταλάβουμε την ειρήνη, διότι είναι νόημα θεολογικό η ειρήνη. Σας είπα, βγαίνει από τα έγκατα της θεότητος.
More Read
Θέλετε να είστε ειρηνικοί ; αυτό χρειάζεται. Όσο μπορείτε μιμηθείτε τους μοναχούς. Όπως λέει ένας άγιος, οι μοναχοί ζουν κατά την υπόδειξη των ουρανών. Πως λειτουργεί επάνω ο Θεός με τους αγγέλους και με τους αγίους ; Επειδή οι άγιοι ζώντες ακόμη έχουν τοιαύτας μεταστάσεις και γνώσεις και εποπτίας και θεωρίας και καταλήψεις του ουρανού, γι αυτό ξεύρουν πως ζει ο ουρανός. Και δημιουργούν την μοναχική πολιτεία κατά ένα τρόπο που λειτουργεί ομόρρυθμα ακριβώς όπως είναι επάνω στους ουρανούς.
Και λέγει ο άγιος. Μίμησις του ουρανού είναι ο μοναχισμός και μίμησις του μοναχισμού είναι η οικογένεια, ο έγγαμος άνθρωπος. Λοιπόν, μιμηθείτε και εσείς τουλάχιστον αυτό μόνον από τα πολλά που έχει η μοναχική πολιτεία. Μιμηθείτε την ησυχία του μοναχού. Τι σημαίνει ησυχία ; Να βρίσκουμε κάποιο χρόνο που θα μπορούμε να μένουμε μόνοι μας με τον Θεό. Ή μαζί με τον σύντροφο της ζωής μας διότι δεν είναι σύντροφος στην πραγματικότητα, είναι σύζυγος.
Ζυγός. Δηλαδή τι σημαίνει αυτό ; τραβάμε κάθε μέρα προβλήματα, βάρη, ασθένειες, δυστυχίες, αποτυχίες, καημούς, τι τραβάμε στην ζωή μας ! Και έτσι ο ένας από δω και ο άλλος από κει μαζί περπατάμε και σηκώνουμε τα βάρη, και πάμε και πάμε να φτάσουμε στον Χριστό και να του πούμε «πάρτα Χριστέ μου, δεν αντέχω άλλο».
Αυτό είναι οικογένεια. Γι αυτό λέγω, αν μπορούμε μαζί, αν μπορούμε και ξέχωρα και αυτό είναι πολύ καλό. Μπορώ μια ώρα, μισή ώρα, όταν κοιμηθούν τα παιδάκια μας αφού διαβάσουν τα μαθήματά τους, να πάμε ο ένας στην κουζίνα ο άλλος στο σαλόνι να κάνουν ένα μικρό κανόνα. Να καθίσουν να διαβάσουν ένα μυστικό Πατέρα. Ας μην καταλαβαίνουν. Θα τους τα πει αργότερα ο ίδιος ο Θεός, το πνεύμα το άγιο. Διάβασε και μη καταλαβαίνεις τίποτα, δεν πειράζει. Είναι περιεχόμενο της ψυχής αυτό. Μπήκε μέσα, γράφτηκε.
Δέκα λεπτά, πέντε λεπτά και να διαβάσετε άλλο τόσο από την Αγία Γραφή, από την Παλαιά Διαθήκη πρώτα. Διότι η Παλαιά Διαθήκη είναι το υποστήριγμα, είναι η υποστύλωση, είναι τα θεμέλια της εκκλησίας και της ζωής μας και της ειρήνης μας. Εάν δεν ξέρουμε την Παλαιά Διαθήκη δεν θα καταλάβουμε τον Θεό καμιά φορά. Διότι εκεί απεκαλύφθη ο Θεός και εν συνεχεία μας παρουσιάστηκε και μας λέγει, εγώ είμαι που λέω αυτό εκεί στην Παλαιά Διαθήκη. Αυτό που γράφω εδώ, είναι εκείνο. Αν δεν τα ταυτίσουμε, δεν θα μπορέσουμε να καταλάβουμε.
Και να μάθουμε να λέμε την ευχή. Εκατό χιλιάδες λέξεις προσευχής δεν αντικαθιστούν τις λίγες λέξεις «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με». Είναι δοξολογία, ευχαριστία, παράκληση, θεολογία, ομολογία, τα πάντα είναι αυτό. Και να λέω γρήγορα την ευχή και να μην καταλαβαίνω τι λέω, καταλαβαίνει ο Θεός. Να μπορούμε να λέμε την ευχή. Αν ενδιαφερθούμε θα δείτε μέσα σ’ ένα μήνα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η καρδιά σας θα χορεύει. Κι έτσι θα μας δώσει ο Θεός την ειρήνη.
