ΠΑΝΑΓΊΑ ΣΠΗΛΙΑΝΗ :Όταν ἦρθαν οἱ Γερμανοὶ στὴ Νίσυρο ἀνέβηκαν στὸ μοναστήρι της Παναγιάς της Σπηλιανής καὶ εἶπαν στὸν ἡγούμενο, ποὺ ἡ φυσιογνωμία του ἐνέπνεε σεβασμὸ κι ἐμπιστοσύνη, πὼς θὰ ἐγκατασταθοῦν ἐκεῖ γιὰ νὰ προστατεύσουν τὴ Μονὴ ἀπὸ τυχὸν ἐπιδρομὴ τῶν ᾿Αγγλων.
Κι ἀμέσως ἄρχισαν, κατὰ τὴ γνωστὴ συνήθειά τους, νὰ μεταφέρουν τὰ ἔπιπλα όπως τοὺς ἄρεσε, ἑτοιμάζοντας τὸ νέο τους κονάκι.
῾Ο ἡγούμενος τότε τοὺς ἀπάντησε:
-«Εγώ, κύριοι, δὲν εἶμαι νοικοκύρης ἐδῶ· εἶμαι φιλοξενούμενος τῆς Κυρίας ποὺ κατοικεῖ στὸ κάτω διαμέρισμα.
Πηγαίνετε νὰ τὴν ἰδῆτε.»
Οἱ Γερμανοὶ κατέβηκαν καὶ βρέθηκαν μέσα στὴν ἐκκλησία μπρὸς στὴν εἰκόνα τῆς Μεγαλόχαρης.
Τί εἶδαν καὶ τί ἄκουσαν ἀπ᾿ τὸ θαυματουργό της στόμα, μόνο αὐτοὶ τὸ ξέρουν.
Ένα εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα: πὼς ἀνέβηκαν τρεχάτοι ἀπὸ τὴ σπηλιὰ τῆς ἐκκλησίας κ᾽ ἔφυγαν πανικόβλητοι τὴν ἴδια ὥρα ἀπὸ τὸν ἱερό της βράχο, πηδώντας πέντε – πέντε τὰ σκαλιὰ τοῦ Κάστρου, χωρὶς πιὰ νὰ μεταγυρίσουν.
Διηγοῦνται ἀκόμη γιὰ κάποιο ἀσημένιο καραβάκι, ένα τάμα
ποὺ βρίσκεται ἀνάμεσα στ’ ἀναθήματα, πὼς εἶναι ἀφιερωμένο στὴν Παναγία Σπηλιανή της Νισύρου ἀπὸ ἕνα τρομερὸ πειρατὴ τοῦ Αἰγαίου λεγόμενον ᾿Αθανασάκη, ποὺ πῆγε στὰ ἐπαναστατικὰ χρόνια νὰ λεηλατήσει τὸ μοναστήρι καὶ τὴν ἐκκλησία.
Μὰ τὴν ὥρα ποὺ ξεκίναγε φορτωμένος τὰ λάφυρα δὲν εὕρισκε καμία πόρτα μπροστά του παρὰ μόνο τοίχους ψηλοὺς καὶ ἀδιαπέραστους.
Ἔμπηξε τὶς φωνὲς γυρεύοντας βοήθεια.
Τὸν ἄκουσε ἀπ᾽ ἔξω ἡ καλογριὰ καὶ τοῦ ἀπάντησε:
-«Νὰ πᾶς ν᾿ ἀφήσεις στὴ Χάρη της ὅσα τῆς ἔκλεψες καὶ τότε Ἐκείνη θὰ σοῦ ἀνοίξει.»
῎Ετσι κ᾽ ἔγινε – ὅπως τὸ λέει ἡ παράδοση.
Ο πειρατὴς σὰν εἶδε τὸ θαῦμα πίστεψε στὴ δύναμη τῆς Παναγίας, ἀνάνηψε ἀπὸ τοῦ πάθους του τὴν παραζάλη καί, συντριμμένος, προσκύνησε τὴ Θεομήτορα τάζοντάς της ἀσημένιο τὸ καράβι του.
(Γεωδίφης geogeodifhs.blogspot)
More Read
Όσοι βρεθείτε προσκυνητές θα δείτε στην ασημένια εικόνα της στο αριστερό χέρι ότι τοποθέτησαν την μικρή αυθεντική,παλαιά θαυματουργή εικονίτσα της.
Οι πιστοί νιώθουν προσκυνώντάς την εικόνα το χέρι της αυτό ζωντανό, ζεστό σε φυσική ανθρώπινη θερμοκρασία.!
ΥΠΕΡΑΓΊΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΏΣΟΝ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ!
Η Αγάπη είναι παντού Πολυξ.Ρέρρα
