Ή Χάρη Τής Παναγίας!! Ζούσε στή χώρα τών Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ό Πελάγιος, πού έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στήν Υπεραγία Θεοτόκο.
Ό διάβολος όμως τόν φθόνησε καί τού έσπειρε λογισμό απιστίας γιά τή θεία Κοινωνία. “Πώς είναι δυνατόν”, σκεφτόταν, “νά γίνονται τό ψωμί Σώμα καί τό κρασί Αίμα Χριστού!”.
Απ’ τούς λογισμούς αυτούς έπεφτε σέ μεγάλη θλίψη, αλλά δέν τολμούσε νά συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι’ αυτό πρόστρεξε στήν ίδια Τήν Παναγία καί Τήν παρακάλεσε νά τόν πληροφορήσει σχετικά.
Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε στό “Εξαιρέτως Τής Παναγίας αχράντου…”, εξαφανίστηκε από τό δισκάριο ό άγιος Άρτος. Ερεύνησε ό Πελάγιος τριγύρω, αλλά δέν Τόν βρήκε.
– Παναγία μου! φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι γιά τήν ολιγοπιστία καί τήν αμφιβολία μου μέ σιχάθηκε ό Χριστός καί έφυγε από μπροστά μου γιά νά μήν κοινωνήσω, ό ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον νά μέ συγχωρήσει!
Βλέπει τότε μπροστά στήν Αγία τράπεζα τήν υπερένδοξη Βασίλισσα μέ τό θείο Βρέφος στήν αγκαλιά Της νά τού λέει:
– Αυτό τό Βρέφος είναι ό Ποιητής τής οικουμένης, ό Υιός καί Λόγος Τού Θεού˙ τέλειος Θεός καί τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στό Σταυρό γιά τή σωτηρία τού κόσμου καί αναστήθηκε.
Αυτός καί τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει μέ θαυμαστό τρόπο στό σχήμα τού ψωμιού καί τού κρασιού, γιά τήν πολλή αγάπη Του στούς ανθρώπους, καί προσφέρεται σ΄ αυτούς γιά τόν αγιασμό τής ψυχής τους. Ψηλάφησέ Τον λοιπόν καί ερεύνησε άφοβα, γιά νά διαπιστώσεις ότι πρόκειται αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό μέ σάρκα καί αίμα, καθώς Τόν γέννησα. Έτσι ακριβώς γίνονται ό άρτος καί ό οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως ή ανθρώπινη φύση δέν μπορεί νά φάει σάρκα ωμή καί νά πιεί αίμα, γι’ αυτό μέ πάνσοφο τρόπο ό Παντοδύναμος προσφέρεται μέ τή μορφή τού ψωμιού καί τού κρασιού, ώστε νά μπορεί ό καθένας νά Τόν μεταλαμβάνει μέ λαχτάρα καί πόθο. Κοινώνησε λοιπόν καί εσύ μέ ευλάβεια καί πίστη, γιατί όποιος Τόν παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος τής θείας δόξας Του.
Μ’ αυτά τά λόγια ή Δέσποινα απέθεσε τό Βρέφος στήν Αγία τράπεζα, καί αφού Τό προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη.
Τότε ό ιερέας πήρε μέ φόβο καί χαρά στά χέρια του τό θείο Βρέφος. Τό ασπάστηκε ευλαβικά καί διαπίστωσε πώς ήταν πραγματικά ένα ζωντανό βρέφος μέ αληθινή σάρκα. Ύστερα τό ακούμπησε στήν Αγία τράπεζα, έπεσε στή γή καί προσευχήθηκε μέ δάκρυα:
“Πιστεύω, Κύριε, καί ομολογώ πώς Εσύ είσαι ό Υιός Τού Θεού, πού γεννήθηκες από τήν αειπάρθενη Μαρία..Σ’ ευχαριστώ γιά τή χάρη πού αξιώθηκα σήμερα ό ανάξιος, καί παρακαλώ νά μού συγχωρέσεις τήν παλιά μου δυσπιστία. Καί τώρα αξίωσέ με νά Σέ κοινωνήσω όχι σάν βρέφος, αλλά σάν Άρτο”.
More Read
Αφού προσευχήθηκε έτσι μέ πίστη, σηκώνεται, καί βλέπει μπροστά του τόν άγιο Άρτο όπως καί πρίν. Μετέλαβε μέ ευφροσύνη, καί συνέχισε σ’ όλη του τήν ζωή νά ιερουργεί τά θεία Μυστήρια μέ περισσή ευλάβεια.
Ιερεας Γκελιας Αρσενιος
