Επειδή ο κ. Νατσιός, βουλευτές του κόμματος ΝΙΚΗ και αρκετοί οπαδοί του επιμένουν να μας κατηγορούν για «εμπάθεια», ας κάνουμε κάτι πολύ απλό και πολύ καθαρό:
ας αφήσουμε εμάς στην άκρη και ας δούμε τι λένε άνθρωποι που δεν μπορούν εύκολα να βαφτιστούν “εχθροί” ή “κομματικοί αντίπαλοι”.
Ο π. Θεόδωρος Ζήσης δεν είναι ούτε σχολιαστής του διαδικτύου, ούτε πολιτικός, ούτε «ανώνυμος εμπαθής». Είναι θεολόγος, κληρικός με μακρά πορεία, άνθρωπος που συγκρούστηκε με τον οικουμενισμό όταν αυτό κόστιζε, όχι όταν απέδιδε. Και μίλησε δημόσια για τις δηλώσεις του Δημήτρη Νατσιού — όχι με πολιτικούς όρους, αλλά με εκκλησιολογικά κριτήρια.
Και τι είπε; Ότι η θέση πως «δεν υπάρχει σχίσμα» και πως «ο Πάπας είναι απλώς αρχηγός κράτους» είναι απαράδεκτη, θεολογικά εσφαλμένη και επικίνδυνα παραπλανητική. Ότι το σχίσμα υπήρξε και υπάρχει, ότι αιώνες τώρα η Εκκλησία αγωνίζεται για την άρση του σχίσματος — όχι για την άρνησή του. Ότι ο Πάπας είναι και κράτος, αλλά πρωτίστως εκκλησία — αιρετική εκκλησία, και ότι η προσπάθεια να παρουσιαστεί η συνάντηση στο Φανάρι ως απλή διπλωματική επαφή αρχηγών κρατών είναι ωμή αλλοίωση της πραγματικότητας.
Ο π. Θεόδωρος Ζήσης μάλιστα θέτει το αυτονόητο, σχεδόν ειρωνικά:
οι αρχηγοί κρατών φορούν άμφια; θυμιατίζονται μέσα στον ναό; μνημονεύονται σε δέηση;
Και καταλήγει στο κρίσιμο: με τέτοιες διατυπώσεις αμνηστεύεται ο Πατριάρχης, παρουσιάζοντας τη συνάντηση ως κάτι ανώδυνο, ενώ στην πράξη ήταν συνάντηση με τον επικεφαλής του μεγαλύτερου τμήματος της χριστιανοσύνης, έστω αιρετικού
Αυτά δεν τα λέει κάποιος «εμπαθής». Τα λέει ένας άνθρωπος που μάλιστα δηλώνει φίλος και πρώην δάσκαλος του κ. Νατσιού και απευθύνει έκκληση διόρθωσης, όπως έκανε και σε άλλες περιπτώσεις πολιτικών που μπέρδεψαν τη θεολογία με την ευκολία.
More Read
Οπότε ας σταματήσει το παραμύθι της «εμπάθειας».
Όταν η ίδια η θεολογική παράδοση — διά στόματος ανθρώπων που κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει για μικροπολιτικά κίνητρα — μιλά για φοβερό λάθος, τότε το πρόβλημα δεν είναι όσοι το επισημαίνουν.
Το πρόβλημα είναι όσοι αρνούνται να το διορθώσουν.
More Read
Και εδώ είναι το κρίσιμο: όποιος μπαίνει στην πολιτική σηκώνοντας τη σημαία της Ορθοδοξίας, δεν κρίνεται με πολιτικά μέτρα.
Κρίνεται αυστηρότερα. Όχι από εμάς. Από την ίδια την Εκκλησία και την αλήθεια της.
Αν αυτό λέγεται «εμπάθεια», τότε μάλλον κάποιοι έχουν μπερδέψει την κριτική με την αφοσίωση και τη σιωπή με την πίστη.
