Νέα κλινική μελέτη σε 17 ασθενείς με 27 βλάβες — πλήρης ίαση στο 56%, συρρίκνωση >85% στο 44%, αποφυγή χειρουργείου στο 94%.
Από τον Nicolas Hulscher, MPH μέσω Focal Points
Υγεία / Θεραπευτικές Μέθοδοι / Εναλλακτική Ιατρική / Διατροφή
Από τον Nicolas Hulscher, MPH
Στο 44% των πλακωδών καρκινωμάτων οι βλάβες συρρικνώθηκαν κατά πάνω από 85%, ενώ το 94% των ασθενών μπόρεσαν να αποφύγουν τη χειρουργική επέμβαση.
Μια πρόσφατη κλινική μελέτη έδειξε ότι ένα απλό τοπικό διάλυμα βιταμίνης C σε DMSO (διμεθυλοσουλφοξείδιο) προκάλεσε αξιοσημείωτες αντιδράσεις σε βιοψικά επιβεβαιωμένο πλακώδες καρκίνωμα in situ (SCCIS), μια πρώιμη μορφή καρκίνου του δέρματος που περιορίζεται στην επιδερμίδα.
More Read
Στη μελέτη συμμετείχαν 17 ασθενείς με 27 βιοψικά επιβεβαιωμένες βλάβες SCCIS. Οι συμμετέχοντες εφάρμοζαν για 12 εβδομάδες, δύο φορές την ημέρα, με ένα μικρό πινέλο, ένα διάλυμα 30% ασκορβικού οξέος σε 95% DMSO / 5% απεσταγμένο νερό απευθείας στις βλάβες.
Βασικά αποτελέσματα:
-
Στο 56% των βλαβών επιτεύχθηκε πλήρης ιστολογική ίαση — δηλαδή, σε επαναληπτική βιοψία της θεραπευμένης περιοχής και στην επακόλουθη μικροσκοπική εξέταση δεν ανιχνεύθηκε καρκίνωμα.
-
Το 44% των βλαβών συρρικνώθηκε κατά περισσότερο από 85%.
-
Η μέση επιφάνεια των βλαβών μειώθηκε κατά 71%, από 1,06 cm² στην αρχή της μελέτης σε 0,30 cm² μετά τη θεραπεία.
-
Στο 94% των ασθενών αποφεύχθηκε η χειρουργική αφαίρεση.
-
Μόνο 2 από τις 27 βλάβες (7%) δεν ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία.
-
Η θεραπεία ήταν γενικά καλά ανεκτή· κανένας συμμετέχων δεν διέκοψε τη θεραπεία λόγω παρενεργειών.
Το DMSO χρησιμοποιήθηκε ως μέσο για τη βελτίωση της διείσδυσης στο δέρμα. Το DMSO μπορεί να τροποποιήσει προσωρινά τη λιπιδική δομή του εξωτερικού φραγμού του δέρματος και έτσι να συμβάλει στο να διεισδύσει πιο αποτελεσματικά μια υδατοδιαλυτή ένωση όπως η βιταμίνη C στη θεραπευόμενη βλάβη. Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι το ίδιο το DMSO μπορεί να έχει ορισμένες βιολογικές δράσεις, αν και σε αυτή τη σύνθεση προοριζόταν κυρίως ως φορέας.
Ο υποτιθέμενος μηχανισμός κατά του καρκίνου βασίζεται στο ότι υψηλές συγκεντρώσεις ασκορβικού στον ιστό του όγκου δρουν ως προοξειδωτικό και παράγουν υπεροξείδιο του υδρογόνου και οξειδωτικό στρες, τα οποία θα μπορούσαν να βλάψουν κατά προτεραιότητα τα κακοήθη κύτταρα. Η παθολογική εξέταση μετά τη θεραπεία έδειξε σαφή μείωση ή εξαφάνιση του καρκινώματος, με μερικές φορές να παραμένουν μόνο άτυπες ή προκαρκινικές αλλοιώσεις.
Τώρα απαιτούνται μεγαλύτερες τυχαιοποιημένες μελέτες για να επιβεβαιώσουν αυτά τα εντυπωσιακά αποτελέσματα.
