Ἡ Γερόντισσα Μακαρία σταύρωνε ὑπομονετικὰ μὲ τεμάχιον Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Ἐφραὶμ
τοὺς εὐσεβεῖς προσκυνητὲς ποὺ ζητοῦσαν τὴν προσευχή της.
Ἡ μεγάλη εὐλάβεια της Ἁγίας Γερόντισσας Μακαρίας πρός τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας τήν ὡδήγησε σε τοπικά προσκυνήματα Ἱερῶν Λειψάνων, ὅπως τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρῶσσου καί τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Αἰγίνης…
Στό προσκύνημά της στόν Ἅγιο Δημήτριο Θεσσαλονίκης, συνοδευόμενη ἀπό τήν Μοναχή Θεοδοσία, ὅταν εἰσῆλθε να προσκυνήσει τόν τάφο τοῦ Ἁγίου, ἄρχισαν ἐπάνω στό μάρμαρο νά ἐμφανίζονται μεγάλες φουσκάλες παχύρευστου Ἁγίου μύρου σ’ ὅλη τήν ἐπιφάνεια καί ὁ χῶρος πλημμύρισε θεία εὐωδία!
Γονάτισε μέ εὐλάβεια μέ δάκρυα στα μάτια, καί προσευχομένη εὐχαριστοῦσε τόν Ἅγιο. Ἡ ἀδελφή Θεοδοσία σε ἀπόσταση παρακολουθοῦσε ἐκστατική τό θεῖο γεγονός, τήν ὑποδοχή αὐτή τοῦ Ἁγίου στήν Γερόντισσά της.
Σέ ἄλλο προσκύνημά της στόν Ἅγιο Ιωάννη τόν Ρῶσσο, στο Προκόπι Ευβοίας, συνοδευόμενη πάλι ἀπό τήν Μοναχή Θεοδοσία, καθώς προσκυνοῦσε τόν Ἅγιο, Ἐκεῖνος ἐγύρισε πρός τό μέρος της καί συνομιλοῦσαν… Ἡ ἀδελφή ἄκουγε τόν ἦχο τοῦ γυρίσματος τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου καί το τρίξιμο τῶν Ἁγίων ὀστῶν Του.
Εἶχε τή μεγάλη εὐλογία νά ἀλλάξει καί νά εὐπρεπίσει τὸ Ἅγιο Λείψανο τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Νεαπολίτου στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ευσταθίου Νέας Ιωνίας, ὕστερα ἀπό πρόσκληση τοῦ ἱερέως τοῦ Ναοῦ.
Ἡ Ἁγιότητά της ἦταν μαγνήτης θείων δωρεῶν ἀπό τόν Οὐράνιο Πατέρα, για τίς ὁποῖες ἐλάχιστα γνωρίζουμε, λόγῳ τῆς σιωπῆς της, ἀλλά ἡ ἀλλοίωση τοῦ προσώπου της τίς μαρτυροῦσε. Ιδιαίτερη δέ ἦταν ἡ σχέση της καί με τόν Ἅγιο Πατάπιο… Εἶχε βρεθεῖ στόν Ἅγιο Τόπο του πρίν τὸν ἐπισκεφτεί…
Σε προσκύνημά της στόν Ἅγιο Νεκτάριο Αἰγίνης, μετά τήν ἀγρυπνία, ἐνῷ βρισκόταν στο προαύλειο, τήν πλησίασε μία κακόσχημη γραῖα, μέ ἐπιθετικότητα καί τῆς λέει: «Πιστεύεις ὅτι αὐτός εἶναι Ἅγιος;» Καί ἡ Μητέρα με παρρησία τῆς ἀπαντᾶ: «Ναί, πιστεύω ὅτι εἶναι μεγάλος Ἅγιος!» Τότε ἐκείνη ὁρμᾷ, τήν σπρώχνει, τήν ρίχνει κάτω καί ἐξαφανίζεται οὐρλιάζοντας.
Δέν ἦταν ἡ μόνη φορά πού ἡ ταπεινή Γερόντισσα Μακαρία ἐδέχετο ἐπίθεση ὀφθαλμοφανῆ ἀπό τό αἴτιο τοῦ κακοῦ. Σέ ὅλη τήν ἐπίγεια ζωή της ἔδινε μάχες μαζί του καί πολλές φορές σῶμα μέ σῶμα! Ελάχιστα γνωρίζομε…
Μία ἀδελφή, ἐνῷ εὑρίσκετο στό κελλί τῆς Μητέρας, ἀπέναντί της, εἶδε τό χέρι τῆς Γερόντισσάς της μελανιασμένο, στό κάτω μέρος τῆς παλάμης, στη συνέχεια τοῦ μικροῦ δακτύλου: «Μητέρα, τί πάθατε;» τήν ρώτησε πλησιάζοντας πρός τό μέρος της. Ἐκείνη ἔκπληκτη βλέποντας τόν μώλωπα καί συνειδητοποιώντας, ἔκρυψε τά χεράκια της κάτω ἀπό τό τραπεζάκι, στήν ποδιά της καί σιωποῦσε…
Ἡ ἀδελφή μέ σεβασμό καί ἀγάπη ἐπέμενε καί ἔτσι τῆς διηγήθηκε μέ βαθύ ἀναστεναγμό καί βουρκωμένα μάτια: «Παιδάκι μου, τό βράδυ, ἐνῷ προσευχόμουν, ἦλθε ὁ πειρασμός. Εἶχε τή μορφή ζώου, σάν χοῖρος, μέ ἄλλο κεφάλι, γλοιώδης καί σιχαμερός, ἐπιθετικός καί μέ πλησιάσε πολύ κοντά μέ σκοπό νά μέ βλάψει. Τόν χτύπαγα πολλή ὥρα μέ τό χέρι μου, γιά νά φύγει, φωνάζοντας τόν Κύριό μας, ὥσπου ἐξαφανίστηκε, ἀφήνοντας πίσω του ἀφόρητη δυσωδία».
Το παραπάνω γεγονός συνέβη πρίν ξεσπάσει ὁ μεγάλος διωγμός της, καί τήν ἴδια ἐποχή ἔβλεπε τό μοναστηράκι της περικυκλωμένο ἀπό δαιμόνια…
Πηγή: «Γερόντισσα Μακαρία Ὅρους Ἀμώμων Ἀττικῆς», Ἔκδοσις Ἱερὰς Μονῆς Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καὶ Ἁγίου Ἐφραὶμ Ὅρους Ἀμώμων Ἀττικῆς 2022, σέλ.252-254