Και ο Θεός σε αποστρέφεται και η Γης όπου και κοκκινίζει,
γιατί το αίμα του παιδιού στο χώμα γουργουρίζει.
Σταύρωσε την διάνοια και πιάσε το στυλό σου,
σε διατάσει η Στρατηγός η Μάνα του Δεσπότη.
Μα εγώ οδηγώ το χέρι σου και ανοίγω διάνοια, να
γράφεις να διαβάζεις μου σε αυτήν την κοινωνία.
Να γράφεις λόγια Άγια να τα μεταβιβάζεις, και
στα Άγια μου τα Σχολειά εκεί να τα διαβάζεις.
Γιατί εγώ σου το ζητώ καθόλου μην δειλιάζεις,
είναι φωνή Ουράνια όπου σε διατάσει.
Να γράφεις μου τα Άγια τα ρήματα και της Μητρός προτάσεις,
γιατί εγώ διδάσκω σας μα όσα είστε μες στην τάξη.
Μα εγώ είμαι η Δασκάλα σας και η Καθηγήτρια σας,
και σας διδάσκω συνεχώς να σώσω τας Ψυχάς σας.
Μοιράζω σας αναλαμπές από του Ουρανού τα μέρη,
γιατί σας θέλω δίπλα μου να ζούμε ταίρι ταίρι.
Με την δικιά μου διδαχή και την δικιά μου Αγάπη,
σας κατεβάζω την τροφή μέσα από τον Ευφράνθη.
Είναι ετούτο μήνυμα δικιάς μου προστασίας,
να σας μιλάει η Παναγιά λόγια της μετανοίας.
Γιατί εγώ την κυβερνώ πλέον η ! την Ζωή σας.
Και βάζω τα λόγια στο μυαλό της κάθε μαθητρίας,
και ότι γράφουνε στο χαρτί είναι δικά μου μύρα.
Διδάσκω σας τα απόκρυφα για τις Ψυχές φροντίζω,
γιατί είμαι Μάνα και πονώ να σας ανακουφίζω.
Το πλούτος είναι να αγαπάς και νάσε συνδεμένος,
με του Θεού την δύναμη να είσαι πλουτισμένος.
Να περπατάς στον δρόμο του στην Άγια του την χάρη,
και να ανοίγεις το Ευαγγέλιο συχνά να το διαβάζεις.
Και αυτό σου δίνει φωτισμό και αυτό σου δίνει ελπίδα,
να προχωράς ολοταχώς προς στο δικό του βήμα.
Μα αν είναι και ανήφορος και έχει δυσκολίες,
μα εσύ αναζήτησε τονέ να δίνει σου ευλογίες.
Γιατί κοντά του θα γευτείς το μύρωμα της δόξης.
Μα όταν θα σε καλέσει στα Ψηλά μα τότε θα σε
πληρώσει, Αιώνιο το θησαυρό χωρίς να έχει πτώση.
Γι’ αυτό και γράφω σου εγώ τιούτα μεγαλεία,
διά να κερδίσεις άνετα την Άνω Βασιλεία.
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ Η ΚΥΡΙΑ.
Και πάλι για την σκοτεινιά του Άδη θα μιλήσω,
για να σας δώσω σιγουριά και να σας βοηθήσω.
Αυτά όπου αντικρίζουνε οι καταδικασμένοι, μες στο
σκοτάδι όλοι ζουν και πάντα πονεμένοι, γιατί ακο-
λουθήσανε η ! τον εχθρό και τώρα ζουν θλιμμένοι.
Μα κιαν τώρα μετανιώνουνε μα κιαν ζητούν ελπίδα,
το ήμαρτον δεν πιάνετε έσβησε η ευλογία.
Είναι σκοτάδι πάντοτε ποτέ δεν ξημερώνει, ατέλειωτη
η μάστιγα και αγιάτρευτοι είναι οι πόνοι.
Εδώ η Ζωή μαρτυρική και Αιωνία θα πάσχουν, διότι
προτιμήσανε στην Γης διά να διασκεδάσουν.
Την Κυριακή δεν πηγαίνανε στην Θεία Λειτουργία,
να παίρνανε για στήριξη την Θεία κοινωνία.
Ποτέ δεν κοινωνήσανε αυτοί μες στην ζωή τους, και
τώρα ζούνε στα τυφλά μεγάλη είναι η ποινή τους.
Χριστό δεν εγευτήκανε μέσα τους δεν επήραν,
για να τον έχουνε στήριγμα σανίδα σωτηρίας.
ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝΕ ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΦΗ,
ΗΤΑΝΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΜΑ Η ΨΥΧΗ ΝΕΚΡΗ.
Ποτέ δεν ελεήσανε για να ελεηθούνε,
με αδικία στην ζωή εθέλανε να ζούνε.
Η διασκέδαση τους ήτανε μονάχα η βλασφημία,
όπου χυδαία εβρίζανε Χριστό και Παναγία.
Ποτέ τους δεν τηρήσανε τις δέκα εντολές, και
στην ζωή τους έκαναν πράξεις αμαρτωλές.
Ποτέ δεν ξέραν στην ζωή το τι θα πει Αγάπη,
γιατί την εσκεπάζανε με μίσος και με πάθη.
Εγκλήματα επράτανε με λόγια και με έργα, για
να κερδίζουν χρήματα μα εχάσανε τα Αστέρια.
Και με τον λόγο ο άνθρωπος μπορεί να κάνει φόνο,
μα όταν θα έχει τον εγωισμό και μέσα του τον φθόνο.
Και η ματιά η πονηρή μες στην καρδιά μαχαίρι,
όπου αιμορραγεί σιγά σιγά και σβήνει το Αστέρι.
Και αν θα βάζεις σκάνδαλα και αντρόγυνα χωρίζεις,
ποινή μεγάλη από τον Θεόν θεν να αντιμετωπίζεις.
Αθώο και αν κατηγορείς με το δικό σου στόμα,
βάζεις φωτιά εις στην Ψυχή αλλά και εις στο σώμα.
Αν χήρα εκατάτρεξες και ορφανό αδικήσεις, εις
του Θανάτου την ποινή θεν να αντιμετωπίσεις.
Εάν Ιερωμένο πρόσωπο τολμήσεις και χλευάσεις,
καλύτερα μυλόπετρα μες στο λαιμό κρεμάσεις.
Και αν Μάνα εσύ διέκοψες του παιδιού σου την
ζωή, δεν έχεις πια στον κόσμο καμία αποστολή.
Και ο Θεός σε αποστρέφεται και η Γης όπου και κοκκινίζει,
γιατί το αίμα του παιδιού στο χώμα γουργουρίζει.
Στην Γη μένει ανεξίτηλο το αίμα του παιδιού σου, μα
στο μυαλό επωρώθηκες και δεν το βάζει ο νους σου.
Και εσύ Γιατρέ στα χέρια σου που επήρες το νυστέρι,
και ένα αθώο έσφαξες με το δικό σου χέρι.
Βρίσκεις το πλάσμα του Θεού και πιάνεις το νυστέρι,
και αφαιρείς του την ζωή με τόση ευκολία, διά
να παίρνεις χρήματα να ζεις στην κοινωνία.
Επάγγελμα όπου εδιάλεξες θανατηφόρο πλήγμα,
γιατί και η δικιά σου η Ψυχή θα ζει μέσα σε πίκρα.
Θα καίγεσαι Αιώνια σε μαύρη καταιγίδα, χωρίς
διά να υπάρχει έλεος και του Χριστού ελπίδα.
Θα κλαις και θα οδύρεσαι με του εχθρού το πλήγμα.
Αγέννητος να ήσουνα εγώ σου το δηλώνω, μέσα
στο άψυχο χαρτί όπου την Γραφή τυπώνω.
Μέσα στην μαύρη θύελλα μες στην απελπισία,
θα κλαις και θα οδύρεσαι μα δεν υπάρχει χρεία.
Γιατί εμάζευες λεφτά με θύμα τα νηπία.
Τώρα λοιπόν η κόλαση σε δέρνει σε χτυπάει,
χωρίς νερό χωρίς λεφτά απέκτησες τον Άδη.
Διά τον εχθρό εδούλευες και τώρα σε πληρώνει,
σε σκοτεινιά Αιώνια όπου δεν τελειώνει.
Λεφτά εδώ δεν πιάνουνε διά να εξαργυρώσεις,
τα σφάλματα όπου έκανες να τα επανορθώσεις.
Δεν έχεις υπεράσπιση και δικαιολογία, μα
αν έφυγες από την Ζωή με τέτοια αμαρτία.
Το βόλι σε επολέμησε του Αντίχριστου η μάχη, για
να σε κάνει πλούσιο στην Γη μα εδώ μες στο σκοτάδι.
ΕΤΟΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ, ΟΠΟΥ
ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ ΝΑ ΠΑΥΣΕΙΣ ΠΟΙΑ ΝΑ ΣΦΑ-
ΖΕΙΣ, ΚΑΙ ΤΑ ΑΘΩΑ ΝΗΠΙΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙΣ.
Μέσα σε μαύρη θύελλα να ζουν και να σπαράζουν.
Αυτά δεν αμαρτήσανε για νάχουν τιμωρία, αλλά
δεν πήρανε την Βάπτιση χρίσμα και Μετουσία.
Γι’ αυτό ο εχθρός τα πολεμά και ζούνε σε σκοτάδι, γιατί
και οι γονείς τα πέταξαν μες στου εχθρού το χάδι.
Πολύ μεγάλη συμφορά πολύ μεγάλη πίκρα.
Αμέτρητα τα θύματα όπου σφάζουν στα Γιατρεία,
και εμέν πονεί η καρδούλα μου της Μάνας Παναγίας.
Και γράφω ξαναγράφω το ετούτο το μαντάτο, να
σταματήσει το κακό και του εχθρού το πάθος.
Γιατί είναι ετούτο άδικο μεγάλη αμαρτία, να
σφάζουνε τα νήπια μέσα εις στα Γιατρεία.
Και εγώ πονώ και εγώ θρηνώ η ΜΑΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ,
για να πετούνε τα παιδιά μέσα στην δυστυχία.
Γι’ αυτό σας δίνω μάθημα και σας ενημερώνω,
ζητάτε το στην Προσευχή να φωτιστεί ο κόσμος,
εκτρώσεις να μην γίνονται στου σατανά τον θρόνο.
Να λυπηθούνε οι γονείς αυτά τα αθώα τα παιδάκια, να
μην τα στέλνουνε αβάπτιστα μες στου εχθρού την φάκα.
Μην το σκοτώσεις και να ζει Αιώνια στο Άδη, γιατί
και εσύ η Μάνα του θα κλαις με μαύρο δάκρυ.
Είναι το μήνυμα σκληρό όπου σου περιγράφω, μα
θέλω εγώ προλάβω σε μα πριν κάνεις τέτοιο λάθος.
Όπου δεν διορθώνετε με τίποτα ωσάν φύγεις, και
πας επάνω στον ΚΡΙΤΗ και πως θα τον αντικρίσεις.
Μα ωσάν έχεις φόνισσας βαθμού θεν να λογοδοτήσεις,
και εκείνος θα σε αποστραφεί στον Άδη θεν να ζήσεις.
Γι’ αυτό πολέμησε εδώ μα πριν να αποδημήσεις.
Με τις νηστείες και τις Προσευχές και ελεημοσύνες, με
δάκρυα κατανύξεως η ! την Ψυχή σου για να ξεπλύνεις,
εκ μέσου του Πνευματικού ίσως να βρεις γαλήνη.
Αυτό είναι το διάγγελμα όπου στέλνω στην Μητέρα, και
στα Γιατρεία των Γιατρών που σφάζουν κάθε ημέρα.
Και αφαιρούνε τις Ψυχές στα αθώα τα παιδάκια.
Χωρίς να αντικρίσουνε το Φως και της Ζωής πορεία.
Όπου είχανε και αυτά προορισμό μέσα στην κοινωνία,
διά να αγωνιστούνε στην Ζωή να βρούνε Σωτηρία.
ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙ Η ΝΑ ΠΑΡΕΙ, Η
ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΣΑΣ ΧΑΡΙΣΕ ΑΥΤΟΣ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ.
Το πως εσύ λοιπόν παίρνεις πρωτοβουλία, και πράττεις
έργα ανήθικα προς του Θεού τον νόμο και
παραβαίνεις εντολή όπου σου άφησε στον κόσμο.
Για δες την, την αξία σου πόσο πικρά βαδίζεις, και
ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ στενοχωρείς και δεν τον υπολογίζεις.
Έχασες την αξία σου και στα τυφλά βαδίζεις, μα ωσάν
κάνεις έργα του εχθρού θα κλαις και θα δακρύζεις,
χωρίς να έχουν τελειωμό στον Άδη ωσάν σε κλείσει.
Όλα τα παραπτώματα να τα παραμερίζεις, και
να θυμάσαι πάντοτε και ότι υπάρχει η δίκη.
Δεν είστε εσείς ελεύθεροι στου κόσμου την πορεία,
σας σε χτυπάει το Θεριό και σας προσφέρει πίκρα.
Γι’ αυτό και σας ειδοποιώ σας δίνω ενισχύσεις, με τα
γραφτά μου τα Άγια όπου στέλνω σας στην φύση.
Με υπογραφή Ουράνια σας δίνω τις Απαντήσεις, το πως
να σας σώσω προσπαθώ μα από του εχθρού τα δίχτυα.
Και έρχομαι και δίνω σας λόγια της Σωτηρίας,
για να πιαστείτε από αυτά και να τα μελετήστε.
Και ότι είναι λόγια της ΜΗΤΡΟΣ και να συνετιστείτε,
και του Αντίχριστου το δρέπανο να το περιφρονήστε.
Γιατί εγώ σας μάζεψα μες στην δικιά μου στάνη,
να σας μοιράζω θησαυρούς της Πίστεως βοτάνι.
ΕΤΟΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΩΡΟ ΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΗΤΕΡΑΣ, ΓΙΑ
ΝΑ ΣΑΣ ΔΙΝΩ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ ΝΑ ΜΗΝ ΣΑΣ ΦΑΕΙ ΤΟ ΤΕΡΑΣ.
Και κλείνω το διάγγελμα ετούτο το δικό μου, και
διάβαζε το κόρη μου μέσα εις στο Σχολειό μου.