†Ἀρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη (1940-2009)
Τὸ τρίτο σάλπισμα θὰ μᾶς ἔρθη κατ’ ἀρχὴν ἀπὸ τὰ βόρεια, ἀπὸ τὴν Σόφια, τὴν πρωτεύουσα τῆς Βουλγαρίας. Καὶ θὰ εἶναι σάλπισμα φοβερό. Καὶ θὰ διασαλπίση ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνο νὰ ξεσηκώνεται μὲ αὐθάδεια τὸ πλάσμα ἐνάντια στὸν Πλάστη.
Στὸ κεντρικώτερο σημεῖο της Σόφιας, χαμηλὰ χῷμένη μέσα στὸ ἔδαφος ὑπῆρχε μία ὄμορφη καὶ ἀρχαία Ἐκκλησούλα, τῆς Ἁγίας Πέτκας, δηλαδὴ τῆς Ἁγίας Παρασκευής. (Στὰ βουλγαρικὰ ἡ ἕκτη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος ὀνομάζεται Πέτακ). Ὄχι τῆς γνωστῆς Παρθενομάρτυρος, ἀλλὰ μιᾶς συνώνυμης Ὁσίας, ποὺ τιμᾶται ἰδιαίτερα ἐκεῖ, καὶ ποὺ τὰ λείψανα της σήμερα βρίσκονται στὴν Ρουμανία.
Μὲ αὐτὸν τὸν Ναὸ συνδέονται ἐντυπωσιακὰ καὶ τρὸμερά γεγονότα, ποὺ ἔκαναν «ἰσχυροὺς» τῆς γῆς νὰ ὑποτάξουν τὴν βούλησί τους σὲ κάποια ἄλλη ἀκαταμάχητη βούλησι καὶ δύναμι.
Γύρω στὸ 1963 ἀπεφάσισαν οἱ ἁρμόδιοι νὰ διαπλατύνουν τὸν κεντρικὸ δρόμο. Αὐτὸ ἐσήμαινε ὅτι τὸ Χριστιανικό μνημεῖο ἔπρεπε νὰ κατεδαφισθῇ. Θὰ ἀπαλάσσονταν ἔτσι καὶ ἀπὸ ἕνα ἀνεπιθύμητο κτίσμα. Τὸ συνεργεῖο κατεδαφίσεως ἑτοιμάσθηκε. Τὸν πρῶτο ρόλο θὰ τὸν ἔπαιζε μία μπολντόζα. Σὲ λίγα λεπτὰ τῆς ὥρας θὰ τὸν σώριαζε σὲ ἐρείπια. Ἔτσι ὑπελόγιζαν τὰ πράγματα. Τοὺς ἦρθαν ὃμως ἀνάποδα. Τραγουδήθηκε ἄλλο τραγούδι κι’ ὄχι αὐτὸ ποὺ ἐπιθυμοῦσαν.
More Read
Ἐνῷ ἔβαζαν ἐμπρός την μπολντόζα καὶ τὴν κατεὺθυναν πρὸς τὸν Ναό, πάθαινε συνεχῶς βλάβες. Τὴν ἔφτιαχναν, ἀλλὰ καὶ πάλι ἔσπαζε. Ἀδύνατο νὰ πλησιάσουν στὴν Ἐκκλησία. Καὶ σὰν νὰ μὴν ἔφθανε αὐτό, μόλις γυρίζει στὸ σπίτι του ὁ ἐργάτης ποὺ μὲ μανία ἐπιζητοῦσε τὸ γκρέμισμα, βρίσκει νεκρὸ ἕνα ἀπὸ τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας του!
Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ ὑπεύθυνος αὐτῆς τῆς ἐπιχειρήσεως πληροφορήθηκε ὅτι οἱ ἐργάτες δὲν κατώρθωσαν τίποτε. Ἔμαθε καὶ τὶς λεπτομέρειες. Τοῦ φάνηκαν ὅλα ἀνόητα, καὶ ἀγριεμένος εἶπε: «Δὲν ἀξίζετε τίποτε. Μόνο γιὰ παραμύθια εἴσαστε. Αὔριο θὰ πάω νὰ τὸν γκρεμίσω ὁ ἴδιος»!
Ἀλλὰ ὁ δυστυχὴς ἔμεινε μόνο μὲ τὰ μεγάλαυχα λόγια. Μόλις ἀνέβηκε μανιώδης ἐπάνω στὸ μηχάνημα καὶ βάδισε πρὸς τὴν Ἐκκλησία, καὶ αὐτὸ ἔσπασε, ἀλλά -τὸ πιὸ συνταρακτικό- βρῆκε καὶ ὁ ἴδιος ξαφνικά τον θάνατο! Καταλαβαίνετε τί θλῖψις, ἀλλὰ καὶ τί τρόμος ἐπακολούθησε. Δὲν ἀπέμεινε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἀνακαλέσουν τὴν διαταγὴ τῆς κατεδαφίσεως.
Καὶ γιὰ νὰ ὀμορφύνη ὁ χῶρος ἔφτιαξαν κάτι σὰν ὑπὸγεια καταστήματα καὶ μία πλατεῖα γύρω ἀπὸ τὸν Ναό, ὅπως φαίνεται στὴν προηγούμενη φωτογραφία.
More Read
Ἡ Ἁγία Πέτκα ἢ μᾶλλον Ἐκεῖνος ποὺ λάτρευε ἡ Ἁγία, ἔγινε γνωστὸ σ’ ὅλη την Σόφια, ὅτι ἔχει ἀνυπολόγιστη δύναμι ποὺ ἂν κάποτε ἀρχίζη νὰ τὴν δείχνη, καταλαμβάνονται ὅλοι ἀπὸ πανικό.
Τέτοιου εἴδους ὑπερφυσικὰ γεγονότα ὑπάρχουν πολυάριθμα. Καὶ ἄλλοι Ναοί, ποὺ εἶχαν κάποια ἰδιαίτερη σὴμασία καὶ ἱστορία μέσα στὸν Χριστιανισμό, μόλις ἀντιμετώπισαν κατεδάφισι, τὴν ἐξουδετέρωσαν μὲ τρόπο ποὺ προκάλεσε θάμβος.
Αὐτὸ συνέβη καὶ σὲ Ναοὺς ποὺ δὲν ἔτυχε νὰ ἔχουν κάποια ξεχωριστὴ ἀξία, πλὴν ὅμως μὲ τὴν ἀπόκρουσι τοῦ ἐχθροῦ ἐπρόκειτο νὰ τονώσουν τὴν πίστι πολλῶν ἀνθρώπων.
Ὁ νεκροταφειακὸς Ναὸς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στὰ Φραγκουλέϊκα (μικρὸ χωριὸ τῆς Αἰτωλίας, μετά την Κλεὶσούρα καὶ πρὶν ἀπὸ τὸ Ἀγρίνιο) ἀνάγκασε, γύρω στὸ 1968, τὴν ἐθνικὴ ὁδὸ Ἀντιρρίου -Ἄρτας- Ἰωαννίνων σὲ ἄσχημη παράκαμψι.
Ἔλαβαν χώρα τὰ ἴδια ὑπερφυσικὰ γεγονότα. Μάλιστα, τὸ μηχάνημα ποὺ χάλασε καθὼς βὰλθηκε νὰ γκρεμίση τὸν Ναό, τὸ ἄφησαν χαλασμένο ἐκεῖ, καί, ἀφοῦ τελείωσε ὅλο τὸ ἔργο, τότε τόλμησαν νὰ πλὴσιάσουν καὶ νὰ τὸ φτιάξουν.
Δύο ἄλλοι Ναοὶ στὴν περιοχὴ Σκαραμαγκά – Ἔλευσίνας ἀνήκουν στὴν ἴδια κατηγορία. Ὁ ἕνας ἀπὸ αὐτούς, Κοίμησις τῆς Θεοτόκου, στὴν ἄκρη τῶν Ναυπηγείων τοῦ ἐφοπλιστοῦ Νιάρχου, ὅταν πῆγαν νὰ τὸν γκρεμίσουν γιὰ νὰ συνεχίσουν τὸ ὑψηλὸ τεῖχος, τοὺς ἔσπαζε κάτι πελώρια μηχανήματα κατεδαφίσεως. Ἀπεφάσισαν τελικὰ νὰ κάνουν μικρὴ καμπύλη καὶ νὰ τὸν ἀφήσουν ἀπείραχτο «ἔξω τῶν τειχῶν». Μποροῦσαν νὰ τὸν περικλείσουν καὶ μέσα, γιατί ὁ χῶρος τὸ ἐπέτρεπε, ἀλλὰ ὁ φόβος ποὺ πὴραν τοὺς ἔκανε νὰ τραβηχτοῦν αὐτοὶ πρὸς τὰ μέσα!
More Read
Ὁ ἄλλος κοντὰ στὴν λίμνη Κουμουνδούρου, στὸ ὄνομα τῆς Μεταμορφώσεως. Ἐκεῖ γύρω στὸ 1963 ἔφτιαχναν δρόμο ἀσφαλτοστρωμένο πρὸς τὰ Ἄνω Λιόσια. Ἔτσι στὸν ἐπίσημο καὶ παραθαλάσσιο δρόμο ποὺ ἀπὸ τὴν Ἀθὴνα προχωροῦσε πρὸς τὴν Ἐλευσῖνα, θὰ ἄνοιγε ἕνα παρακλάδι πρὸς τὰ δεξιὰ γιὰ τὴν κατεύθυνσι ποὺ ἀναφέραμε. Ὅπως εἶχε χαραχθῇ τὸ σχέδιο, τοὺς δυσκόλευε τὸ ἐξωκκλήσι, καὶ δόθηκε ἐντολὴ νὰ τὸ κατεδαφίσουν. (Ποιός ξέρει τί θεὸ λάτρευε αὐτὸς ποὺ ἔδινε τέτοιες διαταγές); Κι’ ἐδῶ τὰ ἴδια ἀξιοθαύμαστα συντελέσθηκαν. Τὸ ὑνὶ τοῦ ἐκσκαφέα ἔσπασε δύο φορές, ὁπότε κατάλαβαν ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑποκύψουν σὲ ἀνώτερη θέλησι. Ἔτσι ἡ στρὸφή ἔγινε λίγο πιὸ πέρα, καὶ τὸ Ἐκκλησάκι μὲ τὸν ὡραῖο του τροῦλλο συνεχίζει νὰ στέλνη τὴν εὐλογία του καὶ τὸν χαιρετισμό του σ’ ὅλους τοὺς περαστικοὺς στὸν πλαϊνό του πολυσύχναστο δρόμο.
Καὶ στὴν περιοχὴ τῶν Ἀθηνῶν συναντῶνται παρὸμοιες ἱστορίες.
Ἕνα βυζαντινὸ Ναΰδριο ποὺ ὑπάρχει σὲ χαμηλὸ ἐπίπεδο πλάϊ στὸν Κηφισὸ ποταμό, ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ «χωστός», παλαιὰ κατακόμβη, στὴν εἴσοδο τοῦ Πρὰκτορείου Λεωφορείων Πελοποννήσου, πολὺ ὄμορφο καὶ ἀρχαῖο, ταπείνωσε τὰ ἐπηρμένα φρύδια μερικῶν ἀσεβῶν. Ἔσπασε μία πρώτη μικρὴ μπολντόζα καὶ στὴν συνέχεια μία μεγαλύτερη. Τρομοκρατήθηκαν καὶ τὸ ἄφησαν στὴν θέσι του.
Στὸν Ἅγιο Ἰωάννη τοῦ Νέου Κόσμου, τὸν μεγαλοπρεπῆ αὐτὸν Ναό, πίσω ἀπὸ τὸ ἱερὸ καὶ σύρριζα στὴν λεωφόρο Βουλιαγμένης ὑπάρχει ὁ παλαιὸς μικρὸς Ἀη-Γιάννης. Ὅταν οἰκοδομήθηκε ὁ μεγάλος, εἶπαν, σὰν περιττὸ νὰ τὸν γκρεμίσουν. Ἀλλὰ καὶ ἐδῶ τὰ ἴδια. Ἔσπαζαν οἱ μπολντόζες. Καὶ ἔτσι τὸν ἄφησαν. Πρέπει νὰ σημειῶσουμε ὅτι στὴν Ἐκκλησούλα αὐτὴ λειτουργοῦσε ὁ πιὸ ἅγιος ἱερέας τῆς Παλιᾶς Ἀθήνας, ὁ παπα-Νικόλας ὁ Πλανᾶς.
Θαυμαστὲς ὅλες αὐτὲς οἱ περιπτώσεις καὶ τονωτικὲς γιὰ τὴν πίστι, ἀλλὰ καὶ συμβολικὲς συγχρόνως -δεὶχνουν τὴν ἀκατάλυτη δύναμι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. «Πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς».
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»
Στυλος Ορθοδοξιας
