Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου
Ὁ τίτλος τοῦ προηγούμενου ἄρθρου ἦταν «Ὁ Πάπας Φραγκίσκος ὡς προπαγανδιστὴς τῆς πανθρησκείας, τῆς Παγκόσμιας Κυβέρνησης καὶ τοῦ δικαιωματισμοῦ». Στὸ παρὸν ἄρθρο ὁ τίτλος παρέμεινε ἴδιος μὲ τὸν Πάπα Λέοντα ΙΔ νὰ παίρνει τὴ θέση τοῦ Φραγκίσκου, ἀκριβῶς γιατί προπαγανδίζει μὲ ἀφοσίωση τὶς ἴδιες οἰκουμενιστικές, παγκοσμιοποιητικὲς καὶ δικαιωματιστικὲς πολιτικὲς τοῦ προκατόχου του! Tό πιὸ ἀνησυχητικὸ, ὅπως θὰ δοῦμε, εἶναι ἡ συνεργασία ποὺ πρότεινε στὸ Ἰσλάμ, τὴν ὁποία ἐπιχείρησε νὰ στηρίξει στὰ πλαίσια ἑνὸς διαθρησκευτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐργαλειοποιημένου γιὰ τὴν προώθηση τῶν νεοταξικῶν συμφερόντων, ὅπως τῆς νομιμοποίησης τῆς ἀνεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης.
Ὁ διαθρησκευτικὸς Οἰκουμενισμὸς τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας ξεκινάει δεκαετίες πρίν, μὲ τὴν Nostra Aetate («Ἡ ἐποχή μας»), μία διακήρυξη τοῦ Βατικανοῦ τὸ 1965, μὲ στόχο τὴν προώθηση τοῦ διαθρησκευτικοῦ διαλόγου καὶ τὴν “ἀναγνώριση στοιχείων ἀλήθειας καὶ ἁγιότητας σὲ ἄλλες θρησκευτικὲς παραδόσεις”. Ὡστόσο ἡ προσπάθεια αὐτὴ κορυφώνεται μὲ τὴ δράση τοῦ Φραγκίσκου καὶ τοῦ Λέοντα καὶ εἰδικὰ μὲ τὰ πρωτοφανῆ ἀνοίγματά τους πρὸς τὸ Ἰσλάμ, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν καὶ πρωτοβουλίες γιὰ τὴν σταδιακὴ δημιουργία τῆς πανθρησκείας μέσῳ κοινωνικῶν καὶ ἀνθρωπιστικῶν συνεργασιῶν τῶν δύο θρησκειῶν.
Διαθρησκευτικὸς Οἰκουμενισμὸς μὲ Ἰσλὰμ
Ὁ Λέων ΙΔ΄ στὶς 11 Μαΐου 2026, ἐκφώνησε ὁμιλία στὸ Βατικανό, στὰ πλαίσια τοῦ 8ου συμποσίου τοῦ Δικαστηρίου γιὰ τὸν Διαθρησκειακὸ Διάλογο καὶ τοῦ Βασιλικοῦ Ἰνστιτούτου γιὰ τὶς Διαθρησκειακὲς Σπουδές, μὲ θέμα «Ἀνθρώπινη συμπόνια καὶ ἐνσυναίσθηση στοὺς σύγχρονους καιρούς».
More Read
Παρουσίασε Χριστιανισμὸ καὶ Ἰσλὰμ ὡς δύο θρησκευτικὲς παραδόσεις μὲ κοινὲς βασικὲς ἀξίες τὴν συμπόνια καὶ τὴν ἐνσυναίσθηση. «Ἡ μουσουλμανικὴ παράδοση συνδέει τὴ συμπόνια, ra’fa, μὲ τὸ ἔλεος ὡς δῶρο ποὺ παρέχεται ἀπὸ τὸν Θεὸ στὶς καρδιὲς τῶν πιστῶν, καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ θεϊκὰ ὀνόματα, al-Ra’uf, μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ συμπόνια ἔχει πάντοτε τὴν προέλευσή της στὸν ἴδιο τὸν Θεό».
Ἡ σημαντικότερη ὅμως ἔκπληξη ἦλθε ἀπὸ τὸ παρακάτω ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας του ποὺ κάλεσε σὲ συνεργασία τῶν δύο θρησκειῶν. «Χριστιανοὶ καὶ Μουσουλμάνοι, ἀντλώντας ἀπὸ τὸν πλοῦτο τῶν ἀντίστοιχων παραδόσεών μας, καλοῦνται σὲ μία κοινὴ ἀποστολή: νὰ ἀναζωογονήσουν τὴν ἀνθρωπότητα ἐκεῖ ὅπου ἔχει ψυχρανθεῖ, νὰ δώσουν φωνὴ σὲ ὅσους ὑποφέρουν καὶ νὰ μετατρέψουν τὴν ἀδιαφορία σὲ ἀλληλεγγύη». Προσέξτε ὅτι δὲν μιλᾶ ἁπλῶς γιὰ εἰρηνικὴ συνύπαρξη, ἀλλὰ γιὰ κοινὴ ἀποστολὴ τῶν δύο θρησκευτικῶν παραδόσεων.
Ὁ Λέων ΙΔ θεωρεῖ ὅτι ἡ κοινὴ ἀποστολὴ Χριστιανῶν καὶ Μουσουλμάνων εἶναι μία κοινωνικὴ καὶ ἀνθρωπιστικὴ δράση ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων ποὺ ὑποφέρουν — μὲ τοὺς πτωχούς, τοὺς περιθωριοποιημένους καὶ τοὺς μετανάστες νὰ ἀποτελοῦν χαρακτηριστικὰ παραδείγματα — μέσῳ τῆς συμπόνιας, τῆς ἀλληλεγγύης, τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀδελφοσύνης.
More Read
Πολλοὶ μπορεῖ νὰ παραπλανηθοῦν μὲ τὴν φρασεολογία τοῦ Λέοντα. Πολὺ λιγότεροι θὰ ὑποψιαστοῦν πὼς πίσω ἀπὸ τὴν κοινωνικὴ καὶ ἀνθρωπιστικὴ δράση ποὺ προτείνει νὰ συστρατευθοῦν Χριστιανοὶ καὶ Μουσουλμάνοι κρύβονται τόσο ὁ διαθρησκευτικὸς Οἰκουμενισμὸς μὲ τὸ Ἰσλάμ, ὅσο καὶ ἡ ὑποστήριξη στὴν μουσουλμανικὴ λαθρομετανάστευση ποὺ ὅσο ἐνθαρρύνεται καὶ μεγαλώνει τόσο θὰ ὑποχωρεῖ ὁ Χριστιανισμὸς στὴν Εὐρώπη.
Στὶς 25 Μαρτίου 2026, ὁ Λέων ὑποδέχθηκε τὴν ἀντιπροσωπία τοῦ Προγράμματος γιὰ τὶς Χριστιανικὲς-Μουσουλμανικὲς Σχέσεις στὴν Ἀφρικὴ (PROCMURA) καὶ ἐπαίνεσε τὸν ὀργανισμὸ γιὰ τὴν προσπάθειά του νὰ προωθήσει “μία ἀδελφότητα μεταξὺ χριστιανῶν καὶ Μουσουλμάνων” καὶ “τὴν Χριστιανικὴ-Μουσουλμανικὴ συνεργασία γιὰ χάρη τοῦ κοινοῦ καλοῦ”. Ὁ Πάπας ἐπικαλέστηκε μάλιστα τὴν διαθρησκευτικὴ οἰκουμενιστικὴ διακήρυξη Nostra Aetate, ὑποστηρίζοντας ὅτι ἡ Ρωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία “δὲν ἀρνεῖται τίποτα ἀπὸ ὅσα εἶναι ἀληθινὰ καὶ ἅγια σὲ διαφορετικὲς θρησκεῖες” καὶ ὅτι αὐτὲς οἱ θρησκεῖες μποροῦν νὰ ἀντανακλοῦν “μία ἀκτίνα αὐτῆς τῆς ἀλήθειας ποὺ διαφωτίζει ὅλους τούς ἄνδρες καὶ τὶς γυναῖκες”. Δηλώσεις ποὺ ξεκάθαρα στρώνουν τὸ χαλὶ γιὰ τὴν ὑποδοχὴ τῆς πανθρησκείας!
Ὑπὲρ τῆς μουσουλμανικῆς λαθρομεταναστεύσεως
Μία ἀπὸ τὶς πιὸ δικαιωματιστικὲς ἐνέργειες τοῦ Λέοντα ἦταν ἡ ἐπίσκεψή του στὴν Λαμπεντούζα στὶς 4 Ἰουλίου 2026. Ἐκεῖ κατέθεσε στεφάνι στοὺς τάφους μεταναστῶν ποὺ πνίγηκαν, συναντήθηκε μὲ ἐπιζῶντες, μίλησε ὑπὲρ τῆς προστασίας τῶν μεταναστῶν καὶ τάχθηκε ὑπὲρ μίας ὀργανωμένης ἀνθρωπιστικῆς εὐρωπαϊκῆς μεταναστευτικῆς πολιτικῆς. Ἡ ἐπιλογὴ τῆς Λαμπεντούζα ἦταν ἰδιαίτερα συμβολική, ἐπειδὴ ὁ προκάτοχός του, Πάπας Φραγκίσκος, εἶχε καταστήσει τὸ νησὶ σύμβολο τῆς ἀντίθεσης στὴν «παγκοσμιοποίηση τῆς ἀδιαφορίας». Κατὰ τὴν ἐπίσκεψή του στὴν Ἱσπανία τὸν Ἰούνιο τοῦ 2026, ὁ Λέων ἐπισκέφθηκε καὶ συναντήθηκε μὲ ὀργανώσεις ποὺ παρέχουν ὑπηρεσίες ὑποδοχῆς μεταναστῶν στὸ λιμάνι τοῦ Arguineguin.
Ὁ Λέων συνεχίζει ἀκριβῶς τὴν πολιτικὴ τοῦ Φραγκίσκου ποὺ ἦταν ὁ ἐκφυλισμὸς τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησία σὲ Μὴ Κυβερνητικὴ Ὀργάνωση ὑποδοχῆς Μουσουλμάνων λαθρομεταναστῶν. Στὴν ἀποστολικὴ παραίνεση Dilexi te (4 Ὀκτωβρίου 2025), ὁ Λέων ἐπαναφέρει τὴ γραμμὴ τοῦ Φραγκίσκου ὅτι ἡ ἀντιμετώπιση τῶν μεταναστῶν συνοψίζεται σὲ τέσσερα ρήματα: ὑποδεχόμαστε – προστατεύουμε προωθοῦμε/ἐνδυναμώνουμε – ἐντάσσουμε.
Στὸ μήνυμά του γιὰ τὴν 112η Παγκόσμια Ἡμέρα Μεταναστῶν καὶ Προσφύγων, ποὺ ἑορτάσθηκε στὶς 27 Σεπτεμβρίου 2026, ὁ Λέων ἐπικεντρώνεται εἰδικὰ στὰ παιδιὰ ποὺ ἔχουν χωριστεῖ ἀπὸ τὶς οἰκογένειές τους. Γράφει ὅτι ὑπάρχουν ἀνήλικοι «χωρισμένοι ἀπὸ τὶς οἰκογένειές τους γιὰ μεγάλα χρονικὰ διαστήματα, ποὺ προσπαθοῦν νὰ ἐπανενωθοῦν μαζί τους». Καὶ στὴ συνέχεια ζητᾶ ἀπὸ τὰ κράτη «τὴν προώθηση τῆς οἰκογενειακῆς ἐπανένωσης καὶ τὴν πρόληψη τοῦ τραύματος ποὺ προκαλεῖ ὁ χωρισμός».
More Read
Ξέρετε τί θὰ συνεπαγόταν ἂν ἐφαρμοζόταν συλλογικὰ ἀπὸ τὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες ἡ οἰκογενειακὴ ἐπανένωση πού προτείνει ὁ Λέων; Ὅτι οἱ Μουσουλμάνοι στὴν Εὐρώπη θὰ διπλασιάζονταν ἤ τριπλασιάζονταν, γιατί βέβαια οἱ Μουσουλμανικὲς οἰκογένειες ποὺ θὰ προσκαλοῦνταν εἶναι πολυπληθεῖς! Εἶναι ξεκάθαρο πὼς οἱ δύο τελευταῖοι Πάπες ἐπιθυμοῦν μία πολυπολιτισμικὴ Εὐρώπη, ποὺ σὲ ἀρκετὲς περιοχὲς οἱ Μουσουλμάνοι θὰ γίνουν πλειοψηφία λόγῳ καὶ τῆς ὑψηλῆς γεννητικότητάς τους, καὶ ὄχι τὴν Εὐρώπη ποὺ κυρίαρχη θρησκεία εἶναι ὁ Χριστιανισμός. Αὐτὸς ὁ στόχος ξεκάθαρα ἀντιβαίνει καὶ στὰ ἴδια τὰ συμφέροντα τοῦ Βατικανοῦ καὶ συνεπῶς οἱ δύο τελευταῖοι Πάπες ἅλωσαν τὸ Βατικανὸ καὶ τὸ ὁδηγοῦν στὸ μονοπάτι τῆς πανθρησκείας καὶ τῆς Παγκόσμιας Κυβέρνησης. Ἀκριβῶς γιατί ὁ λεγόμενος πολυπολιτισμός, τὸ ἀνακάτωμα φυλῶν, ἐθνῶν καὶ θρησκειῶν, ἐκεῖ ὁδηγεῖ.
Τὸ ἑπόμενο ποὺ μένει νὰ δοῦμε εἶναι κάποιος μελλοντικὸς Πάπας νὰ ὑποδέχεται μαζὶ μὲ κάποιον Μεγάλο Ἰμάμη τοῦ Ἰσλάμ, Μουσουλμάνους λαθρομετανάστες στὴν Λαμπεντούζα!
Ὑπὲρ τῆς Παγκοσμίου Κυβερνήσεως
Σὲ μήνυμά του τὸ 2026 ὁ Λέων ἐπιζητεῖ «ἐπικαιροποιημένους θεσμοὺς καὶ μία παγκόσμια ἐξουσία» ἐπικαλούμενος μάλιστα ἀνάλογα μηνύματα προκατόχων του στὸ Βατικανὸ ὑπὲρ τῆς ἀναγκαιότητας μίας παγκόσμιας κυβέρνησης!
«Οἱ ἴδιες ἀρχὲς ποὺ καθοδηγοῦν τὴν ἄσκηση τῆς ἐξουσίας στὸ ἐσωτερικὸ τῶν κρατῶν πρέπει ἐπίσης νὰ διέπουν τὴ διεθνῆ τάξη — μία ἀλήθεια ποὺ εἶναι ἰδιαίτερα σημαντικὸ νὰ ὑπενθυμίσουμε σὲ μία ἐποχὴ, κατὰ τὴν ὁποία οἱ στρατηγικὲς ἀντιπαλότητες καὶ οἱ μεταβαλλόμενες συμμαχίες ἀναδιαμορφώνουν τὶς διεθνεῖς σχέσεις. Πρέπει νὰ θυμόμαστε ὅτι μία δίκαιη καὶ σταθερὴ διεθνὴς τάξη δὲν μπορεῖ νὰ προκύψει ἁπλῶς ἀπὸ τὴν ἰσορροπία δυνάμεων ἢ ἀπὸ μία καθαρὰ τεχνοκρατικὴ λογική…Σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο, οἱ προκάτοχοί μου ἔχουν ἐκφράσει τὴν ἀνάγκη γιὰ ἐπικαιροποιημένους θεσμοὺς καὶ μία παγκόσμια ἐξουσία [παραπομπὴ στὸν Ἰωάννη Παῦλο Β΄, Centesimus Annus, 58, καὶ στὸν Ἰωάννη ΚΓ΄, Pacem in Terris, 137], οἱ ὁποῖοι θὰ χαρακτηρίζονται ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐπικουρικότητας [παραπομπὴ στὸν Βενέδικτο ΙΣΤ΄, Caritas in Veritate, 57]. Ἡ ἀνάπτυξη μίας τέτοιας παγκόσμιας κοινότητας ἀδελφοσύνης ἀπαιτεῖ “ἕνα καλύτερο εἶδος πολιτικῆς, μία πολιτικὴ πραγματικὰ στὴν ὑπηρεσία τοῦ κοινοῦ καλοῦ” [Φραγκίσκος, Fratelli Tutti, 154]. Πράγματι, εἶναι περισσότερο ἀναγκαῖο ἀπὸ ποτὲ νὰ ἐπανεξετάσουμε μὲ τόλμη τὶς μορφὲς τῆς διεθνοῦς συνεργασίας» [ὁμιλία στὴν ἕδρα τοῦ FAO, 16 Ὀκτωβρίου 2025].
Ὑπὲρ τοῦ περιβαλλοντικοῦ ἀκτιβισμοῦ
Σὲ ὁμιλία του τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2025, στὴν διάσκεψη «Ἐνισχύοντας τὴν Ἐλπίδα γιὰ Κλιματικὴ Δικαιοσύνη», ὁ Λέων δήλωσε ὅτι οἱ πολίτες καὶ οἱ ὀργανώσεις πρέπει νὰ ἀσκήσουν πίεση στὶς κυβερνήσεις γιὰ τὴν ὑποτιθέμενη κλιματικὴ προστασία. «Ὅλοι στὴν κοινωνία, μέσῳ μὴ κυβερνητικῶν ὀργανώσεων καὶ ὁμάδων συνηγορίας, πρέπει νὰ ἀσκοῦν πίεση στὶς κυβερνήσεις, ὥστε νὰ ἀναπτύξουν καὶ νὰ ἐφαρμόσουν αὐστηρότερους κανονισμούς, διαδικασίες καὶ ἐλέγχους».
Τὸ ἐπίσημο μήνυμα τοῦ Πάπα Λέοντα γιὰ τὴν 10η Παγκόσμια Ἡμέρα Προσευχῆς γιὰ τὴ Φροντίδα τῆς Δημιουργίας, μὲ ἡμερομηνία 30 Ἰουνίου 2025 ὑποστηρίζει πὼς «Ἡ περιβαλλοντικὴ δικαιοσύνη —ποὺ διακηρύσσεται ἐμμέσως ἀπὸ τοὺς προφῆτες— δὲν μπορεῖ πλέον νὰ θεωρεῖται μία ἀφηρημένη ἔννοια ἢ ἕνας μακρινὸς στόχος. Εἶναι μία ἐπείγουσα ἀνάγκη ποὺ περιλαμβάνει πολὺ περισσότερα ἀπὸ τὴν ἁπλῆ προστασία τοῦ περιβάλλοντος. Διότι ἀποτελεῖ ζήτημα δικαιοσύνης — κοινωνικῆς, οἰκονομικῆς καὶ ἀνθρώπινης. Γιὰ τοὺς πιστοὺς ἀποτελεῖ ἐπίσης καθῆκον ποὺ ἀπορρέει ἀπὸ τὴν πίστη, καθὼς τὸ σύμπαν ἀντανακλᾶ τὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, στὸν ὁποῖο δημιουργήθηκαν καὶ λυτρώθηκαν τὰ πάντα. Σὲ ἕνα κόσμο, ὅπου οἱ πιὸ εὐάλωτοι ἀπὸ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὶς ἀδελφές μας εἶναι οἱ πρῶτοι ποὺ ὑφίστανται τὶς καταστροφικὲς συνέπειες τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς, τῆς ἀποψίλωσης τῶν δασῶν καὶ τῆς ρύπανσης, ἡ φροντίδα γιὰ τὴ δημιουργία γίνεται ἔκφραση τῆς πίστης καὶ τῆς ἀνθρωπιᾶς μας».
Εἶναι ξεκάθαρο ὅτι ὁ Λέων, ὅπως ἐπιχείρησε νὰ μετατρέψει τὴν Ρωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία σὲ ΜΚΟ ὑποδοχῆς προσφύγων, ἐπιχειρεῖ νὰ τὴν διαμορφώσει καὶ σὲ ΜΚΟ πράσινων ἀκτιβιστῶν! Ἂν βέβαια ἐπιδιώκει πραγματικὰ τὴν προστασία τοῦ κλίματος, ἂς κάνει κάλεσμα στοὺς δῆθεν ἀνησυχοῦντες γιὰ τὸ κλῖμα πλουτοκράτες τοῦ πλανήτη ποὺ σὲ ΗΠΑ, Εὐρώπη καὶ Κίνα ἐπενδύουν 7 τρισεκατομμύρια κτίζοντας data centers ποὺ ὑπερθερμαίνουν τὸ κλῖμα καὶ καταναλώνουν ἀπίστευτες ποσότητες ἠλεκτρισμοῦ καὶ νεροῦ. Ἂς τοὺς ὑποδείξει τὴν τεράστια οἰκολογικὴ καταστροφὴ ποὺ θὰ προκαλέσουν. Ἀλλὰ φυσικὰ δὲν τολμάει νὰ συγκρουστεῖ μαζί τους, οὔτε νὰ καταδείξει τὴν ὑποκρισία τους.
