Φανερώθηκε ο δαίμονας κάνοντας πως είναι ο Χριστός.

mike
By
16 Views
4 Min Read

Ένας από τους αδελφούς με ρώτησε: «Πες μας, τι οράματα βλέπεις». Εγώ του είπα:

«Τα οράματα εγώ ο αμαρτωλός δεν τα ζητάω από το Θεό να τα δω. Αυτό είναι αντίθετο στο θέλημά του κι είναι δρόμος πλανεμένος. Αν όμως ο Θεός θέλει να γίνει κάποιο θαύμα, ακόμη και ανάσταση νεκρού, δεν βλάπτεται ο δούλος του Θεού από υπερηφάνεια ή από μάταια καύχηση. Διότι αν δεν ήθελε ο Θεός, ούτε καν θα έβλεπε ότι η Πρόνοια κυβερνά τα πάντα.

Άκουσε τώρα ένα μεγάλο όραμα: Αν δεις άνθρωπο αγνό και καθαρό, αυτό είναι μεγάλο όραμα. Τι μεγαλύτερο όραμα υπάρχει απ’ αυτό, να βλέπεις τον αόρατο Θεό μέσα στον ορατό άνθρωπο, που είναι ναός του; Έτσι ας εννοήσουμε και το διορατικό χάρισμα των αγίων, με το οποίο έβλεπαν τις σκέψεις των ανθρώπων, όπως στην περίπτωση του Ελισσαίου με τον Γιεζί. Πραγματικά, όταν ο Κύριος που είναι μέσα τους και ερευνά τα πάντα, τους αποκαλύπτει κάτι, τότε είναι διορατικοί.

Αν δεν τους φανερώσει τίποτε, τότε είναι όπως οι άλλοι άνθρωποι. Πάντως έχουν ένα άλλο αδιάκοπο διορατικό να βλέπουν τον Κύριο. Αυτό έλεγε ένας απ’ αυτούς: «Προωρώμην τον Κύριο ενώπιον μου δια παντός» (Ψαλμ. ιε ́). Δεν κρίνεται κανείς, διότι δεν βλέπει κρυφά πράγματα, κρίνεται όμως εάν μοιάζει με εκείνους που κατακρίνονται από το άγιο Πνεύμα στον ψαλμό που λέει: «Ου προέθεντο τον Θεό ενώπιον αυτών» (Ψαλμ. νγ’). (Στο ίδιο έργο, σελ. 67-68).

• Όταν τα άκουγαν αυτά [περί μιας οπτασίας του αγίου Παχωμίου], θαύμασαν, και ιδίως διότι με την θέληση του Κυρίου, εάν έβλεπε τίποτε από τα άγνωστα πράγματα, δεν τους το φανέρωνε, παρά μόνο όσα συντελούσαν στην πίστη και στην οικοδομή.

Μια άλλη φορά, καθώς έπλεκε πάλι μια ψάθα, φανερώθηκε ο δαίμονας κάνοντας πως είναι ο Χριστός. Φυσικά, οι δαίμονες δεν έχουν την εξουσία ούτε να εμφανισθούν σε κάποιον, ούτε να του υποβάλουν κακό λογισμό, αν δεν το παραχωρήσει ο Θεός.

Και καθώς ο άγιος είχε το χάρισμα της διακρίσεως των πνευμάτων, ώστε να διακρίνει τα πονηρά από τα καλά, καθώς είναι γραμμένο (Α ́ Κορινθ. ιβ ́ 10), έκανε αμέσως τη σκέψη: «Όταν υπάρχει οπτασία των αγίων, οι λογισμοί ή η σκέψη του ανθρώπου σταματάει εντελώς. Και δεν βλέπει αυτός τίποτε άλλο, παρά μόνο την αγιότητα του οράματος. Τώρα όμως εγώ βλέποντας αυτό, διατηρώ την σκέψη μου και τον λογισμό μου. Άρα ο δαίμονας με απατά. Δεν πρόκειται για αγαθό πνεύμα».

Βλέποντας ο δαίμονας ότι έκανε αυτές τις σκέψεις ο άγιος, άρχισε να του αφαιρεί τη σκέψη. Εκείνος όμως σηκώθηκε με την πίστη του Χριστού, άπλωσε το χέρι του σαν για να πιάσει τον δαίμονα και τον φύσηξε στο πρόσωπο. Εκείνος εξαφανίστηκε. (Στο ίδιο έργο, σελ. 112-114).

Γεροντικό περί ονείρων και οραμάτων.

ΑΓΙΟΙ ΠΑΧΩΜΙΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΔΩΡΟΣ.

Γεροντικό περί ονείρων και οραμάτων. Διδαχές και παραδείγματα.
εκδ. Ιερού Κοινοβίου Οσίου Νικοδήμου, Γουμένισσα, 3η έκδοση 2004.

Μέγας Κωσταντίνος ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

add
Share This Article