Σχέδιο τοῦ Δημητρίου Πελεκάση προοριζόμενο γιὰ τὴν ἁγιογράφηση τῆς Ἐκκλησίας
τοῦ Ἁγίου Γερασίμου στὴν Πολυκλινικὴ Ἀθηνῶν, ἔτος 1938.
Ὁ Ἅγιος Γεράσιμος Κεφαλληνίας κοιμήθηκε ἐν Κυρίῳ στὶς 15 Αὐγούστου 1579, γιορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου καὶ τῆς Μονῆς Του, πρᾶγμα ποὺ παρακαλοῦσε καὶ ὁ ἴδιος στὴν προσευχή Του. Ἐνταφιάσθηκε νότια τοῦ Καθολικοῦ τῆς Μονῆς. Μετὰ ἀπὸ δύο χρόνια κάποια δαιμονισμένη γυναῖκα ποὺ ποθοῦσε τὴν θεραπεία της ἦρθε στὴν Μονή. Κάποια νύκτα ὁ πονηρὸς δαίμονας κατακρήμνισε τὴν δύστυχη γυναῖκα στὸ πηγάδι τῆς Μονῆς γιὰ νὰ τὴν πνίξει. Ἐκείνη τὴν στιγμὴ οἱ μοναχὲς ἄκουσαν τὴν γλυκιὰ φωνὴ τοῦ Ἁγίου νὰ τὶς προτρέπει νὰ τρέξουν στὴν αὐλή. Ἐκεῖ βρῆκαν τὴν γυναῖκα νὰ στέκεται βρεγμένη καὶ μὲ ἀνοικτὰ τὰ πόδια στὰ χείλη τοῦ πηγαδιοῦ, διηγούμενη μὲ δάκρυα ὅτι ἔγινε γιὰ τὴν σωτηρία της μὲ τὴν μεσιτεία τοῦ θαυματουργοῦ Ἁγίου. Ἐκεῖνος τὴν τράβηξε ἀπὸ τὰ μαλλιὰ καὶ τὴν ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὸ ἀκάθαρτο πνεῦμα.
Τὸ θαυμαστὸ πηγάδι τοῦ Ἁγίου Γερασίμου
Ὅταν πανηγυρίζει ὁ Ἅγιος καὶ λιτανεύεται τὸ Ἱερό του σκήνωμα, τὸ πηγάδι αὐτὸ μὲ ἐντυπωσιακὸ τρόπο συμμετέχει στὸν ἑορτασμό.
Στὶς δύο μεγάλες πανηγύρεις, στὶς 16 Αὐγούστου, ποὺ ἑορτάζεται ἡ κοίμησης τοῦ καὶ στὶς 20 Ὀκτωβρίου ποὺ ἑορτάζεται ἡ Ἀνακομιδὴ τοῦ Λειψάνου του εἶναι καθιερωμένο νὰ γίνεται περιφορὰ τοῦ σκηνώματός του. Ὅταν ἡ λιτανεία φτάσει στὸ πηγάδι ποὺ ἔχει ἀνοίξει ὁ Ἅγιος Γεράσιμος, γίνεται στάση καὶ ἀναπέμπονται δεήσεις. Τὴ στιγμὴ αὐτὴ λαμβάνει χώρα κάτι τὸ καταπληκτικό. Τὸ νερὸ τοῦ πηγαδιοῦ ἀνεβαίνει μέχρι τὸ χεῖλος, λὲς καὶ θέλει νὰ ἀντικρύσει καὶ νὰ προσκυνήσει τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου καὶ οἱ Χριστιανοὶ εἴτε μὲ κάποιο δοχεῖο εἴτε μὲ τὰ χέρια τους παίρνουν νερὸ νὰ πιοῦν καὶ νὰ εὐλογηθοῦν.
Μόλις περάσει ἡ ἡμέρα τῆς ἑορτῆς καὶ ἀκριβέστερα μόλις περάσει ἡ 12η νυχτερινὴ ὥρα, ἡ στάθμη τοῦ νεροῦ ἔχει χαμηλώσει καὶ ἔχει ἐπανέλθει στὸ σημεῖο ποὺ βρίσκονταν προηγουμένως. Αὐτὴ ἡ θαυματουργία τὰ τελευταῖα χρόνια δὲν πραγματοποιεῖται.
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Τὸ θαῦμα τῆς Πίστεως» τοῦ Ἀρχιμανδρίτη Δανιὴλ Γουβάλη.

Απολυτίκιο Αγίου Γερασίμου
Ἦχος α’. Αὐτόμελον.
Τῶν Ὀρθοδόξων προστάτην καὶ ἐν σώματι ἄγγελον, καὶ θαυματουργὸν θεοφόρον νεοφανέντα ἡμῖν, ἐπαινέσωμεν πιστοὶ θεῖον Γεράσιμον· ὅτι ἀξίως παρὰ Θεοῦ ἀπείληφεν, ἰαμάτων τὴν ἀέναον χάριν· ῥώννυσι τοὺς νοσοῦντας, δαιμονῶντας ἰᾶται· διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτόν, βρύει ἰάματα.