Διάφορα γραπτὰ μηνύματα τῆς Γερόντισσας Γαλακτίας ὅπου καταγράφει θεϊκὲς ἐμπειρίες καὶ σκέψεις της.
13/11/2011
Ἔχω ἀνεξόφλητη ὑποχρέωση στον Μιχαήλ Ἀρχάγγελο. Εἶναι τό καμάρι μου. Ὁ μετά Χριστόν καί Παναγία ἀγαπημένος μου. Πολλά σᾶς τά κρύβω ἀπό ὅσα μοῦ κάνει. Θὰ σοῦ πῶ κάτι, πού τό εἶπα μόνο στόν Ἀντώνη μας. Εἶναι προχθεσινό. Ἕνα πρωινό τήν περασμένη ἑβδομάδα μοῦ τελείωσε τό φιαλάκι στό γκαζεράκι πού ψήνουμε τόν καφέ. Ἤθελα να φτιάξω ἕνα ζεστό γιατί νήστευα. Ἔπρεπε να πάρω τά χάπια μου. Ὁ Ἀντώνης δέν θά ἐρχόταν γιατί εἶχε ἄρρωστο τόν θεῖο του. Περίμενα νὰ ἐμφανισθεῖς ἐσύ. Ὅμως θυμήθηκα ὅτι λειτουργοῦσες. Πῆγα πάνω ἀπό τό κρεβάτι μου καί ἱκέτευσα τόν Ἀρχάγγελο: «Βλέπεις, τοῦ εἶπα, πόσο παραμορφωμένα εἶναι τά χέρια μου. Δέν μπορῶ μόνη μου νά ἀλλάξω τό φιαλάκι. Στείλε μου κάποιον σε παρακαλῶ». Ταυτόχρονα, ἄκουσα θόρυβο στήν κουζίνα. Μπά -εἶπα- ποιός νά εἶναι ἄραγε; Ἡ πόρτα εἶναι κλειδωμένη. Ἔτρεξα καί πῆγα. Βρῆκα τό γκαζάκι μετακινημένο καί τό φιαλάκι ἀλλαγμένο… Πῶς νά μήν ἀγαπῶ τὸν Ἀρχάγγελο!
25/05/2012
Εἶναι ἐντροπή νά λέμε ὅτι εἴμαστε ἀπόγονοι τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ Μακρυγιάννη, τοῦ Κόρακα. Ντροπή μας! «Θρηνοῦν» οἱ ψυχές τῶν ἡρώων μας. Καταντήσαμε διεφθαρμένος λαός! Ἐδά, καλλωπίζονται οἱ ἄνδρες σάν τίς γυναῖκες, καί οἱ γυναῖκες μιλοῦν σάν τούς νταλικέρηδες. Κάνουνε τσι ἄντρες! Ἀκοῦς καί λένε: «ἄντε ρέ …». Ἐπαέ, παιδί μου, κάνει ὁ καθένας ὅ,τι τοῦ πεῖ ὁ λογισμός. Τά πάθη κυβερνοῦνε. Αὐτό θά εἶναι κατάντια. Ζητοῦνται ἄνθρωποι. Εὐτυχῶς μετανοοῦν πολλοί. Θέλουμε ὅμως ἀκόμη δουλειά… ἔπρεπε νά ἔχω τήν δύναμη τήν σωματική καί τήν ὑποδομή να κάνω αὐτό πού ἐπιθυμῶ. Νά βγῶ στήν πιό ψηλή κορυφή τῆς Ἑλλάδος καί νά φωνάξω μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς μου: «Ἕλληνες, ἀδελφοί, ξαναγίνετε μαθητές τοῦ Χριστοῦ».
13/06/2012
Ἡ ἁρπαγή στήν προσευχή ἔρχεται σε στιγμή πού δέν περιμένεις. Σήμερα, 13-6-2012, μέ ἔπιασε στον νιπτῆρα τοῦ καμπινέ. Ἐνῶ πλενόμουν ἦρθε κῦμα θείου ἔρωτα. Ἄρχισα ὥρα πολλή να προσεύχομαι, να κλαίω καί νά φωνάζω. Ήταν ἀνοιχτή ἡ πόρτα, περνοῦσαν γείτονες, μέ θωροῦσαν, μέ γροικοῦσαν (μέ ἔβλεπαν, μέ ἄκουαν), ἀλλά ἐγώ ἀγνοοῦσα τούς πολλούς καί ἀσχολούμουν μέ τόν Ἕνα. Ἐπανῆλθα μετά ἀπό ἀρκετή ὥρα. Εὐχαριστῶ τόν Κύριό μου καί γι’ αὐτή τήν δωρεά του.
22/01/2013
Μιά μέρα, ἄκουσα τὰ ἀλβανάκια τῆς γειτονιᾶς νά φωνάζουν: «Γιαγιά Γαλάτα, γιαγιά Γαλάτα». Βγῆκα ἔξω καί εἶδα ἕνα τεράστιο σμῆνος ἀπό φτερωτά μεγάλα μυρμήγκια, νά ἔχει γεμίσει τό τοιχεῖο τοῦ ἀπέναντι σπιτιοῦ. Τόσα πολλά, πού δέν φαινόταν τοῖχος. Τα παιδιά τὰ εἶδαν, τρόμαξαν καί μοῦ φώναζαν. Τότε ἐγώ ἔκανα τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ. Τά σταύρωσα καί τούς εἶπα: «Τί γυρεύετε ἐδῶ τόσα πολλά. Φύγετε γρήγορα γιατί φοβοῦνται τά παιδιά». Δέν πρόλαβα νά τό τελειώσω καί ἔγιναν σάν ἕνα μαῦρο σύννεφο ὅλα μαζί καί ἐξαφανίσθηκαν… Εἴδατε ἡ δύναμις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ;
22/01/2013
Ἔχω ἰδεῖ πολλά σημεῖα ἀπό τήν δύναμη τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Δέν θέλω να μιλάω. Ὑπάρχει κίνδυνος νά παρεξηγηθώ. Δέν καταλαβαίνουν ὅλοι. Εἶναι καί ὁρισμένοι πού παρανοοῦν καί βγάζουν λάθος συμπεράσματα γιά μένα. Ἕνα μόνο θά σοῦ πῶ: Ἡ δύναμις τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι τὸ πᾶν! Ὅποιος τό ζήσει αὐτό τό ἀνεξήγητο μυστήριο, δέν θέλει ἔπειτα τίποτα ἄλλο…
01/03/2013
Μέ συγκλονίζει καί μέ κατασυντρίβει ἡ ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Λές καί μεταβάλλεται σ’ ἕνα μικρό κοπέλι καί το
στέλνω στίς παραγγελιές. Δέν προλαβαίνω νά σκεφθῶ ἤ νά ζητήσω κάτι καί τό βλέπω μπροστά μου. Πόσο καλός εἶναι ἐκεῖνος καί πόσο μαγαρισμένη καί ἄθλια ἐγώ. Μοῦ καλύπτει τίς ἀνάγκες, ἐνῶ θά ἔπρεπε νὰ μοῦ δίνει νά πίνω νερό ἀπό τούς βόθρους τῆς Νέας Υόρκης, γιατί τοῦ χωριοῦ μου εἶναι καθαροί. Ἀλήθεια; Τί ἀνταποδώσομεν τῷ Κυρίῳ;
30/04/2013
Δέν ξέρω ἄν συμβαίνει σ’ ἐσένα, ἀλλά ἐγώ εἶμαι ἀκριβῶς ἐκεῖ πού εὑρίσκονται τά πρόσωπα πού μιλάω. Βλέπω τήν ἀδελφή μου ἐκεῖ πού κάθεται καί μιλάω σάν σε προσωπική ἐπικοινωνία. Μοῦ τό ἔδωσε φαίνεται ὁ Θεός, ἐπειδή εἶμαι ἀνήμπορη νά πηγαίνω στό Ἡράκλειο πραγματικά, ὁπότε κάτι βλέπω καί εὐχαριστιέμαι…
20/05/2013
Τά «γλυκάδια» πού δίνει ὁ Θεός στήν ψυχή, συμβαίνουν ἀπρόοπτα, ὅταν ὁ Θεός τό θελήσει. Δέν ἐπιζητοῦνται ἀπό ἐμένα. Συνήθως ἔρχονται, ὅταν φουντώσει μέσα μου ἡ μετάνοια. Εἶναι θεϊκές παρηγοριές. Συμβαίνουν ἀθόρυβα καί ἥσυχα. Συγκλονίζει βέβαια τήν ψυχή τό φοβερό μυστήριο τῆς Τριαδικῆς Θεότητας, ἀλλά ἔχω εἰρήνη, ἀνείπωτη χαρά, ἠρεμία. Ἐκεῖνο τό φῶς περιτυλίγει σάν θεϊκή κουβέρτα τήν ψυχή καί τήν θερμαίνει, τήν ξεκουράζει… μετά ἔχω ἔντονη ἐπιθυμία νά κατακτήσω τήν πνευματική τελειότητα, ἀλλά νοιώθω πολύ ἀνάξια. Βλέπω τί εἶναι ὁ Θεός καί τί εἶμαι ἐγώ…
31/05/2013
Κάθε πρωΐ, περιμένω μέ λαχτάρα νά ἀκούσω τό Εὐαγγέλιο ἀπό τήν ἀκολουθία τῆς «Πειραϊκῆς Ἐκκλησίας». Ἀκουμπῶ τήν κεφαλή μου στό τραπέζι καί τά μάτια μου τρέχουν βροχή… Βλέπω μπροστά μου τά γεγονότα πού ἀκούγονται… σάν νά εἶμαι ἐκεῖ…
31/05/2013
Στούς δαίμονες πού ἔρχονται, δέν δίνω πιά καμμιά σημασία. Ἐσιχάθηκά τσι μπλιό (πιά). Μπαίνουνε-βγαίνουνε, οὔτε κἄν τούς δίνω προσοχή…
Πηγή: «Γερόντισσα Γαλακτία. Ἡ Βλέπουσα», Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου, ἐκδ. Ἱερὰ Μονὴ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου (Πελαγίας), Α’ ἔκδοση 2026
