Χαίρεται.
” Πιστεύω, Κύριε, βοήθει μου τη απιστία “.
Εάν η πίστη μου είναι ασθενής και χρειάζομαι βοήθεια .
Για να φουντώσει ,να δυναμώσει η πίστη μου ,εάν θέλω να με βοηθήσει ,τι θα κάνει ο ΘΕΟΣ ;
” ὃν γὰρ ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει, μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται “
Θα μου στείλει πειρασμούς ,μάστιγες ,δοκιμασίες ,κλάματα ,ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ
θα με οργώσουν για να γίνω το κατάλληλο χωράφι ,ώστε όταν πέσει ο σπόρος ,ο ΛΟΓΟΣ του , τότε να καρποφορήσει .
“Εν τη υπομονή ημών κτήσασθε τας ψυχάς ημών “
Στην συνταγή ,στην οικονομία του ΘΕΟΥ ,με σκοπό την αύξηση της πίστης ,εγώ θα κάνω μόνο υπομονή στον πόλεμο των λογισμών , αυτός είναι ο σταυρός μου ,νοητός …
“Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.”
Θέλω να αποκτήσω πίστη ; τότε υπομονή και υπακοή στον Χριστό και όχι “εγώ έχω την γνώμη “ ή “ξέρετε εγώ λέω ” τότε θα πέφτω και θα ξανά πέφτω .
Τότε απλά …υποδείξεις κάνει ο πηλός ,το χώμα στον πλάστη του ,έως να συντριβεί …
“ὡς σκεύη κεραμέως συντρίψεις αὐτούς ” τους λογισμούς ,αλλά και κάθε εχθρό και πολέμιο ,με την χάρη του Θεού .
που θα βρω τον Χριστό ;
Στο μυστήριο της εξομολόγησης ,θα μάθω ,θα έρθω πρόσωπο πρός πρόσωπο με την ΑΛΗΘΕΙΑ και θα μάθω την πάσα ΑΛΗΘΕΙΑ και τι πρέπει να κάνω .
Εκεί ξεκινά η ΥΠΟΜΟΝΗ και η ΥΠΑΚΟΗ κόντρα στο πονηρό θέλημα μου ,που έχει βγάλει ρίζες ,κλαριά και πικρούς καρπούς μέσα μου .
“Η Βασιλεία των Ουρανών βιάζεται και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν”
Αν δεν ασκήσω ΒΙΑ στο ΕΓΩ μου ,και εναντίωση σε αυτό που μου υποβάλλει ο εαυτός μου ,οι λογισμοί μου ,αν δεν υπακούσω την ΑΛΗΘΕΙΑ της εξομολόγησης , με υπομονή και υπακοή ,δεν θα αυξηθεί η ΠΙΣΤΗ μου ..
Θα σωθούν οι “Χαναναίοι” …
Θα βρεθούν “Χαναναίοι” και Χαναναίες” αλλόθρησκοι που θα
“κραυγάζουν ἐλέησόν με, Κύριε “και η πίστη τους τότε θα τους σώσει .
Γιατί αυτή είναι η προϋπόθεση της σωτηρίας ,εκεί καταλήγουν όλα ,η ΠΙΣΤΗ .
Η απόλυτη εμπιστοσύνη στα βήματα που υποδεικνύει ο Χριστός που πηγαίνει μπροστά
“οἱ δὲ υἱοὶ τῆς βασιλείας ἐκβληθήσονται εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον”
Κάποια στιγμή έρχεται η ώρα της “καταιγίδας “ , του κατακλυσμού ,του φόβου , της απελπισίας , που τίποτα δεν μπορεί να με σώσει η ώρα της μάστιγας…
Τότε δεν θα με σώσει κανένα αξίωμα , κανένα απολύτως έργο μου , καμία ικανότητα ή ιδιότητα μου ,δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στον ΘΕΟ
παρά μόνο η ΠΙΣΤΗ μου στο ΕΛΕΟΣ του ΘΕΟΥ .
Έτσι στάθηκαν μπροστά στον Χριστό όσοι θεραπεύτηκαν ,έτσι στέκονται όσοι θεραπεύονται ,αυτό σημαίνει ΠΙΣΤΗ .
Απαξίωση του ΕΓΩ και πλήρη εμπιστοσύνη στον ΘΕΟ
Ψαλμός 122.
“ἰδοὺ ὡς ὀφθαλμοὶ δούλων εἰς χεῖρας τῶν κυρίων αὐτῶν, ὡς ὀφθαλμοὶ παιδίσκης εἰς χεῖρας τῆς κυρίας αὐτῆς, οὕτως οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν”.
Αυτή μου η ΠΙΣΤΗ στο ΕΛΕΟΣ του ΘΕΟΥ ,αυτή μου η γνώση των γνώσεων στην “καρδιά ” μου , αυτή η επίγνωση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ ,σαν το μωρό που δεν μπορεί να κάνει τίποτα και περιμένει να το ταΐσουν ,σαν το παιδάκι που κοιτά τα χέρια μας ,περιμένοντας …
“Εάν μή στραφῆτε καί γένησθε ὡς τά παιδία, οὐ μή εἰσέλθητε εἰς τήν Βασιλείαν τῶν Ουρανῶν “
Ένα “παιδί “ τα περιμένει όλα από τον πατέρα του ,τους γονείς του ,εκεί είναι η ελπίδα του ,εκεί νοιώθει ασφάλεια ,εκεί πιστεύει , εκεί εμπιστεύεται ,εκεί έχει την ΠΙΣΤΗ του …
“μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις.”
Γίνεσαι παιδί όταν κάνεις ότι μπορείς ,πιστεύεις όμως ότι και να κάνεις δεν θα είναι ποτέ αρκετό .
Έχεις εμπιστοσύνη στον ΠΑΤΕΡΑ , ότι δεν υπάρχει για αυτόν αδιέξοδο ,για να σε σώσει
Αν κάνεις υπομονή και υπακοή και τα αφήσεις σαν παιδί όλα σε αυτόν ,τότε μόνο γίνεται το θαύμα ,τοτε μόνο “βλέπεις ” τον ΘΕΟ ..
Καλή φώτιση και αρχή μετανοίας
Γ.Μ
