Δρ Χαραλάμπης Μ.Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας
Μετὰ ἀπὸ μακροχρόνια περιπέτεια ὑγείας ἔφυγε σήμερα γιὰ νὰ συναντήσει τὸν οὐράνιο Νυμφίο της Χριστὸ ἡ Γερόντισσα Χρυσοβαλάντη, ἡ προεστῶσα τοῦ Ἡσυχαστηρίου τῆς Ἁγίας Εἰρήνης Χρυσοβαλάντου τῶν Ροβιῶν Εὐβοίας.
Μεταδημότευσε γιὰ τὰ πολυπόθητα σκηνώματα τοῦ οὐρανοῦ ἡ Γερόντισσα μὲ τὴν πνευματικὴ γλυκύτητα, τῆς μέγιστη ἀρετῆς τῆς διακρίσεως, τὸ γνήσιο Ὀρθόδοξο φρόνημα, τὴν διδακτικὴ ἐμπειρία ποὺ ἄγγιζε τὶς ψυχὲς τῶν πιστῶν, τὴν αὐστηρότητα τοῦ ἤθους καὶ τὸν ἀγώνα γιὰ ἐπιστροφὴ στὶς ρίζες μας, στὶς πατρικές μας παραδόσεις.
Ἡ Γερόντισσα Χρυσοβαλάντη διακρινόταν γιὰ τὸν Χρυσοστομικό της λόγο, τὸν ἐλεκγτικό, γιὰ τὴν προσευχητικὴ δύναμη τοῦ προφήτη Ἠλία, γιὰ τὸ ἀσκητικὸ βίωμα τῶν παλαιῶν μητέρων τῆς ἐρήμου, γιὰ τὴν ἀφοσίωση στὴν ἐντολὴ τοῦ Παύλου: «δοῦλον Κυρίου δεῖ διαδακτικὸν εἶναι» (Β΄ Τιμ. β΄ 24), γιὰ τὴν φιλοξενία τοῦ ὁσίου Ἐφραίμ, τοῦ Ξενοδόχου, γιὰ τὶς κρυφὲς ἐλεημοσύνες τοῦ Κορνηλίου καὶ τῆς Ταβιθᾶς.
Πάνω ἀπὸ ἕς αὐτὲς τὶς ἀρετὲς διακρινόταν ἡ Πειραιώτισσα μὲ τὴν Μανιάτκη καταγωγὴ γιὰ τὴν ὁλική της ἀφοσίωση στὸν Νυμφίου Χριστὸ καὶ τὴν ἐξ αὐτῆς ἀπορρέουσαν ἐπιθυμίαν τοῦ Παραδείσου, τοῦ αἰώνιου «σὺν Χριστῷ εἶναι» ( Φιλ. α΄ 23).
More Read
Αὐτὸς ὁ πόθος, ποὺ τὶς τελευταῖες ἡμέρες τῆς ἔμπονης ἐπὶ γῆς παρουσίας της ἦταν ἔντονος καὶ τὸν φώναζε σὲ γιατροὺς καὶ νοσηλευτές, ἀποτελοῦσε τὴν κινητήρια δύναμη τῆς πνευματικῆς ζωῆς τῆς Γερόντισσας, ἡ ὁποία μετέτρεπε τὴν καθημερινότητά της σὲ πορείαςπρὸς τὴν αἰώνια ἀγάπη, πρὸς τὴν λύτρωση.
Ἔλεγε διδάσκοντας τὶς ὑποτακτικές της καὶ τὰ πλήθη τῶν προσκυνητῶν τοῦ Ἡσυχαστηρίου της ὅτι ὁ πόθος τοῦ Παραδείσου εἶναι ἡ βαθιὰ ἐπιθυμία τῆς ψυχῆς νὰ ἐπιστρέψει στὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεό. Καὶ τοῦτο γιατὶ ὁ ἄνθρωπος πλάσθηκε γιὰ τὴν αἰωνιότητα, καὶ ἡ καρδιά του ἀναζητᾶ τὴν ἀληθινὴ χαρὰ καὶ εἰρήνη, αὐτὴν ποὺ μόνο ὁ Χριστὸς μᾶς δίνει.
Ὁ Παράδεισος δὲν εἶναι ἁπλὸς τόπος, τόσο ὄμορφος ποὺ δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ τὸν περιγράψει, ἀλλὰ ἡ φωτολαμπὴς παρουσία τοῦ Θεοῦ. Ἔλεγε ἡ Γερόντισσα ὅτι καὶ ὅλα τὰ ἀγαθὰ νὰ ἀποκτήσει κάποιος, αὐτὰ δὲν χορταίνουν τὴν ψυχή. Ὁ πόθος τοῦ παραδείσου ἀπαιτεῖ κάθαρση ἀπὸ τὰ πάθη, καρδιακὴ προσευχή, ταπείνωση, ὑπακοή, ὑπομονή, ἀγωνιστικὸ φρόνημα.
More Read
Εἶναι ἡ νοσταλγία τῆς οὐράνιας πατρίδας μας. Ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου μοιάζει σὰν ἕνα πουλὶ ποὺ βρέθηκε μακριὰ ἀπὸ τὴν φωλιά του. Ὅσα πλούτη, ὅσες χαρὲς καὶ ἂν τῆς δώσει αὐτὸς ὁ κόσμος, ἐκείνη νιώθει ξένη. Στενοχωριέται, ἀσφυκτιᾶ, ἐπειδὴ πλάσθηκε γιὰ τὰ μεγάλα, γιὰ τὰ αἰώνια. Αὐτὸς ὁ «ἅγιος καημὸς» εἶναι τὸ μεγαλύτερο δῶρο τοῦ Θεοῦ στὴν ὕπαρξή μας. Εἶναι ἡ κινητήρια δύναμη ποὺ μᾶς ξυπνᾶ τὸ βράδυ γιὰ προσευχὴ καὶ μᾶς κρατᾶ ὄρθιους στὶς θλίψεις, ποὺ μᾶς δίνει δύναμη στὶς στιγμὲς κάθε μας ἀδυναμίας.
Ὁ πόθος τοῦ παραδείσου συνεῖχε καὶ τὴν ψυχὴ τῆς μακαριστῆς Γερόντισσας Χρυσοβαλάντης, ποὺ δὲν ἄφηνε χρονικὴ στιγμὴ τῆς ζωῆς ποὺ νὰ μὴν εἶναι εὐάρεστη στὸν ποθεινό της Νυμφίο. Προσευχή, διδασκαλία, μελέτη, ἄσκηση, φιλανθρωπία, ἦταν τὰ στοιχεῖα ποὺ κοσμοῦσαν τὴν καθημερινότητά της.
Καὶ ὁ πόθος της πραγματοποιήθηκε σήμερα στὶς …. Αὐγούστου, ὅπου «μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν» (Ἰωάν. ε΄ 24), εἰς τὴν κατάπαυσιν τῶν ἁγίων, εἰς τὴν ἀνθοστόλιστη πάμφωτη παστάδα, ὅπου τὴν περίμενε ὁ οὐράνιος Νυμφίος της νὰ τὴν ὑποδεχθεῖ λέγοντας: «Εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου» Ματθ. κε΄ 21).
