(ηλεκτρονικές ταυτότητες, εμβολιασμούς, κατασχέσεις, άδειασμα λογαριασμών, σφράγισμα του αντιχρίστου, σεισμούς, τσουνάμι, βιασμούς, πείνα, δίψα, επιδημίες, απώλεια οικείων προσώπων, επιθέσεις αλλοεθνών, αλλοθρήσκων, αθέων, κλπ.)
«Πάντοτε βοηθεί ο Θεός, πάντα προφθάνει, αλλά θέλει υπομονήν. Ακούει αμέσως όταν φωνάζομεν, αλλά όχι κατά την ιδική σου γνώμην.
Εσύ νομίζεις ότι δεν έφθασεν η αμέσως η φωνή σου εις τους Αγίους, εις την Παναγίαν μας, εις τον Χριστόν. Μα προτού εσύ να φωνάξεις, οι Άγιοι έσπευσαν εις βοήθειάν σου, γνωρίζοντες ότι θα τους επικαλεστείς και θα ζητήσεις την εκ Θεού προστασίαν τους.
Όμως εσύ μη βλέποντας πέραν αυτών που φαίνονται και μη γνωρίζοντας πώς ο Θεός κυβερνά τον κόσμον, θέλεις ευθύς ως αστραπή να εκπληρωθεί το αίτημά σου.
ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ: Ο Κύριος ζητά την υπομονήν. Θέλει να δείξεις την Πίστιν σου. Δεν είναι μόνο η προσευχή όπου να λέγει κανείς ωσάν παπαγάλος. Είναι ανάγκη να συνεργεί εις όσα εύχεται και κατόπιν να μάθει να περιμένει. Ιδού, ότι έγινεν ότι εχθές και προχθές επεθύμεις. Όμως εζημιώθης, διότι δεν είχες υπομονήν να αναμένεις. Οπότε θα κέρδιζες μαζί τα μεν και τα δε, πρόσκαιρα και αιώνια.
Τώρα θυμώνεις και αθυμείς και λυπείσαι, λογιζόμενος ότι βραδύνει να απαντήσει ο Ουράνιος Πατήρ. Καγώ σοι λέγω ότι και αυτό θα γίνει καθώς το επιθυμείς – χωρίς άλλο θα γίνει – αλλά θέλει πρώτα προσευχή εξ’ όλης ψυχής και κατόπιν να περιμένεις. Και όταν εσύ παύσεις να ενθυμείσαι το ζητούμενον και να το ζητείς, τότε θα σου έρθει ως δώρον της υπομονής και της καρτερίας σου. Όταν ευχόμενος και ζητών ΕΓΓΙΖΕΙΣ ΕΙΣ ΑΠΟΓΝΩΣΙΝ, τότε εγγύς σου η εκπλήρωσις του αιτήματος. Κάτι κρυπτόν πάθος θέλει να θεραπεύσει μέσα σου ο Χριστός και δι’ αυτό αναβάλλει να χορηγήσει το αίτημα.
Αν λάβεις ενωρίτερα, οπόταν εσύ απαιτείς μένει το πάθος σου αθεράπευτον. Ενώ αν περιμένεις, λαμβάνεις και το ζητούμενον και του πάθους την θεραπείαν. Και τότε χαίρεις μεγίστην χαράν και ευχαριστείς θερμώς τον Θεόν όπου τα πάντα σοφώς οικονομεί και όλα προς το συμφέρον μας κάμνει.
Δεν ωφελεί λοιπόν, εάν αθυμείς, εάν στεναχωρήσαι, αν λέγης λόγια. Πρέπει να κλείνης το στόμα. Κανείς να μην σε εννοή. Και να βγαίνει καπνός από τα μάτια και όχι από τη μύτη. Όχι να ξεφυσάς, δήθεν να ξεθυμάνης, αλλά να γαληνεύης. Και δια της υπομονής και μακροθυμίας να καίης τον διάβολον.
Εγώ, μάρτυς μου ο Κύριος ο απολλύων πάντας τους λαλούντας το ψεύδος, μεγάλως ωφελήθην από αυτό που σου λέγω. Τόσον ήτον οι πειρασμοί, ώστε να νομίζεις από τον πόνον ότι θα βγει η ψυχή σου ως εκ καμίνου πυρός. Και όμως, αφού παρέλθει η δοκιμασία, έρχεται τόση παράκλησις, ωσάν να είσαι μέσα εις τον Παράδεισον χωρίς σώμα. Σε αγαπά ο Χριστός, σε αγαπά η Παναγία μας, σε επαινούν οι Άγιοι, οι Άγγελοι σε θαυμάζουν.
Βλέπεις πόσα αγαθά προξενούν οι πειρασμοί και οι θλίψεις; Λοιπόν εάν θέλεις να ιδείς, να γευθείς και συ Αγάπην Χριστού υπόμεινον εις ότι σου έλθει.
Όχι όπου αρέσεις εσύ, αλλά όπου θέλει ο Κύριος να σε δοκιμάσει.
Ουδέν είναι αυτά που κάμνομεν εμείς προαιρετικώς, όσον ανώτερα μυριοπλασίως είναι εκείνα όπου μας στέλνει ο Κύριος παρά την προαίρεσιν.
Βάστα την ψυχούλαν σου στερεάν, λογιζόμενος ότι ΚΟΥΤΣΟΙ ΚΑΙ ΛΩΒΟΙ ΕΙΣ ΤΑ ΑΝΩ ΑΓΑΘΑ ΔΕΝ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ
Δι’ αυτό μας αφήνει τους πειρασμούς ο Χριστός, να καθαριζόμεθα από τας προλήψεις (σ.σ.: η ακούσιος μνήμη παλαιών αμαρτιών στην ασκητική ορολογία ονομάζεται «πρόληψις»). Αυτό είναι το σαπούνι και ο κόπανος όπου κτυπών μας λευκαίνει.
More Read
Και όσα ρούχα είναι στερεά χρησιμεύουν εις τον Νυμφίον. Όσα δεν υπομένουν τον κόπανον σχίζουν και ρίπτονται έξω στα άχρηστα.
Διατί λοιπόν και συ να μην ευχαριστείς τον Θεόν; Διατί να γογγύζεις; Εάν εγώ σου γράψω τους πειρασμούς όπου πάσχω δεν είναι δυνατόν να κρατήσεις. Κι όμως η Χάρις του Χριστού και της Παναγίας μας όλα τα διαλύει. Έχε υπομονήν. Διότι η Βασίλισσα Θεοτόκος και Κυρία των Όλων δε μας αφήνει. Αυτή προσεύχεται δι’ ημάς.
Δι’ αυτό ας βιασθούμεν ολίγο, εδώ. Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ
Απόσπασμα από το βιβλίο του Οσίου
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ
ΕΚΦΡΑCIC
ΜΟΝΑΧΙΚΗC
ΕΜΠΕΙΡΙΑC
(Επιστολή ΤΕCCΑΡΑΚΟΣΤΗ)
Ηλίας Σκουντριάνος
