Στὶς 15 Φεβρουαρίου 2024 ἡ σημερινὴ Κυβέρνηση, μὲ τὴ σύμφωνη γνώμη καὶ ἄλλων κομμάτων, ἦλθε σὲ εὐθεία ἀντίθεση μὲ τὸν ἀκατάλυτο Νόμο τοῦ Θεοῦ ψηφίζοντας τὸν νόμο 5089/2024, μὲ τὸν ὁποῖο ἀναγνώρισε τὸν γάμο μεταξὺ ὁμοφύλων καὶ τὴν κατὰ συνέπεια δυνατότητα ἀπόκτησης τέκνων ἀπὸ ὁμόφυλα ζεύγη. Ἔγραψε ἔτσι μιὰ μαύρη σελίδα στὴν Ἑλληνικὴ ἱστορία, καθὼς μὲ τὴν ψήφιση τοῦ ἀντίθεου αὐτοῦ νομοσχεδίου ἡ Ἑλλάδα ἔγινε ἡ πρώτη ὀρθόδοξη χώρα στὸν κόσμο, ἡ ὁποία θέσπισε τὸν «γάμο» ὁμοφύλων ζευγαριῶν ὡς ἰσότιμο μὲ τὸν γάμο ποὺ ἀνέκαθεν ὁρίζεται ὡς «συνάφεια ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς» (Μοδεστίνος 3ος αἰ. μ.Χ.). Ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς αὐτὸν μόνο τὸν γάμο εὐλόγησε ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἱστορίας τῆς ἀνθρωπότητος, καὶ μάλιστα στὴν ἐποχὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης τὸν ἀναβίβασε σὲ ἱερὸ Μυστήριο μέσα στὴν ἁγία του Ἐκκλησία. Ἄλλωστε καὶ ἡ ἴδια ἡ φύση μαρτυρεῖ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος γιὰ ν᾿ ἀποκτήσουν οἱ ἄνθρωποι ἀπογόνους καὶ νὰ δημιουργήσουν οἰκογένεια, παρὰ μόνο ἡ ἕνωση ἄνδρα καὶ γυναίκας.
Αὐτὴ τὴ φυσικὴ τάξη ἀνέτρεψε ἡ Κυβέρνηση καὶ οἱ σύμμαχοί της. Πρόδωσαν τὴν μακραίωνη παράδοση τῆς οἰκογένειας. Καὶ δυστυχῶς, ὄχι μόνο δὲν μετανόησαν γιὰ τὸ φοβερὸ αὐτὸ ἔγκλημα, ἀλλὰ συνέχισαν τὴν λυσσαλέα ἐπίθεση κατὰ τοῦ ἱεροῦ καὶ θεοΐδρυτου θεσμοῦ σχεδιάζοντας ἕνα φρικτὸ ἀνοσιούργημα στὶς ψυχὲς τῶν ἀθώων παιδιῶν, τὸ ὁποῖο ἤδη λαμβάνει χώρα στὸν εὐαίσθητο τομέα τῆς Παιδείας, μὲ εὐθύνη τοῦ ἀντίστοιχου Ὑπουργείου.
Στὰ νέα σχολικὰ βιβλία, τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχουν δημοσιευθεῖ στὸ διαδίκτυο (ebooksdl.cti.gr) καὶ πρόκειται νὰ διανεμηθοῦν σὲ ὅλους τους μαθητὲς ἀπὸ τὴ σχολικὴ χρονιὰ 2027-28, ὑπάρχουν πλῆθος ἀπὸ ἀναφορὲς σὲ «διαφορετικὲς μορφὲς οἰκογένειας», ὅπου γίνεται σαφὴς καὶ συστηματικὴ προπαγάνδα προκειμένου τὰ παιδιὰ νὰ μάθουν ὅτι ἡ οἰκογένεια δὲν συγκροτεῖται ἀπὸ ἕναν ἄνδρα, μία γυναίκα καὶ τὰ παιδιὰ ποὺ τυχὸν θ᾿ ἀποκτήσουν, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ ἀποτελεῖται ἀπὸ «δύο μπαμπάδες» ἢ «δύο μαμάδες» μὲ παιδιὰ καὶ ζῶα συντροφιᾶς!
Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρουμε ὅτι στὴν Α΄ Δημοτικοῦ καὶ στὸ μάθημα «Μελέτη Περιβάλλοντος» προτείνεται στοὺς ἐκπαιδευτικοὺς νὰ ὑλοποιήσουν τὴν ψηφιακὴ δραστηριότητα «Ἡ δική μου οἰκογένεια» μὲ σκοπὸ νὰ ἐξοικειωθοῦν οἱ μαθητές-τριες μὲ «διαφορετικοῦ τύπου οἰκογενειακὰ σχήματα μέσα ἀπὸ ἀφηγήσεις μικρῶν ζώων». Ἔτσι παρουσιάζονται διάφορα ζῶα νὰ ἀντιπροσωπεύουν διαφορετικὲς «οἰκογένειες» μὲ «τὸ ἐλεφαντάκι νὰ ἀντιστοιχεῖ στὶς οἰκογένειες ἑνὸς φύλου» (Ὁδηγὸς Ἐκπαιδευτικοῦ, σελ.16).
Στὴ Γλώσσα τῆς Β΄ Δημοτικοῦ (Βιβλίο μαθητή, ἐκδ. «Νῆσος», σελ. 12-13) τὰ παιδιὰ καλοῦνται νὰ παρατηρήσουν καὶ νὰ σχολιάσουν διάφορες εἰκόνες «οἰκογενειῶν», μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι ἕνα σκίτσο μὲ δύο γυναῖκες, ἕνα ἀγόρι κι ἕνα κουνέλι, κι ἕνα ἄλλο μὲ δύο ἄνδρες ποὺ ἔχουν στὴν ἀγκαλιά τους ἕνα κοριτσάκι. Ἐπιπλέον καὶ ἄλλες εἰκόνες «οἰκογενειῶν» περιλαμβάνουν ζῶα μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων καὶ τὰ παιδιὰ καλοῦνται νὰ ἀπαντήσουν στὴν ἐρώτηση: «Εἶναι μόνο οἱ ἄνθρωποι γύρω μας σημαντικοί; Μήπως ὑπάρχουν καὶ ἄλλα μέλη στὴν οἰκογένεια ποὺ εἶναι σημαντικὰ γιὰ ἐμᾶς;»
More Read
Στὴν ΣΤ΄ Δημοτικοῦ, στὸ βιβλίο «Κοινωνικὴ καὶ Πολιτικὴ Ἀγωγή» (ἐκδ. «Πεδίο», σελ.12-14), οἱ μαθητές-τριες διδάσκονται ὅτι «σήμερα, στὸν 21ο αἰώνα, τὰ νέα ζευγάρια ἀποφασίζουν νὰ κάνουν παραδοσιακὸ θρησκευτικὸ γάμο ἢ πολιτικὸ γάμο, νὰ συνάψουν σύμφωνο συμβίωσης ἢ ἁπλῶς νὰ συγκατοικήσουν, νὰ ἀποκτήσουν ἢ ὄχι παιδιά. Ὑπάρχει ἕνα πλῆθος ἐπιλογῶν καὶ πολλὰ καὶ διαφορετικὰ οἰκογενειακὰ σχήματα», μεταξὺ τῶν ὁποίων ἀναφέρεται καὶ ἡ «οἰκογένεια ὁμοφύλων ζευγαριῶν». Μάλιστα οἱ μικροὶ μαθητὲς καλοῦνται (στὸ βιβλίο «Κοινωνικὴ καὶ Πολιτικὴ Ἀγωγή» ἐκδ. «Πουκαμισᾶς», σελ.11) νὰ χωριστοῦν σὲ ὁμάδες καὶ νὰ ἀναλάβουν «ἀπό ἕναν τύπο οἰκογένειας ἀνά ὁμάδα (π.χ. Α΄ Ὁμάδα: Πυρηνικὴ οἰκογένεια, Β΄ Ὁμάδα: Οἰκογένεια μὲ δύο γονεῖς τοῦ ἴδιου φύλου, Γ΄Ὁμάδα: Μονογονεϊκὴ οἰκογένεια κ.ο.κ.)», δημιουργώντας μιὰ σχετικὴ ἀφίσα καὶ ἀναζητώντας ἀντίστοιχες εἰκόνες καὶ φωτογραφίες!
Ἡ προπαγάνδα συνεχίζεται καὶ στὸ Γυμνάσιο, ὅπου στὸ μάθημα «Οἰκιακὴ Οἰκονομία» τῆς Α΄ Γυμνασίου (Βιβλίο μαθητή, ἐκδ. «Ἑλληνικὴ Γραφή», σελ.11) οἱ μαθητές-τριες διδάσκονται ὅτι «ἡ οἰκογένεια χωρὶς γάμο, ἡ ὁμόφυλη οἰκογένεια καὶ ἡ πολυπολιτισμικὴ οἰκογένεια» ἀποτελοῦν «νέες μορφὲς οἰκογένειας». Ὡς πρὸς τὸ τί ὁρίζεται ἀντικειμενικὰ ὡς οἰκογένεια, τὸ πλαίσιο ποὺ τίθεται εἶναι ἐντελῶς σχετικὸ καὶ ὑποκειμενικό, ἀφοῦ κάθε μαθητὴς καλεῖται νὰ ἀποδεχθεῖ ὅτι «τίποτα πιὰ δὲν θὰ μοῦ φαίνεται παράξενο ἢ λάθος μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ δὲν μοιάζει μὲ ὅσες οἰκογένειες ξέρω προσωπικά».
Στὴν Γ΄ Γυμνασίου, στὸ μάθημα Κοινωνικῆς καὶ Πολιτικῆς Ἀγωγῆς (ἐκδ. Π. Μαράντου, σελ. 26) τὰ παιδιὰ μαθαίνουν ὡς «ἐξέλιξη τῆς οἰκογένειας» τὴν παρουσία νέων μορφῶν ὅπως ἡ «ἐλεύθερη συμβίωση», ἡ ὁποία γιὰ τὸ ζευγάρι «συνήθως ἀποτελεῖ μία “δοκιμασία” πρὶν ἀπὸ τὸν γάμο» καὶ τὸ «σύμφωνο συμβίωσης, μιὰ συμφωνία δύο ἐνήλικων προσώπων, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ φύλο τους, ἡ ὁποία καταρτίζεται αὐτοπροσώπως μὲ συμβολαιογραφικὸ ἔγγραφο καὶ ρυθμίζει τὴ συμβίωσή τους».
Τὰ στοιχεῖα ποὺ παραθέσαμε εἶναι ἐνδεικτικά, καθὼς παρόμοιες ἀναφορὲς γίνονται καὶ σὲ ἀρκετὲς ἄλλες τάξεις σὲ ὅλες τὶς βαθμίδες μέχρι καὶ τὸ Λύκειο, σὲ διάφορα μαθήματα. Ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι τυχαῖες ἐπιλογὲς ἢ ἀπόψεις τῶν ἐκδοτῶν τοῦ κάθε βιβλίου. Ἀποτελοῦν ὑλοποίηση τῶν στόχων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ὅπως ἀναφέρεται ρητὰ σὲ κείμενο τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς (ΙΕΠ) μὲ τίτλο «Ὁδηγὸς γιὰ τὴν ἔνταξη τῆς ὀπτικῆς τοῦ φύλου στὰ Προγράμματα Σπουδῶν καὶ στὰ Διδακτικὰ Βιβλία καὶ Ὑλικὰ» καὶ συγκεκριμένα στὴν ἑνότητα «Οἰκογένεια», ὅπου συστήνει σαφῶς: «ἡ παρουσίαση τῆς οἰκογένειας νὰ μὴν πραγματοποιεῖται μὲ ἰδεατὸ καὶ παραδοσιακὸ τρόπο», ἀλλὰ νὰ προβάλλονται καὶ «διαφορετικὲς μορφὲς τῆς οἰκογένειας, ὅπως ὁμόφυλα ζευγάρια, μονογονεϊκὲς οἰκογένειες, πολυμελεῖς, ἐκτεταμένες οἰκογένειες ἢ οἰκογένειες μὲ ἕνα παιδί (πού) ἀντιστοιχοῦν στὴ σημερινὴ πραγματικότητα τῆς κοινωνίας μας» (σελ. 13).
Ὥστε λοιπὸν ἡ οἰκογένεια δὲν πρέπει νὰ διδάσκεται «μὲ ἰδεατὸ καὶ παραδοσιακὸ τρόπο»! Γιατὶ ἄραγε; Μήπως τυχὸν κάποιο παιδὶ ἐμπνευσθεῖ καὶ ἐπιθυμήσει νὰ δημιουργήσει μία φυσιολογικὴ οἰκογένεια, ὅπως τὴ θέλει ὁ Θεός… Τὰ παιδιὰ ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ ἀγωγή, παιδεία, ὅραμα καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν περιγραφὴ τοῦ χάους, στὸ ὁποῖο ἔχετε κατακρημνίσει τὴν οἰκογένεια. Ἐπιτέλους, κύριοι! Σταματῆστε νὰ προωθεῖτε τὴν προπαγάνδα τῆς διαστροφῆς καὶ τὶς ἀλλότριες ἰδέες τῆς woke ἀτζέντας. Λυπηθῆτε τὶς ἄπλαστες παιδικὲς ψυχὲς καὶ μὴν τὶς κακοποιεῖτε βάναυσα τραυματίζοντας τὴν ἁγνότητα καὶ ἀθωότητά τους!
Αὐτὸ εἶναι τὸ φρικτὸ ἀνοσιούργημα ποὺ ἔχει προαναγγελθεῖ γιὰ νὰ ἐφαρμοσθεῖ στὰ σχολεῖα μας. Ἀναμένουμε λοιπὸν τὶς ἀντιδράσεις ἀπὸ τοὺς Συλλόγους Γονέων καὶ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς φορεῖς, ποὺ ἀγωνίζονται γιὰ νὰ διατηρήσουν τὶς ἀξίες καὶ τὰ ἰδανικὰ καὶ νὰ τὰ μεταδώσουν στὰ παιδιὰ ὡς πολύτιμη κληρονομιά. Ἀναμένουμε κυρίως τὴν κρίσιμη παρέμβαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τῆς Μητέρας μας Ἐκκλησίας, ὥστε νὰ ἀποτραπεῖ αὐτὸ τὸ ἔγκλημα καὶ νὰ μὴν φθάσουν ποτὲ τὰ βιβλία αὐτὰ στὰ χέρια τῶν μαθητῶν. Σὲ κάθε περίπτωση κακοποιήσεως ἡ σιωπὴ σημαίνει συνενοχή. Μπροστὰ στὴν κακοποίηση αὐτὴ τῶν παιδιῶν, ποιὸς τολμᾶ νά μείνει σιωπηλός;
