Αισθάνομαι και μία υποχρέωση απέναντι στους άλλους ανθρώπους, που ίσως δεν έχουν ζήσει κάτι παρόμοιο, να τους ενημερώσω για μία θαυμαστή δυνατότητα που υπάρχει μέσα σε αυτόν τον κόσμο, μέσα σε αυτήν την ζωή που ζούμε…
Η βιωση ενός τέτοιου γεγονότος έχει την δύναμη να αλλάξει την συνείδησή του ανθρώπου, να αλλάξει την κοσμοαντίληψή του.. Ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι ο κόσμος, η ζωή, έχει μεγάλο βάθος, έχει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις απο την καθημερινότητα, διαστάσεις που πρίν δεν τις υποπτευόσουν καν..
Αλλά η τελική κρίση είναι στο χέρι σας.. στην προαίρεσή σας…
ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ
Όταν ήμουν νέος, γύρω στα 26, έφαγα μια γερή κλωτσιά στο δεξί μου γόνατο… ήρθε και πρήστηκε.. έγινε διπλάσιο από το άλλο. Η επιγονατίδα μου ‘κολυμπούσε’ μέσα σε ένα υγρό… και αισθανόμουν κάτι σαν ένα μικρό πετραδάκι, πίσω από την επιγονατίδα, να με ‘τσιμπάει’ όταν περπατούσα…
Σταμάτησα να πηγαίνω στις προπονήσεις… και περίμενα να γιατρευτεί από μόνο του… Βασίσθηκα στην αυτοϊαση.. Πράγματι, μετά από ένα μήνα, το πρήξιμο κατά 70/100 είχε φύγει… Σιγά σιγά θα γίνει και το υπόλοιπο καλά, σκέφτηκα… Όμως με πήραν φαντάρο.. Στο κέντρο πήγαμε μία πορεία… Το πόδι πρήσθηκε πάλι… Πήγα στο γιατρό, με εξέτασε και μου λέει.. ‘’ Αυτό δεν γιατρεύεται με φάρμακα. Θέλει εγχείρηση ‘’… Mου ήρθε κατακέφαλα.. Εκεί που περίμενα να γίνει από μόνο του καλά… Τώρα μου λένε για εγχείρηση!!!… Μου έδωσε ένα χαρτί και δεν ξαναπήγα πορεία… βολεύτηκα προσωρινά …
Μετά από 40 μέρες στο κέντρο πήρα μετάθεση, σε άλλο στρατόπεδο.. στο Χαϊδάρι, στην Αθήνα.. να εκπαιδευτώ στους όλμους… Καινούργιο στρατόπεδο, καινούργιοι άνθρωποι.. δεν τους ήξερα και δεν με γνώριζαν.. Μου λένε μια μέρα, πάμε πορεία…
– Βρε παιδιά έχω χτυπημένο το γόνατο… δεν μπορώ..
More Read
– Άντε ρε που θέλεις να λουφάρεις…
Δεν με πίστεψαν, δεν είχα και το χαρτί του γιατρού… Έτσι αναγκάσθηκα να πάω πορεία… Το πόδι πρήσθηκε πάλι.. Πήγα στον γιατρό.. ‘ για να δώ .. θα μου πεί και αυτός τα ίδια;;;..‘’ σκεφτόμουνα…
Μου έκανε ακριβώς την ίδια διάγνωση!!… ‘ Αν θέλεις να σε βάλω να κάνεις την εγχείρηση στο στρατιωτικό νοσοκομείο» μου είπε.. Συμφώνησα…
Δύο στρατιωτικοί γιατροί, άγνωστοι μεταξύ τους, ο ένας στην βόρεια Ελλάδα και ό άλλος στην Αθήνα .. έκαναν την ίδια διάγνωση… ‘’ Αυτό δεν γιατρεύεται με φάρμακα. Θέλει εγχείρηση ‘’
Στο στρατόπεδο του Χαιδαρίου είχα δύο εξόδους την εβδομάδα… Την μία έκανα βόλτες στην Αθήνα και έβλεπα τους φίλους μου… Την άλλη, έπαιρνα το λεωφορείο από το πεδίον του Άρεως, και πήγαινα στην Μαλακάσα… στον άγιο Παρφύριο… Αυτός ένα γεροντάκι ξάπλωνε στο κρεββάτι και εγώ έπαιρνα μία καρέκλα, καθόμουν δίπλα του και τον ζάλιζα.. Γιατί το ένα, γιατί το άλλο.. Γιατί ο παπάς… γιατί ο Δεσπότης… Γιατί η εκκλησία.. καταλβαίνετε.. και αυτός με συμβούλευε.. Είχα πιστέψει στον Χριστό πριν λίγο καιρό… ένα – δυο χρόνια, και είχα πολλές απορίες…
Τότε είχα ένα πνευματικό στο Άγιον Όρος… Πήγα εξομολογήθηκα.. και στο τέλος με ρωτάει
_ Με το πόδι τι θα κάνεις;..
_ Θα κάνω εγχείρηση γέροντα..
_ Γιατί να κάνεις εγχείρηση;..
_ Τι να κάνω;… ρωτησα με μεγάλη απορία..
More Read
_ Αφού πηγαίνεις στον γέροντα Πορφύριο… γιατί δεν του λές να σε κάνει καλά;;..
_….. Ξερω εγώ;… Δεν το σκέφτηκα… δεν πέρασε από το μυαλό μου!!!.. του απαντώ έκπληκτος..!!!
_ Αντε … τράβα πές του… Τόσους ανθρώπους έχει κάνει καλά… μου λέει με έμφαση…
_ .. … Να του πω… Τι έχω να χάσω;… Απάντησα έκπληκτος…
Μετά από μερικές μέρες.. βρέθηκα ξανά στο μοναστηράκι του αγίου.. Ήμουν σε μια εξαψη… Μπήκα μέσα στο δωμάτιο.. χωρίς να χαιρετήσω.. ούτε καλησπέρα.. ούτε ‘ευλογείτε’… πήρα την καρέκλα, κάθισα δίπλα του και του λέω κατευθείαν..
_ Γέροντα… είπε ο πνευματικός να με κάνετε καλά.!!!….
Δεν είπα ούτε που πονάω, κεφάλι, χέρι, στήθος;;… Ουτε τι πρόβλημα έχω…
Με κοίταξε με πολύ αγάπη.. σήκωσε το χεράκι του και πήγε κατευθείαν στο δεξί μου γόνατο.. και με σταύρωσε σαν ιερέας…
Την στιγμή που με σταύρωνε αισθάνθηκα κάτι δυνατο… Όχι σαν χάδι.. αλλά σαν ένα δυνατό σφίξιμο… Μια δύναμη βγηκε από το χέρι του και έδρασε μέσα από το γόνατο.. από μέσα προς τα έξω!!..
Εχουν περάσει 40 χρόνια… Ούτε χάπια πήρα.. Ούτε εγχείρηση έκανα.. Το πόδι είναι μια χαρά.!!!… κανένα πρόβλημα…. Δόξα τω Θεώ..
Μετά από χρόνια διάβασα στο Ευαγγέλιο.. κάτι που μου θύμισε και μου εξήγησε το δικό μου περιστατικό… Περιγράφει ο Ευαγγέλιστης Λουκάς μία σκήνη με τον Χριστό και λέει… ‘’ όλοι προσπαθούσαν να ακουμπήσουν τον Ιησού, γιατί μία δύναμη έβγαινα από Αυτόν και τους γιάτρευε όλους.. ‘’ « και πας ο όχλος εζήτει άπτεσθαι αυτού, ότι δύναμις εξηρχετο απ’ αυτού και ιάτο πάντας..» (Λουκα 6, 19)
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΟΦΕΛΟΣ…
Στην αρχή νόμιζα ότι ό άγιος με είχε ευργετήσει σωματικά… Μου είχε γιατρέψει το γόνατο και δεν έκανα την εγχείρηση…
Γλύτωσα την εγχείρηση !!… Μετά από καιρό κατάλαβα ότι με είχε ευργετήσει ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ… Με στερέωσε στην πίστη μου !!.. Τι να μου πει κανείς;;… Ότι δεν γίνονται θαύματα;;.. Ότι όλα αυτά είναι παραμύθια;… Αφού το έζησα εγώ ο ίδιος, !!…
Με αυτό το θαύμα επαληθεύθηκε και άλλος λόγος του Ιησου Χριστου..’’ Ο πιστεύων εις εμέ, τα έργα ά εγώ ποιώ κακείνος ποιήσει και μείζονα τουτων ποιήσει..» ( Ιω 14. 12)… δηλαδή .. ” αυτός που πιστεύει σε μένα, τα θαύματα που κάνω εγώ και εκείνος θα τα κάνει και μεγαλύτερα από αυτά θα κάνει”
Αυτό κάνουν οι Αγιοι.. με την πίστη τους, με την Χαρη τους, με τα θαύματα που επιτελούν, φανερώνουν το πρόσωπο του Χριστού στους ανθρώπους της εποχής τους… φανερώνουν την αλήθεια του Ευαγγελίου…
Σε αυτόν τον κόσμο δεν ήρθαμε να αποκτήσουμε αξιώματα, ουτε να βγάλουμε χρήματα.. Ήρθαμε να δώσουμε εξετάσεις… Να βγάλουμε το εισητήριο για την άλλη ζωή.. Αυτή η ζωή είναι ψεύτική, μικρή… η άλλη είναι η αληθινή… Αιωνια ζωή !!!
« Ο ΠΙΣΤΕΥΩΝ ΕΙΣ ΕΜΕ ΕΧΕΙ ΖΩΗΝ ΑΙΩΝΙΟΝ ” (Ιω.6,47) Ι ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ
Του Αθανασιου Ρακοβαλη
