Όταν κανείς πρόκειται να μεταβεί στην εκκλησία, προετοιμάζεται ψυχικώς αλλά και σωματικώς από πλευράς εμφανίσεως. Η σπουδαιότερη προετοιμασία φυσικά είναι η πρώτη, η ψυχική. Ακριβώς όμως γι΄ αυτό το λόγο πρέπει κανείς πολύ να προσέξει τη δεύτερη.
Επειδή ο Χριστός θέλει να Τον αγαπούμε με όλη μας την καρδιά και την ψυχή και τη διάνοια, πρέπει αυτό να το επιδειώκουμε και να το ζούμε. Εάν μια νέα ή μία κυρία πηγαίνοντας στην Εκκλησία την Κυριακή το πρωί βάφεται (στα μάτια, χείλη, νύχια, πρόσωπο, κλπ), πρέπει να καταλάβει ότι όλα αυτά δεν έχουν σχέση με ότι ζητά ο Κύριος. Δεν πάει κανείς να προσκυνήσει ή να κοινωνήσει με βαμμένα χείλη. Πρέπει να σκεφτεί ότι με την πράξη της αυτή δεν γνωρίζει τι ζητά και τι κάνει, ενώ συγχρόνως λερώνει με τα βαψίματά της τις εικόνες, τη λαβίδα και το μάκτρο (μαντήλι της Θείας Κοινωνίας).
ΤΑ ΒΑΜΜΕΝΑ ΜΑΛΛΙΑ, ΧΕΙΛΗ, ΠΡΟΣΩΠΟ, ΝΥΧΙΑ,ΣΩΜΑ (ΤΑΤΟΥΑΖ Ἤ ΔΕΡΜΑΤΟΣΤΙΞΙΑ) Κ.Λ.Π.
Θά πρέπει οἱ εὐλαβεῖς χριστιανοί νά μήν ἀλλοιώνουν καθ’ οἱονδήποτε τρόπο τό πρόσωπο ἤ τό σῶμα τους.Βαμμένα μαλλιά, βαμμένο πρόσωπο, βαμμένα χείλη, βαμμένα μάτια, βαμμένα νύχια, τατουάζ κ.λ.π. εἶναι πράγματα ἀνεπίτρεπτα γιά κάποιον πού θέλει νά πάει στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. .
(Αγ.Ιωάννης Μαξίμοβιτς )
Μην ζωγραφίζεις (καλλωπίζεις) από πάνω, το πρόσωπο που ζωγράφισε για σένα ο Θεός. Διότι δεν υπάρχει κάτι πάνω σου, που να έχει ανάγκη από διακόσμηση και διότι όλα όσα έκανε ο Θεός είναι πολύ καλά. Ενώ η ασελγής επικόσμηση πάνω στο καλό, περιφρονεί τη Χάρη του Τεχνίτη. (Διαταγές των Αποστόλων)
Η πολυτέλεια των ενδυμάτων δεν είναι απλώς μια ματαιότητα, αλλά αυτή είναι κατεξοχήν η τροφός της κενοδοξίας και η μητέρα της υπερηφάνειας, η οδός της πορνείας και προαγωγός όλων σχεδόν των παθών. Είπα, ότι είναι τροφός και μητέρα της κενοδοξίας και της υπερηφανείας, γιατί η ψυχή εκ φύσεως έχει συνήθεια να σχηματίζεται εσωτερικά μαζί με το σώμα. Και αν το σώμα π.χ. ντύνεται ταπεινά, ταπεινώνεται και αυτή μαζί. Αν όμως το σώμα ντύνεται ματαιόδοξα και υπερήφανα, ματαιοδοξεί και αυτή μαζί και υπερηφανεύεται. (ΆγιοςΝικόδημοςοΑγιορείτης)
Μια πραγματική Χριστιανή πρέπει όχι μόνο να είναι, αλλά και να φαίνεται. Γι αυτό, σε παρακαλώ, να προσέξεις την εξωτερική σου εμφάνιση. Να είσαι απλή. Το χρυσάφι, δεμένο σε πολύτιμες πέτρες, δεν στολίζει γυναίκες σαν και σένα. Πολύ περισσότερο το βάψιμο. Δεν ταιριάζει στο πρόσωπό σου, την εικόνα του Θεού, να την παραποιείς και να την αλλάζεις, μόνο και μόνο για να αρέσεις. Ξέρε το, ότι αυτό είναι φιλαρέσκεια και να μένεις απλή στην εμφάνιση. Τα βαρύτιμα και πολυτελή φορέματα, ας τα φορούν εκείνες, που δεν επιθυμούν ανώτερη ζωή, που δεν ξέρουν τι θα πει πνευματική ακτινοβολία. (ΆγιοςΓρηγόριοςοΘεολόγος)
Ο καλλωπισμός είναι μουντζούρες στην εικόνα του Θεού. Είναι σαν να έχεις μια βυζαντινή εικόνα και εσύ τραβάς πινελιές από εδώ και από εκεί και την μουντζουρώνεις, την χαλάς. Πάμε στην εικόνα του Θεού να βάλουμε μπογιές; Ή σαν ένας ζωγράφος να έχει φτιάξει μια καλή εικόνα και πάει μετά ένας που δεν ξέρει ζωγραφική, παίρνει το πινέλο και κάνει κάτι μουντζούρες και ασχημίζει την εικόνα του ζωγράφου. Το ίδιο κάνεις και εσύ. Έτσι είναι σαν να λες στον Θεό: «Δεν τα έκανες καλά, Θεέ μου· εγώ θα τα διορθώσω»!
(Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης)
Μια μάνα ήρθε μια μέρα με κάτι νύχια μέχρι εκεί, σαν το γεράκι, βαμμένα κόκκινα, και μου λέει: «Έχω το παιδί μου άρρωστο βαριά. Να κάνεις προσευχή, Πάτερ! Κάνω και εγώ προσευχή, αλλά…» «Τι προσευχή κάνεις; της λέω. Εσύ γρατζουνάς τον Χριστό μ΄ αυτά τα νύχια! Κόψε πρώτα τα νύχια, να γίνει καλά το παιδί. Για την υγεία του παιδιού σου, τουλάχιστον να κόψεις τα νύχια και να πετάξεις τις μπογιές». «Να τα βάψω άσπρα, Πάτερ;» «Εγώ σου λέω να ξεβάψεις τα νύχια και να τα κόψεις· να κάνεις μια θυσία για την υγεία του παιδιού σου. Τί είναι αυτά; Αν ήταν, ο Θεός θα σε έκανε με νύχια κόκκινα». «Να τα βάψω άσπρα, Πάτερ;» Άντε τώρα!… «Καλά θα πας και εσύ και το παιδί σου…», είπα από μέσα μου. Τα παιδιά, περισσότερο τα κρυολογεί η μητέρα, όταν δεν είναι ντυμένη με την σεμνότητα και προσπαθεί ακόμη και να «μαδάει» τα παιδιά της.
(Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης)
Το να βάφονται οι γυναίκες και γενικώς να χρησιμοποιούν διάφορα φταισίδια είναι μεγάλη αμαρτία, επειδή ο άνθρωπος χαλάει και καταστρέφει την ανθρώπινη μορφή, αποκτάει αυτό που δεν του είχε δώσει ο Θεός, διαστρέφει τη φυσική ομορφιά και όλα αυτά οδηγούν στη διαφθορά.
(Οσία Ματρώνα της Μόσχας)