ΠΩΣ ΜΠΟΡΏ ΚΙ ΕΓΏ ΝΑ ΕΊΜΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ.. Ένας Ρωμαιοκαθολικός μας πλησίασε κάποτε με την Γερόντισσα καθώς περιμέναμε σε σταθμό τραίνων
και περίεργος για την μαύρη ενδυμασία μας την ρώτησε σε ποιό τάγμα ανήκουμε.
Εκείνη με χαριτωμένο τρόπο είπε:
-“Ανήκουμε στις ανάξιες χαμογελαστές αδελφές” ανήκουμε εκεί οπου ο κόσμος γέμιζε θλίψη
και ο Χριστός τις μεταμόρφωσε στους πιο χαρούμενους ανθρώπους με μαύρα ρούχα πάνω στην γη!
“Είμαστε Ορθόδοξες μοναχές, ”
του απάντησε!
Αυτός ακόμα έκπληκτος από την απρόσμενη απάντηση αυθόρμητα ξαναρώτησε:
-“Πώς μπορώ κι εγώ να είμαι χαρούμενος σαν εσάς δίχως τον κίνδυνο να φαίνομαι στους γύρω μου φαιδρός και γελοίος; ”
-“Μα είναι απλό αδελφέ μου, “του απάντησε,
“να σκύψετε με προσοχή μέσα σας,
να σιωπήσετε,
να προσευχηθείτε
και θα βρείτε την Πηγή της χαράς που θα μεταμορφώσει την υπαρξή σας!
Η πραγματική χαρά μόνο στην σιωπή ανθίζει!
Στην Ορθοδοξία, φίλε του Θεού, έχουμε Αγίους με αυστηρές και σοβαρές μορφές.
Αγίους όμως με θλιμμένη όψη δεν έχουμε
,ούτε καν στις φρικτές απεικονίσεις των μαρτυρίων τους.
Αυτό να το έχετε στο μυαλό σας
όταν επισκέπτεστε έναν ορθόδοξο ναό ή μοναστήρι
και θα μελετάτε τις αγιογραφίες και θα αναλογίζεσθε το γιατί.
Να προσπαθείτε πάντοτε να είστε χαρούμενος και να δοξολογείτε τον Θεό σε κάθε στιγμή της ζωή σας
και για το κάθε τι,
να ,
αυτή θεωρώ πως αυτή είναι η μεγάλη διαφορά μας
από τους “χαρούμενους” του κόσμου τούτου
που η χαρά τους διαρκεί όσο ένα αστείο ή μια επιτυχία.
Όταν βρούμε την Πηγή της χαράς, τον Χριστό στην ζωή μας, μόνο χαρά και ειρήνη θα βασιλεύει στην ψυχή μας!”
Έβγαλε τότε και του έδωσε ένα εικονάκι με το μαρτύριο της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας
κι αυτός το πήρε, το μελέτησε με προσοχή,
το κράτησε στα χέρια του σαν θησαυρό και το φίλησε.
Από εκείνη την ημέρα δεν πέρασε μήνας που να μην της γράψει.
Κι εκείνη όταν λαμβάνει το γράμμα του με τρυφερότητα μας λέγει:
-“Σας χαιρετά ο Αναστάσιος και παρακαλεί να εύχεσθε και να χαίρεστε!
(Gerontissa Dorothea)
Ο άνθρωπος έχει τέτοιες δυνάμεις,
ώστε να μπορεί να μεταδώσει
το καλό ή το κακό στο περιβάλλον του. …
Αυτά τα θέματα είναι πολύ λεπτά.
Χρειάζεται μεγάλη προσοχή.
Πρέπει να βλέπομε το καθετί με αγαθό τρόπο.
Τίποτα το κακό να μη σκεπτόμαστε
για τους άλλους.
Κι ένα βλέμμα κι ένας στεναγμός
επιδρά στους συνανθρώπους μας.
Και η ελάχιστη αγανάκτηση κάνει κακό.
Να έχομε μέσα στην ψυχή μας
αγαθότητα κι αγάπη·
αυτά να μεταδίδομε.
Να προσέχομε να μην αγανακτούμε
για τους ανθρώπους που
μας βλάπτουν ,
μόνο να
προσευχόμαστε γι’ αυτούς με αγάπη.
Ό,τι κι αν κάνει ο συνάνθρωπος μας,
ποτέ να μη σκεπτόμαστε κακό γι’ αυτόν.
Πάντοτε να ευχόμαστε αγαπητικά.
Πάντοτε να σκεπτόμαστε το καλό.
(Αγίου ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ)
Όλα Στο Σχέδιο Του Θεού είναι για το δικό μας καλό …
Ας Του έχουμε εμπιστοσύνη .
Ας έχουμε υπομονή κι ευρύχωρη καρδιά να χωραει όλους ,
για να μπορέσει να κατοικήσει μέσα σ΄ αυτή κι΄ο Χριστός!
ΔΌΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ!