Π. ΠΑΝΑΓΙΏΤΗΣ ΤΣΙΩΛΗΣ : «η συνταγή της ΕΥΤΥΧΊΑΣ κρύβεται στο εξής…»
(Από την εκπομπή του Διονύση Μακρή ‘Για ποιον χτυπά η καμπάνα’)
Έρχεται Μεγάλη Τεσσαρακοστή, έρχεται και η νηστεία απ’ τη Δευτέρα και θυμήθηκα τα λόγια του γέροντα μου, του πατρός Παναγιώτη από τα Άγραφα, ενός ανθρώπου που σηματοδότησε, που άλλαξε εντελώς στη ζωή μου. Έλεγα ότι είμαι χριστιανός μέχρι πριν τον γνωρίσω, αλλά ούτε χριστιανός ήμουνα, κάτι ήμουνα, κάτι νοθευμένο… όπως πιστεύουν οι περισσότεροι.
Ο παππούλης με πήρε και μ’ άλλαξε τελείως, άλλαξε τη σκέψη μου, άλλαξε τον τρόπο σκέψης μου.
Θυμάμαι τότε έτρεχα να καλύψω τα χρέη και έλεγα να πάω στον τάδε να μου δώσει μία διαφημισούλα για την εφημερίδα, να πάω στον τάδε να κάνω αυτό, να κάνω το ένα, το άλλο.
Είδε την αγωνία μου ο παππούλης και μου λέει κάποια στιγμή
«΄Ακου να σου πω, θα σου πω μιά συνταγή την οποία θα εφαρμόζεις στη ζωή σου».
Λέω «τί συνταγή παππούλη;» μου λέει:
«Η συνταγή της ευτυχίας κρύβεται στο εξής: θες να πάνε καλά οι δουλειές σου;»
«πώς δεν θέλω παππούλη αφού αγωνίζομαι και τρέχω, ξυπνάω το πρωί και από το πρωί πηγαίνω στο γραφείο πρωί-πρωί για να τρέξω να τακτοποιήσω τις δουλειές».
Μου λέει: «αν θες να τακτοποιούνται οι δουλειές σου χωρίς να τρέξεις πολύ, να ενισχύσεις την προσευχή σου». «Δηλαδή;».
«Θα σου βάλω, λέει, ένα κανόνα».
Και μου έβαλε κανόνα, από τότε προσπαθώ με τη βοήθεια του Θεού να ανταπεξέλθω σε αυτό τον κανόνα.
Βαρύτατο κανόνα, πρωινό, με προσευχή τουλάχιστον δύο ώρες. Μου λέει:
«όσο περισσότερο προσεύχεσαι παιδί μου, τόσο θα γίνονται τα προβλήματά σου».
Στην αρχή δεν πίστευα, λέω «είναι δυνατόν;»
και τι μου λέει;
«βρε συ φυλάκισαν τον Απόστολο Πέτρο, δεν πήγαν οι χριστιανοί να μαζευτούν, να διαμαρτυρηθούν, να φωνάξουν, να τον βγάλουν.
Τι έκαναν;
Eμείς δεν το βλέπουμε; Έπεσαν στα γόνατα! Ζήτησαν τη βοήθεια του Θεού!
Απευθύνθηκαν στο Δημιουργό Θεό και αμέσως ο Θεός ανταποκρίθηκε και ως θαύματος ο Απόστολος Πέτρος πέρασε τα σίδερα!
Πέσανε οι αλυσίδες, πέρασε τα σίδερα της φυλακής έξω και πήγε και χτύπησε την πόρτα εκεί στους ανθρώπους που προσεύχονταν!
Δεν έκανε τίποτα! Προσέξτε η δύναμη της προσευχής!
‘Έβλεπε’ ο Άγιος Ιάκωβος ένα αεροπλάνο που κινδύνευε, έπεσε στα γόνατα και το κράτησε ο Άγιος Ιάκωβος χωρίς σχεδόν κινητήρες!
Κατέβηκε τ’ αεροπλάνο! Έχουμε τέτοιες περιπτώσεις πάρα πολλές.
Προσευχή!
Οι Άγιοι ‘βλέπανε’!
Τους άνοιγε τα μάτια ο Θεός και βλέπανε τα προβλήματα, τις παγίδες του πονηρού και προσευχόντουσαν.
Μου λέει ο παππούλης Παναγιώτης:
«θα κάνεις προσευχή». Από τότε που μου έβαλε τον κανόνα αυτό, άλλαξε η ζωή μου!
«Όσο περισσότερη προσευχή, αλλά προσευχή καρδιακή. Στην αρχή, δε θα είναι καρδιακή, απλώς θα τα λες.
Τρία καθίσματα του ψαλτηρίου.
Διάβασέ τα.
Όχι ένα ψαλμό.
Τρία καθίσματα κάθε μέρα».
Λέω: «παππούλη πρέπει δύο ώρες…».
«Πώς κάνανε οι χριστιανοί, λέει,
τότε στη χρυσή περίοδο της αυτοκρατορίας μας, της Ρωμανίας,
την οποία οι Γερμανοί μας επέβαλαν να το λέμε Βυζαντινή αυτοκρατορία.
Η ονομασία είναι αυτοκρατορία Ρωμανίας, των Ρωμιών δηλαδή.
Η αυτοκρατορία των Ρωμιών.
Πώς έγιναν πλούσιοι και τα αμπάρια ήταν γεμάτα; Και οι καλλιέργειες, λέει, ήτανε σωστές και δεν υπήρχαν προβλήματα στην αυτοκρατορία;
Γιατί ο κόσμος ξεκινούσε την ημέρα του πηγαίνοντας στην εκκλησία!
Αρχίζοντας με τον Όρθρο και τη Θεία Λειτουργία.
Όχι στο τέλος που πάμε εμείς τώρα στη Θεία Λειτουργία, λίγο πριν από το ‘Πιστεύω’ και αν θα πάμε λέμε και ‘καλά πήγαμε’ ή λίγο πριν από το Ευαγγέλιο.
Πηγαίνανε από το πρωί, από τον Όρθρο 7:00 π.μ. Καθόντουσαν μέσα, ξεκινάγανε με τον Όρθρο, τελείωνε η εκκλησία και μετά πηγαίναν στις δουλειές τους.
Κι αυτοί όλοι έγιναν οικογενειάρχες!
Λύνουν τα προβλήματα! Το μεσημέρι έκαναν την προσευχή τους για το φαγητό, δοξολογούσαν το Θεό, το απόγευμα πήγαιναν στον Εσπερινό, έκαναν Απόδειπνο
η οικογένεια και μετά πήγαιναν για ύπνο. Και όλα τα φρόντιζε ο Χριστός!
Όλα!
Έτσι, μου λέει, θα κάνεις κι εσύ στη ζωή σου. θα ενισχύσεις την προσευχή και τη δική σου και της οικογένειάς σου».
Και τώρα αυτό σας ζητάω και εγώ από σας. Ενισχύστε την προσευχή σας και ζητήστε να γίνει το θέλημα του Θεού .
Μη φοβόσαστε τίποτα. Ο Θεός θέλει ευτυχισμένους ανθρώπους, χαρούμενους, όπως είναι οι άγγελοι.
Μας θέλει επίγειους αγγέλους, να δοξολογούμε και να Τον ευχαριστούμε.
Τί μας είπε ο ίδιος στο Ευαγγέλιο Του, χριστιανοί μου;
Kι εμείς το λησμονάμε και το ξεχνάμε…
Τί μας είπε;
Μας είπε το εξής: «Όποιος ευχαριστεί και δοξολογεί τον Πατέρα Μου, Εκείνος, ο Πατέρας είναι υποχρεωμένος να του καλύψει όλες τις ανάγκες του, ό,τι υπάρχει»
τι άλλο να μας πει;
Και σήμερα δεν έχουμε μάθει ούτε να Τον δοξολογούμε… θυμόμαστε μόνο το Θεό στις δυσκολίες, δεν Τον ευχαριστούμε καθημερινά, δεν Τον δοξολογούμε.
Μου έλεγε ένας φίλος μου
«ήμουνα φοβερά άρρωστος, μου ήρθε μία σκέψη ενός Αγίου και την εφάρμοσα.
Άρχισα να ψέλνω δύο τροπάρια της εκκλησίας. Μου ήρθε εκείνη την ώρα ‘Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα, Τριάδα Ομοούσιον και Αχώριστον’,
και είπα μετά
‘Σε υμνούμεν, Σε ευλογούμεν, Σε δοξολογούμεν, σοι ευχαριστούμεν Κύριε’ μόλις το είπα αυτό έπεσε ο πυρετός, γιατρεύτηκα και έγινα καλά!».
«Τι λες ρε;» του λέω,
«θα το πούμε στον κόσμο, να το μάθει».
Η δοξολογία είναι ιάσιμη!
Η καθημερινή δοξολογία του Θεού γιατρεύει τον άνθρωπο.
Αλλά να βγαίνει από την καρδιά.
Να μάθουμε να δοξάζουμε το Θεό, όχι να κάνουμε αυτό το Σταυρό (δείχνει σα να παίζουμε κιθάρα),
όχι να μαζεύουμε πλούτο,
όχι να σκεφτόμαστε μόνο τα περιουσιακά στοιχεία και να νιώθουμε ασφάλεια μόνο όταν έχουμε πλούτο.
Η ασφάλεια δεν κρύβεται εκεί.
Η ασφάλεια κρύβεται στη σχέση που αναπτύσσει ο καθένας από εμάς με το Θεό.
Μας έχει δώσει τα Μυστήριά Του!
Όλα τα κινεί Εκείνος. Εκείνος τα ‘χει όλα!
Όταν είσαι ανιδιοτελής σου δίνει… σου δίνει… γιατί είναι Πατέρας. Όταν όμως αρχίζεις και γίνεσαι κτητικός τότε γίνεσαι άσωτος.
Τι ζήτησε ο άσωτος; «Tην περιουσία μου» λέει, σε ποιον;
Αφού στον πατέρα ανήκει, τα είχε όλα. «Θέλω την περιουσία μου» λέει, και κατασπατάλησε, ακούσαμε στο Ευαγγέλιο της Κυριακής του Ασώτου.
Κατασπατάλησε λέει την περιουσία του πατέρα του, την οποία νόμιζε ότι του ανήκει.
Αυτή την ψευδαίσθηση έχουμε κι εμείς σήμερα. Μόνο το Ευαγγέλιο του Ασώτου να ήταν μέσα σε όλη την Καινή Διαθήκη έφτανε.
Την κατασπατάλησε, λέει, την περιουσία στα φαγοπότια, στις πόρνες. Εμείς πώς περνάμε σήμερα τη ζωή;
Άσκοπα, ανούσια και κάνουμε λέει τώρα νηστεία.
Η νηστεία είναι πρώτα να κρατάμε το στόμα μας κλειστό,
να ελεούμε τον άλλον,
να κάνουμε ελεημοσύνες.
Τότε κερδίζουμε τον Παράδεισο.
Να μη σκεφτόμαστε τα πάθη μας,
πώς θα εξυπηρετήσουμε τα πάθη μας,
τα κάθε λογής πάθη.
Ο άλλος λέει καπνίζει, κόψε βρε το τσιγάρο 40 μέρες, νηστεία είναι αυτή.
Αυτό που σε κρατάει δεμένο με τη γη κόψ’ το. Κόψε το τσιγάρο 40 μέρες, είναι νηστεία χριστιανέ μου,
είναι νηστεία χριστιανοί μου.
Κόψε 40 ημέρες το πάθος σου όποιο και να είναι αυτό.
Είτε είναι φαγητό,
είτε είναι το ένα,
κόψ’ το.
Δεν είναι η νηστεία μόνο η αποχή από τα φαγητά και να τρώμε αβέρτα ότι άλλο είναι.
Πλούσια εδέσματα, λουκούλια γεύματα, με γαρίδες, κατσαρίδες… Λιτά σε όλα.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος δίνει τον ορισμό της νηστείας: πρώτα η προσευχή, δεύτερον η ελεημοσύνη. Πρώτα η προσευχή, να τριπλασιάσουμε την προσευχή μας,
να την δέκαπλασιάσουμε την προσευχή μας
μέσα στην περίοδο της νηστείας, είναι στάδιο. Να κάνουμε γερές προπονήσεις.
«Για να πάρουμε το στέφανο, για να βγούμε πρωταθλητές» έλεγε ο πατήρ Παναγιώτης «πρέπει να αγωνιστούμε, να τρέξουμε το στάδιο». Μας ερμήνευε τα Ευαγγέλια.
Τι ωραία είναι!
Λέει «πας στο Πρώτο Ευαγγέλιο των Νηστειών και τι σου κάνει;
Πρόσκληση, λέει, τους Αποστόλους, αυτό διαβάζουμε στο Πρώτο Ευαγγέλιο.
Ποιοι είναι οι Απόστολοι σήμερα;
Eσύ, εγώ, ο διπλανός, ο τάδε…
όλοι οι χριστιανοί είναι Μαθητές του Χριστού. Άρα σε όλους δίνει πρόσκληση ο Θεός.
Και τι κάνεις;
Σου δίνει την πρόσκληση και πας, λέει, στο στρατό!
Μπαίνεις μέσα στο στάδιο.
Αρχίζει η προπόνηση αλλά είναι δυνατή και νιώθεις την παραλυσία του σώματος.
Δεν είχαμε, λέει ο παππούλης, την εβδομάδα προσαρμογής στο στρατό;
Εκεί μας τρέχανε, κάνανε, δείξανε… όποιοι έχουν πάει στρατιώτες τη θυμούνται.
Και έλεγε, ωχ… και πήγαινε το βράδυ και το μόνο που ήθελες ήταν να κοιμηθείς από την κούραση
και δεν κοιμόσουνα γιατί σε σηκώνανε για σκοπιά. Ε, παραλύει το σώμα και έχουμε την Κυριακή, λέει, του Παραλύτου. Δεύτερη Κυριακή των Νηστειών.
Εκεί τι γίνεται;
Έρχεται ο προπονητής και σου λέει:
τι έχουμε εδώ;
Πονάει το πόδι μου λέει ο άλλος, εμένα πονάει το χέρι μου,
μιλάω τώρα πνευματικά.
Εμένα πονάει το κεφάλι μου.
Μη στεναχωριέστε εγώ είμαι εδώ και τους ιατρεύει.
Πώς γιατρεύει;
Με την αγάπη και την προσήλωση σ’ Αυτόν.
Μη φοβόσαστε, λέει, μας δίνει κουράγιο και πάμε μετά και μας δίνει το νόημα.
Γιατί προπονούμαστε; Έχουμε την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως και μας δίνει το νόημα για αυτό, το Σταυρό».
Τον οποίο κάποιοι Μητροπολιτάδες θέλουν να τον πετάξουν.
Μωρέ κούνια που σας κούναγε…
Γίνατε τώρα θεολόγοι, αθεολόγητοι…
Και κάνετε και μαθήματα και είσαστε και καθηγητές δεν ντρέπεστε λίγο;
Το Σταυρό πάτε να πετάξτε από την εκκλησία;
Λένε «είναι ένας πεθαμένος Χριστός».
Τι λέτε μωρέ;
Αυτά τα παπικά;
Αυτές οι παπικές αερομπουρδολογίες που μάθατε στα Παρίσια και στα Λονδίνα και στα Βερολίνα τις φέρατε εδώ, ντροπή σας.
Να επαναφέρετε γρήγορα το Σταυρό για να μην πέσει ο Σταυρός και σπάσει την κεφάλα σας.
Και δεν θα σας προστατέψει τότε η μήτρα σας, όσο δυνατή και να είναι.
Θα σας το ανοίξει στα δύο το κεφάλι σας,
γιατί θα είναι η Ρομφαία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Γρήγορα το Σταυρό πίσω εκεί που τον αφήσατε, είναι το στήριγμα του χριστιανού, το στήριγμα της Αγίας Τραπέζης. Έχουμε λοιπόν το Σταυρό
και μας δίνει νόημα. Μετά έχουμε άλλες δύο Κυριακές.
Έχουμε πέντε Κυριακές. Μας δίνει νόημα.
«Μετά αρχίζουν οι τρίπλες», έλεγε ο παππούλης Παναγιώτης «μαθαίνουμε να εξελισσόμαστε λίγο,
να λέμε τι ωραία είναι, πώς τα καταφέραμε και τα βγάλαμε πέρα και αρχίζουμε να ξεθαρρεύουμε λίγο.
Εκεί αρχίζει να καλλιεργείται από δεξιά ο εγωισμός για πρωτοκαθεδρία και έρχεται και μας ισοπεδώνει ο Κύριος και λέει
‘όχι όποιος θέλει να είναι πρώτος πρέπει να γίνει διάκονος όλων’. Όπως ο Κύριος γίνεται Διάκονος, ο Δημιουργός του σύμπαντος έρχεται στα χέρια ενός απλού ιερέα,
Τον κατεβάζει ένας απλός ιερέας,
Τον πιάνει με τα χέρια του.
Πιάνει το Σώμα, πίνει το Αίμα Του και Αυτό μετά το μεταδίδει στον κόσμο!
Τι όμορφα πράγματα!
Τι ωραία Ευαγγέλια!
«Είναι, λέει, έτσι διαμορφωμένα μέχρι την Πεντηκοστή» έλεγε ο παππούλης
«που έτσι να σε κάνουν δυνατό για να έρθει το Άγιο Πνεύμα να σε επισκιάσει και να λειτουργείς πλέον με τις οδηγίες του Παρακλήτου. ‘
Θα σας στείλω τον Παράκλητο, λέει ο Κύριος, ο οποίος θα σας αποκαλύψει όλη την αλήθεια’».
Γιατί μένουμε εμείς τότε στα φθηνά, στα τιποτένια;
Χριστιανοί μου έχουμε θησαυρό στα χέρια μας και δεν το ξέρουμε, είμαστε πλούσιοι οι Ορθόδοξοι!
Ζάμπλουτοι, αλλά όχι στο χρήμα που θέλουν πολλοί.
Έχουμε στον πλούτο του Ουρανού!
Ξέρετε τι είναι να ανοίξει ο Ουρανός; Φοβερά πράγματα! Φοβερά πράγματα!
Να τελειώσω όμως δεν θέλω να σας κουράσω άλλο με το εξής:
θα μιλήσουμε λίγο για τη Σαντορίνη.
Είδατε οι λιτανείες;
Θα μου πουν κάποιοι οι λιτανείες ήταν;
Ναι η λιτανεία ήταν που έγινε.
Ο Χριστός θέλει το παραμικρό.
Ναι η λεπτομέρεια.
Η Σαντορίνη λοιπόν ησυχάζει το μάγμα,
από ό,τι πληροφορηθήκαμε είναι στα 2.400 αλλά επεκτάθηκε πλέον και ηρέμησε το σύστημα. Άντε το πολύ-πολύ να κάνει κανένα σεισμό μέχρι 6R, αλλά φαίνεται να ηρεμεί, να καθησυχάζει.
Τί το καθησύχασε;
Το σφράγισε η λιτανεία που έγινε και η προσευχή πολλών πιστών και δεν θα έχουμε αναταραχές. Έτσι φαίνεται.
Να ενισχυθούν οι λιτανείες.
Εγώ αυτό θα ζητούσα, να γεμίσουν οι εκκλησιές, να αυξηθούν οι προσευχές και να κλείσει, να ηρεμήσει η γη.
Εύχομαι επειδή τελειώνει ο μήνας σε λίγες μέρες μεθαύριο, καλό μήνα σε όλους. Αρχίζει και η νηστεία, καλό στάδιο όπως λένε πολλοί,
καλή Σαρακοστή.
Να προσέξετε μέσα στη Σαρακοστή να κόψετε πάθη που σας εμποδίζουν,
ο χοντρός ας κόψει το φαγητό,
ο καπνιστής ας κόψει το τσιγάρο,
αυτός που έχει επιρροή στο αλκοόλ να κόψει το αλκοόλ για 40 μέρες. Ξέρετε πόσο θα το μετρήσει ο Πατέρας μας αυτό;
O Χριστός μας ξέρετε πώς θα τα δει;
Θα σας επιβραβεύσει σαν να κάνατε νηστεία χρόνων!
Ο άνθρωπος ο πόρνος, ας κόψει τις πορνείες. Αυτά μετράνε, αυτά είναι η πρωταρχική νηστεία, το φαγητό είναι το τελευταίο.
Αυτά πρέπει να κάνουν.
Το φαγητό δείχνει και σεβασμό στη φύση. Δηλαδή για παράδειγμα, μας τα έλεγε ο παππούλης πάνω, ο πατήρ Παναγιώτης και δεν τα καταλάβαινα. Θεολογία είχα τελειώσει εγώ
και ήμουν αθεολόγητος και ο παππούλης μου άνοιγε τα μάτια.
Υψηλή θεολογία ήξερε ο παππούλης.
Δεν ανοιγόταν όμως, ανοιγόταν σε αυτούς γιατί είχε πληροφορίες που ήθελε να ακούσουν. Τι μου έλεγε;
«Γιατί δεν τρώνε ψάρι, Διονύση, σε αυτή τη Σαρακοστή και τρώνε την προηγούμενη;» «γιατί παππούλη λέω;» «Τρώνε μόνο του Ευαγγελισμού το μπακαλιάρο και αυτός να είναι παστωμένος.
Γιατί τα ψάρια αυτή την περίοδο διπλασιάζονται, είναι σε περίοδο αναπαραγωγής και δεν μπορεί ο άνθρωπος να επεμβαίνει σ’ αυτό.
Για να τρώνε όλο το χρόνο, πρέπει να τα αφήσουν τα ψαράκια ήσυχα να αναπαραχθούν».
Εμείς όμως, πάμε και τρώμε, θέλουμε κι αυτή την περίοδο, να καταστρέψουμε κι αυτό. «Για αυτό, λέει ο παππούλης, δεν έχει τα ψάρια σ’ αυτή τη Σαρακοστή, είναι αυστηρή νηστεία».
Δεν έχει το κρέας γιατί είναι η αναπαραγωγή των ζώων,
για το Πάσχα.
Γι’ αυτό κόβουμε το αρνί το Πάσχα και το γιορτάζουμε.
Για αυτό έχουμε τα αρνάκια στη σούβλα και γιορτάζουμε το Πάσχα, γιατί είναι σε αναπαραγωγή.
Ο βοσκός διπλασιάζει τα προβατάκια του, τα κατσικάκια του, αυτή την εποχή.
Δεν μπορεί να επέμβει ο άνθρωπος και να ζητάει να τρώει κρέας.
Σέβεται δηλαδή η εκκλησία μας τη φύση και είναι αρμονική σχέση ανθρώπου και φύσης.
Να είστε όλοι καλά, να είστε ευλογημένοι από το Θεό, καλό στάδιο εύχομαι στον καθένα προσωπικά, μακάρι να μπορούσα να σφίξω στον καθένα το χέρι και να τον αγκαλιάσω και να του πω αδελφέ μου
μη φοβάσαι ο Χριστός αγαπάει όλους,
πάσα ψυχή σωθήναι θέλει ο Χριστός, δεν αφήνει κανέναν εσύ μόνο να στραφείς λίγο προς τα πάνω,
να κοιτάξεις λίγο ψηλά και να τον παρακαλέσεις αρκεί.
Να του πω αυτά μόνο τα λόγια, να τον αγκαλιάσω και να τον ασπαστώ.
Ξέρετε, πήγε μία δασκάλα (δεν λέω τ’ όνομα για να μην την προσβάλλω) και είπε στα παιδιά «όταν μπαίνουμε στην εκκλησία, μία εικόνα θα φιλάτε μόνο.
Την εικόνα του εορταζόμενου Αγίου». Και πετάγεται ένα κοριτσάκι λέει «κυρία, κυρία».
Της λέει «ορίστε τι θέλεις;».
«Όταν πάτε εσείς μία επίσκεψη σε ένα φιλικό σπίτι και είναι 10 άνθρωποι που είναι φίλοι σας και συγγενείς σας, θα φιλήστε μόνο τον οικοδεσπότη;».
«Τι εννοείς;».
«Στο σπίτι του Χριστού υπάρχουν και οι φίλοι Του,
οι Άγιοι είναι φίλοι Του. Είναι αυτοί που Τον ακολούθησαν, δεν θα χαιρετήσεις τους Αγίους;
Δεν θα χαιρετήσεις τη μητέρα Του;
Που είναι η Παναγία μας, δεν θα χαιρετήσεις το Χριστό;
Θα τον αγνοήσεις;
Έτσι είναι, όπως είναι με τα σπίτια, έτσι πάμε και στο σπίτι του Θεού. Όλους τους χαιρετάμε, τους ασπαζόμαστε και τους ευχαριστούμε». Κόκαλο η δασκάλα… λέει αλλάζουμε θέμα, αλλάζουμε θέμα…
Ποιος το φώτισε αυτό το κοριτσάκι;
Το Άγιο Πνεύμα το φώτισε και την έβαλε στη θέση της.
Αλλά έχουμε δασκάλες που δεν ξέρουνε είναι ακατήχητες σήμερα.
Που έπρεπε ο Μητσοτάκης, κάθε εβδομάδα να ακολουθήσει αυτό που έλεγε ο Άγιος Παΐσιος «όταν μία φορά την εβδομάδα τα παιδιά εκκλησιάζονται τότε από κατσικάκια, θα γίνουν προβατάκια,
θα είναι ήρεμα και ήσυχα και θα πηγαίνει ωραία η κοινωνία.
Γιατί εκεί θα ησυχάζουν, γιατί θα πάνε στο σπίτι του Θεού, που είναι η εκκλησία,
θα ηρεμούνε και θα μπαίνουν στο σωστό δρόμο».
Αλλά σήμερα εκκλησιασμό λέει μία φορά τα Χριστούγεννα, μία φορά το Πάσχα και αν…
Ακόμη και στα εκκλησιαστικά σχολεία μια φορά το μήνα αρκεί… τι λέτε βρε;
Έπρεπε από τον εκκλησιασμό να αρχίζουν όλα και να καταλήγουν όλα στην προσευχή.
Να είστε λοιπόν καλά εύχομαι ο Χριστός να μιλήσει στις καρδιές σας και να σας φέρει όπως έφερε τους μαθητές στο δρόμο της σωτηρίας, στην οδό της μετανοίας, στην οδό της ευτυχίας. Το εύχομαι σε όλους να έχετε ειρήνη, χαρά και ευτυχία στα σπιτικά σας, χαίρεται.
YouTube: Απομαγνητοφωνημένη ομιλία (ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ)
